Morgunblaðið - 11.03.2014, Blaðsíða 36

36 DÆGRADVÖL
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 11. MARS 2014
LAUGAVEGI 5 - SÍMI 551 3383 | SPÖNGIN GRAFARVOGI - SÍMI 577 1660
Verslunin í
Spönginni
LOKAR
– allt á að seljast
SILFUR
50% afsláttur
GULL
30% afsláttur
ÚR
50% af
sláttur
DKNY
- Casio
- Fossil
- Diese
l
Stjörnuspá
21. mars - 19. apríl 
Hrútur Þótt ýmsar áhyggjur sæki að þér
skaltu ekki láta þær draga úr þér kjarkinn.
Allir verða stressaðir og óttast um frama
sinn.
20. apríl - 20. maí 
Naut Hægðu ferðina aðeins, maki þinn gæti
skipt um vinnu á næstu tveimur árum.
Heppnin er með þér þessa dagana og því
ættu hlutirnir yfirleitt að ganga vel á næst-
unni.
21. maí - 20. júní 
Tvíburar Besta leiðin til þess að nýta orku
dagsins er að vinna af kappi. Sú tilbreyting
gleður sálina. Lymska gerir vart við sig í
samningaviðræðum.
21. júní - 22. júlí 
Krabbi Kannski rökvísin sé ekki fullkomin –
ekki nærri því. Festa þín gerir það að verkum
að enginn reynir að andmæla þér.
23. júlí - 22. ágúst 
Ljón Það er löngu tímabært að þú sýnir ást-
vinum þínum hvern hug þú berð til þeirra. Ef
þú hlustar vel gætirðu komist að einhverju
mikilvægu.
23. ágúst - 22. sept. 
Meyja Leyfðu sköpunargáfu þinni að fá útrás
og vertu hvergi hrædd/ur við að sýna þínum
nánustu afraksturinn. Tækifærið felur reynd-
ar í sér að það sé lognið á undan storminum.
23. sept. - 22. okt. 
Vog Það er oft gagnlegt að leita á vit sög-
unnar þegar leysa þarf vandamál nútímans.
Gefðu þér tíma til að sinna þeim og þá muntu
fyllast þreki til að glíma við verkefni vinnunn-
ar.
23. okt. - 21. nóv.
Sporðdreki Þú ert meira en tilbúin/n til að
synda á móti straumnum til að upplifa það
sem fáir upplifa. Eitthvað sem virkaði í fortíð-
inni passar ekki inn í framtíðarsýnina.
22. nóv. - 21. des.

Bogmaður Þú verður að ná stjórn á hlut-
unum, bæði heima fyrir og á vinnustað. Slík
upphlaup mega ekki ganga út yfir eðlileg
mörk. Sýndu stillingu, þá hlusta allir.
22. des. - 19. janúar 
Steingeit Forvitni þín leiðir þig á ókunnar
slóðir þar sem óvænt verkefni bíða þín. Ekki
er víst að mörg orð falli, en spennan greini-
lega í loftinu.
20. jan. - 18. febr. 
Vatnsberi Nú verður ekki lengur undan því
vikist að sinna því fólki sem þú hefur vanrækt
að undanförnu. Sjálfshjálparbækur eru upp-
lagt lestrarefni.
19. feb. - 20. mars

Fiskar Föðurímyndir koma þér til aðstoðar.
Allt sem þú tekur þér fyrir hendur skilar
hugsanlega hagnaði.
Stundum fæst ekki úr því skorið,hver sé „endanlega rétt“ út-
gáfa vísu. Höfundarrétturinn er
höfundarins og hann getur enda-
laust breytt vísunni, – líka eftir að
hún er komin á prent. Svo er um
vísu Bólu-Hjálmars um Sölva
Helgason, sem birtist í Vísnahorni
fyrir nokkrum dögum. Í 1. útgáfu
ljóða hans er vísan svona eftir
handriti höfundar sjálfs:
Maður kom með þunnleit þjó,
ég þekti’ hann gegnum ljóra,
á sér bar og eftir dró
óhamingju stóra.
Þorvaldur Ágústsson hefur bent
mér á, að í útgáfu Finns Sigmunds-
sonar stendur „þrýstin þjó“ og vís-
að í „eiginhandarsyrpu í JS, 162.
8vo með orðréttum athugasemdum
og skýringum höfundar“.
Karlinn á Laugaveginum gekk
hvatlega niður Ingólfsstræti og
stefndi til sjávar. Hann gaf sér rétt
tíma til að kasta til mín kveðju:
Vondslega oft í veröld hér
víxlast hvað rétt sé að borgi hver;
bankaráðsformaður örlát er
um of sýnist bæði mér og þér
málarekstur gegn sjálfum sér
Seðlabankinn þá útgreiðer.
Davíð Hjálmar Haraldsson vísar
til þess á Leirnum að aðstoðar-
framkvæmdastjóri menntamála hjá
OECD haldi því fram að kennarar
hér á landi gefi nemendum of háar
einkunnir. – „Ekki stenst það sam-
kvæmt minni reynslu,“ segir hann
og bætir við:
Í skólan gekk ég glaður sérkvern dag
– gáfaður ég tíðum fékk að heira –
Réttritunn mér þótti frábært fag,
og fékk þar jafnan níju eða meira.
Hólmfríður Bjartmarsdóttir eða
Fía á Sandi hefur orð á því að mis-
jafnir séu hæfileikar, „Davíð skóla-
bróðir“:
Í skóla gekk ég geðprúð, sérhvern dag
gáfnafarið taldist þó í hófi.
Réttritunin fannst mér versta fag
þar fékk ég aldrei hátt, á nokkru prófi.
Hreinn Þorkelsson yrkir „Hörpu-
vísu á Góu“:
Gera ær við okkur dælt
austanbrælu netin.
Víst mun kæra vorið sælt
varast kæluhretin.
Davíð Hjálmar Haraldsson skrif-
ar á Leirinn um aðildarviðræður:
Sitthvað menn ræddu á
samningafundum,
sögðu og lofuðu – meintu það
stundum – .
Þeir eru margir sem muna þá daga
en mæla þarf nefið á Gunnari Braga.
halldorblondal@simnet.is
Vísnahorn
Gamlar vísur, Seðlabanki,
réttritun og langt nef
Í klípu
„ÞAÐ VAR SPENNANDI, EN LÍKA
ÓGNVÆNLEGT. MÉR LEIÐ EINS OG
SYKURSJÚKUM KRAKKA Í NAMMIBÚÐ.“
eftir Mike Baldwin eftir Jim Unger
„HANN HREYFÐI SIG!“
Hermann
Ferdinand
Hrólfur hræðilegi
Grettir
... að gera það besta úr
aðstæðum hverju sinni.
ERTU ÖRUGGLEGA EKKI REIÐ
VIÐ MIG, FYRIR AÐ HAFA
VERIÐ SVO LENGI Á KRÁNNI Í
GÆRKVÖLDI AÐ ÉG MISSTI AF
KVÖLDMATNUM?
AUÐVITAÐ
EKKI.
FRÁBÆRT! HVAÐ ER Í
MORGUNMAT?
KVÖLD-
MATURINN
SÍÐAN Í
GÆR.
EIGUM VIÐ AÐ GERA
EKKERT SAMAN Í KVÖLD?
JAHÁ! ÞÚ VERÐUR BARA AÐ STARA
EINN ÚT Í LOFTIÐ.
ÉG LIFI
ÞAÐ AF.
Víkverji gekk á dögunum inn íverslun vopnaður keðjusög.
„Ætlarðu að ráðast á mig?“ veinaði
kona við afgreiðsluborðið svo gestir
verslunarinnar ráku upp stór augu.
Horfðu fyrst í forundran á af-
greiðslukonuna og síðan uggandi á
Víkverja.
Orðum afgreiðslukonunnar var
fylgt úr hlaði með hrossahlátri enda
vissi hún líklega sem var, að Víkverji
væri ekki kominn til að ráðast á
nokkurn mann með söginni, heldur
bara til að skila henni í áhaldaleigu
verslunarinnar. Til að komast þang-
að þurfti nefnilega að nota aðal-
innganginn.
Kómískt eigi að síður.
x x x
Víkverji viðrar hundinn sinnreglulega, eins og góðum eig-
anda sæmir. Gengur gjarnan sömu
leið enda vanafastur að eðlisfari.
Sumir halda því jafnvel fram að
hann sé á einhverfurófi. Það er önn-
ur saga.
Á þessari leið gengur Víkverji
framhjá húsi, þar sem hundur er svo
að segja alltaf í garðinum. Enginn
ami hefur hlotist af þessu enda garð-
hundurinn afskaplega rólegur í tíð-
inni. Augljóslega aldraður. Horfir
bara hinn spakasti á Víkverja og
hund hans er þeir ganga hjá.
x x x
Þetta breyttist fyrir skemmstu. Þávar skyndilega annar hundur,
sömu gerðar en yngri, kominn í
garðinn. Öllu spenntari á taugum.
Byrjaði strax að hreyfa sig ólund-
arlega og gelta af öllum lífs og sál-
arkröftum. Brá hundi Víkverja upp-
haflega við þetta en jafnaði sig fljótt.
Fyrst um sinn starði upprunalegi
garðhundurinn bara opinmynntur á
hinn nýja félaga sinn – án þess að
gefa frá sér hljóð. Að líkindum hefur
hann ekki haft hugmynd um hvað sá
nýi væri að gera.
Eftir nokkur skipti færði sá gamli
sig á hinn bóginn upp á skaftið.
Byrjaði að reyna að gelta sjálfur.
Það hefur gengið afleitlega hjá hon-
um enda löngu búinn að gleyma
hvernig það er gert. Orðið „ískur“
nær mun betur yfir hljóðið sem
hann hefur frá sér en „gelt“.
En prik fær hann fyrir viðleitnina.
víkverji@mbl.is
Víkverji
Hjá Guði er hjálpræði mitt og veg-
semd, minn örugga klett og athvarf
mitt hef ég í Guði. (Sálmarnir 62:8)