Listin að lifa - 01.06.2005, Blaðsíða 23

ína og synir Úlfars á 25 ára afmæli Hamraborgar.
konan mín og tveir synir af þremur eru
mikið í tónlist.
Tónlistarlífið hérna er gríðarlega
öflugt, Ragnar H. Ragnar á heiðurinn af
því. Ragnar kom hingað til lands í stríðinu
sem bandarískur hermaður - og kynntist
þá Sigríði Jónsdóttur konu sinni. Jónas
Tómasson, tónskáld og bóksali, stofnaði
fyrsta tónlistarskólann 1910 sem starfaði
til 1920. Síðan var enginn formlegur skóli
fyrr en Jónas fær Ragnar til að koma
hingað.
Ragnar er 50 ára þegar hann kemur
frá Bandaríkjunum. Það er án efa að
miklu leyti fyrir Sigríði sem hann rís upp
og verður svona stór. Hann rís hæst milli
50 og 70 ára, er á fullu yfir áttrætt - og
heldur áfram langt ffam á tíræðisaldur.
Saga Ragnars er ótrúleg, sýnir hvað hægt
er að gera á efri árum. Svona var Churc-
hill, hann lét aldurinn ekki stoppa sig.
Þetta líf er svo margbrotið og flókið.
Við ína vorum komin yfir fertugt, þegar
við ákváðum að byggja einbýlishús. Þá
voru allir jafnaldrar okkar búnir að byggja
fyrir löngu. Við byggðum eitt stærsta og
glæsilegasta hús á Vestfjörðum, og héldum
þá að við værum að fjárfesta til elliáranna.
Núna vorum við að selja þetta hús á hálf-
virði, á 19V2 milljón. í haust byrjuðum við
að byggja sumarbústað, erum að fjárfesta
í honum jafnmikið og við fáum fyrir ein-
býlishúsið. Þetta gerum við fyrst og fremst
af því að okkur finnst það svo gaman og
fúndum alveg dásamlegan stað í Þernuvík
við Isafjarðardjúp.
Það er einkennilegt að þegar allt er á
fallanda fæti hér fyrir vestan, þá eru byggðir
3-5 bústaðir árlega í Súðavíkurhreppi
innan Súðavíkur. Bústaðurinn okkar í
Þernuvík er til dæmis sjöundi bústaðurinn
og Guðmundur Jakobsson landeigendur
í Þernuvík eru að rækta þarna upp æðar-
varp. Konráð birtist í sjónvarpinu fyrir
nokkru og leiddi á eftir sér nokkur hund-
ruð æðarunga. Nú eru þessir ungar farnir
að hreiðra um sig í varpinu sem er orðið
töluvert stórt.
Staða Isafjarðar: Staða dreifhýlis er
allsstaðar eins á þessari jarðarkúlu. Fólk
flytur þaðan til þéttbýlisins, í meiri mögu-
leika, betri og ódýrari þjónustu. Ég hef
ekki trú á að neitt dreifbýli standist, nema
það tengist þéttbýli. Horfum á Reykjav-
ikursvæðið. Allt í bullandi þróun sem nú
teygir sig upp í Borgarnes, suður á Selfoss
og út á Reykjanes. Hvernig er staðan fyrir
utan þetta svæði á landinu? Aðeins Aku-
reyri nær að þróast vegna stærðarinnar.
Isfirðingar eru ekki nógu stórir í sér
til að skilja sinn vitjunartíma - og byggð-
irnar hér í kring of nærri því að hverfa.
Fjörbrotin eru í hverju þorpi þar sem
1-2 gríðarlega athafnasamir menn eru að
Á aðalfundi Hamraborgar. Frá vinstri: Axel, Úlfar, Úfur og Gísli.
í víkinni, þar sem aldrei voru fleiri en tvö gera góða hluti. En það dugar ekki. Þeir
býli. Þarna er gríðarlega fallegt og mikil geta ekki bjargað byggðinni. Hún hverfur
veðursæld. Ég fer þangað eins oft og ég get þegar þeir fara.“
og horfi á fegurðina. Konráð Eggertsson
Með göngum í gegnum Kollafjarð-
arheiði yrði aðeins fjögra tíma akstur til
Reykjavíkur. „Já, en málið er bara þetta
- við erum ekki að fá nein göng! Bjartsýnis-
mennirnir tala um það sem við þurfum að
fá, en fáum ekki. Vinur minn, Jón Fanndal,
er svo bjartsýnn. Hann heldur að hægt sé
að breyta ferlinu. Einn af erfiðleikunum er
sá að við komum okkur aldrei saman um
nema verstu leiðina! Vestfirðingar hafa
aðeins komið sér saman um ein jarðgöng
sem eru frekar til skaða en bóta, göngin á
milli Arnarfjarðar og Dýrafjarðar.
Svo fílósóferum við bara um jarðgöng
sem eru svo dýr að þau verða aldrei grafin.
Þingmennirnir eru rosa lukkulegir yfir
því. Nú erum við að berjast við að fá mal-
bikaðan veg til Reykjavíkur. Ég vil að við
einhendum okkur út í það strax! Kannski
getum við reiknað með að fá malbikaðan
veg fyrir 2015 - sem Halldór Blöndal
þáverandi samgönguráðherra lofaði okkur
fyrir 2002!
Svo er ekkert vit í öðru en Norður-
firðirnir nái saman um eitt sveitarfélag.
En það er sama sagan, engin samstaða.
Við höfum ekki einu sinni getað komið
okkur saman um sameiginlega símaskrá!
Hér er hvert þorp sett upp sér. Hvernig
ætlarðu að finna Jón Jónsson í Súðavík
sem er fluttur til Flateyrar? Símaskráin er
svo vitlaus uppsett - að þú þarft að vera
prófessor í hagfræði til að lesa hana! Isa-
fjörður átti kost á því að verða alþjóðlegur
siglingabær, en menn gátu ekki horft svo
stórt.
Ég er ekkert svartsýnn, bara raunsær,"
segir Úlfar og er greinilega mikið niðri
fyrir. En hann bætir við: „Umhverfið
hérna er dásamlegt. Hér er gott að vera.
Ég er ekkert að fara.“
O.Sv.B