Listin að lifa - 01.06.2005, Side 40

Ruth við hliðina á gamla bílnum frá 1920, sem stendur við dyrnar og skreytir umhverfið.
Danska frúin við Silfurtorg
Ruth Tryggvason sigldi hingað með Esjunni í febrúar
1950. Fjöldi manns stóð á Beejarbryggjunni til að sjá
dönsku frúna hans Aðalbjarnar, heimsborgardömuna
sem búin var að afgreiða í fínustu verslun
Kaupmannahafnar, dansmeyjuna sem búin var
að æfa steppdans frá unga aldri. Hvernig skyldi
hún falla inn í mannlífið — hér á hjara veraldar?
Hún var ekki búin að vera nema
viku á ísafirði, þegar breski kon-
súllinn, tengdafaðir hennar sagði:
„Það vantar afgreiðslustúlku í bakaríið!“
Ruth fór að afgreiða, lærði að segja rúg-
brauð og fransbrauð, gjörðu svo vel og
þakka þér fyrir. Danska frúin er enn á
ísafirði. Var danskur konsúll fyrir drottn-
inguna 1970-’91. Tók við húsgagna-
verslun og bakaríi á sínar fíngerðu herðar
þegar Aðalbjörn lést fyrir 35 árum síðan
- og hún stóð ein uppi með þrjú börn.
Ruth lifir enn lífinu eins og ung stúlka.
Fer á fætur kl. 7, vinnur fullan vinnudag
í bakaríinu, sinnir bústaðnum í Tungu-
skógi, stundar menningarlífið, skokkar og
hleypur, skíðar á veturna, slær golfkúlur
á sumrin. - Og Silfurtorgið á að vera til
fyrirmyndar! Hluti af uppeldinu að börn
hendi ekki drasli, segir hún. Bæjarbúar sjá
stundum dönsku frúna sína sópa og tína
upp drasl. Ruth gefur gott fordæmi.
Auðvitað legg ég leið mína inn í Gamla
bakaríið þar sem Ruth ræður ríkjum.
Morgunn - og bæjarbúar streyma inn í
Gamla bakaríið. Karlarnir fá sér kaffi og
köku, setjast í kaffihornið með morgun-
blöðin. Unglingarnir úr skólanum koma í
frímínútunum, fá sér kókómjólk og snúð.
Silfurtorgið er hjarta ísafjarðar og Gamla
bakaríið er miðpunktur mannlífsins.
Þær eru þrjár við afgreiðslu, tvær ungar
stúlkur og Ruth, grönn og stelpuleg með
rauða svuntu, merkta Gamla bakaríinu.
Sagt er að sumir bíði eftir að Ruth afgreiði
þá, hún stingi oft meiru ofan í pokann,
einkum er líða fer á daginn. Isfirðingar
eiga sögur um þær persónur sem þeim
þykir vænst um. Ruth er ein af þeim.
„Komdu upp til mín,“ segir hún - og
hleypur upp stigana á fjórðu hæð án þess
að blása úr nös eða hvíla sig. „Já, maður
hleypur upp og niður stigana oft á dag,“
segir hún. Uppi á fjórðu hæð er íbúð sem
Ruth lét innrétta fyrir sig þegar börnin
voru farin að heiman. Hér er margt fal-
legra muna, píanó og antikskápur standa
eins og sniðnir inn í umhverfið. Enda lét
húsmóðirin teikna íbúðina í kringum sína
húsmuni, ekki öfugt!
Þegar gróðurinn er í fullum blóma bíður Ruth eldra fólkinu á Hlíf inn í sumarbústað.
40