Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Síða 88

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1981, Síða 88
Ingibjörg Haraldsdóttir Hvernig verður ljóð til? Ljóðið byrjar að verða til á leyndum slóðum þar sem engar maskínur hafa nokkru sinni sést og yfir þær ná engar skýrslur. Ég veit ekki hvað þessar slóðir heita — kannski má einfalda málið og kalla ljóðið á þessu frumstigi innanmein, einsog gert var í gamla daga þegar þeir sjúkdómar herjuðu sem enn höfðu ekki hlotið nöfn. í upphafi var orðið. En orðið var ekki hjá guði og orðið var ekki guð. Orðið var orð, sem kom og fór og kom svo aftur þartil ekki varð lengur við neitt ráðið og það teymdi á eftir sér halarófu af orðum sem tengdust saman með annar- legum hætti, stundum í draumi, en oftar í vöku og langoftast á gönguferðum. Þetta varð ekki alvarlegt fyrren orðin komust á blað. Þá reyndust þau fátækari en ætlað hafði verið. Þá sögðu þau kannski ekki neitt. En þrjósk voru þau, og margar voru ferðir þeirra milli skrifborðs og ruslakörfu. Einn daginn fengu þau mál og í ljós kom að þau voru að reyna að segja frá einhverju sem átti að vera gleymt og engan grunaði að lifði. Nú er eitthvað sem æpir: STOPP! Á þessu stigi málsins kemur vitund vélritarans til skjalanna og spyr ljóðið um tilgang þess. Vill vélritarinn segja það sem ljóðið er að segja? Við megum ekki láta dulin öfl ná yfirhöndinni. Við erum ekki skynlaus verkfæri orðsins. Vitum líka ósköp vel að dulin öfl eru ekki til. Þau eiga sér visindaleg heiti. Hér fer allt í hnút. Milljónir ljóða fæðast andvana eða deyja í fæðingu. Hvergi er dánartíðnin hærri. Ljóð farast unnvörpum af slysförum. Algengustu dánarorsakirnar munu þó vera vantrú og tímaskortur. Vélritarinn rífur hár sitt og emjar: allt hefur verið sagt áður og miklu betur. Vélritarinn man allt í einu að hann á eftir að þvo upp, það er komið fram yfir miðnætti, á morgun þarf hann að mæta til vinnu. Yfir uppþvottinum tautar hann reiðilega: orð, orð, orð — hverjum koma þau við? Sefur svo vært og vaknar vélmenni. Snertir ekki á ritvél næsta mánuðinn nema fyrir borgun. 74
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.