Fréttablaðið - 04.04.2015, Side 33

FERÐIR
LAUGARDAGUR 4. APRÍL 2015
Kynningarblað
Landmannalaugar,
Filippseyjar,
ferðatöskur og
heilsuferðir.
Í desember árið 2013 seldi Elíza Lífdís Óskarsdóttir íbúðina sína, sagði upp vinnunni og
ákvað að stíga rækilega út fyrir
þægindarammann. „Það var
alls ekki á stefnuskránni, þegar
ég var svona rétt að detta í 27 ára
aldurinn, en ég notaði ágóðann
af íbúðarsölunni til að fara í köf-
unarferðalag um heiminn sem
stóð í fjóra mánuði. Þegar ég
kom heim
til Íslands,
heimilis-
laus, með
vísa kortið
rauðgló-
andi og alla
reikninga
ógreidda þá
hugsaði ég
með mér að þetta hlyti að redd-
ast. Það gerir það alltaf,“ segir
Elíza og brosir. Það gerði það svo
sannarlega því nokkrum dögum
síðar fékk hún símtal um að það
vantaði skálavörð í Landmanna-
laugar. Hún pakkaði niður í
tösku, var komin þangað tveimur
dögum síðar og er nánast búin að
vera þar síðan.
Ljúft líf í Landmannalaugum
„Ætli orðið ljúft lýsi ekki líf-
inu í Landmannalaugum best.
Ég bý á einum af fegurstu stöð-
um á landinu og fæ að upplifa
það í gegnum alla þá sem hing-
að koma, einmitt í þeim tilgangi
að njóta þess sem náttúra Ís-
lands hefur upp á bjóða. Vissu-
lega koma dagar þar sem allt er
erfitt, blindbylur og ekkert við að
vera, en dagarnir þegar himinn-
inn er heiður og sólin skín eða
þegar tunglið lýsir upp skamm-
degið, stjörnurnar blika á himn-
inum og norðurljósin dansa fyrir
ofan mig gera það að verkum að
ég á erfitt með að ímynda mér
betri stað til að vera á.“
Magnið af snjó kom á óvart
Skálavörður gegnir margþættu
starfi en Elíza segist vera allt í
senn, þerna, smiður, hjúkka, píp-
ari, sáluhjálpari, vélvirki, kokk-
ur, veðurfræðingur, raf virki
og upplýsingamiðstöð. „Skála-
verðir þurfa líka að eiga auðvelt
með að tala við fólk og koma vit-
inu fyrir það ef það er að æða út
í einhverja vitleysu, sér í lagi ef
það þekkir ekki landið eða veðr-
áttuna hérna. Það mikilvægasta
er samt að kunna að hella upp
á kaffi. Eins ómerkilega og það
kann að hljóma þá er það held
ég það sem skiptir mestu. Það
sem hefur hins vegar komið mér
mest á óvart er hversu miklum
snjó þarf að moka hérna.“
Ekki einmanalegt starf
Straumurinn af Íslendingum í
Landmannalaugar eykst þegar
daginn fer að lengja en í vetur
hefur fólk í gönguskíða- og snjó-
þrúguferðum, dagstúrum og
helgarafslöppun komið þangað.
„Það hefur bara liðið ein helgi
þar sem enginn hefur komið, þá
var kolófært, mjög mikil lausa-
mjöll og Jökulkvíslin erfið yfir-
ferðar, þá kom enginn bíll hing-
að í rúma viku. Það kom samt
gönguskíðahópur og þyrla, svo
ég var ekki alveg ein alla vikuna,“
segir Elíza. Aðspurð neitar hún
því samt að starfið sé einmana-
legt. „Ég held ég hafi oftar verið
einmana í bænum umkringd fólki
heldur en hér. Í bænum eru allir
svo uppteknir af sjálfum sér en
hér gefur fólk sér tíma, sest niður
með kaffi og spjallar um daginn
og veginn. Ég væri að ljúga ef ég
segðist ekki sakna þess stundum
að hafa einhvern annan í húsinu
með mér, sérstaklega á kvöld-
in þegar kemur að eldamennsk-
unni, mér finnst ótrúlega gaman
að elda en að elda fyrir einn er
mjög leiðigjarnt til lengdar.“
Leyniheimsókn og norðurljós
Þegar Elíza var búin að vera í
mánuð í Landmannalaugum
birtust fjórir félagar hennar úr
björgunarsveitinni upp úr þurru
á laugardegi. „Þau komu í leyni-
heimsókn sem mér þótti afskap-
lega vænt um. Það skemmdi
sannarlega ekki fyrir að það kvöld
upplifði ég f lottustu norður-
ljós sem ég hef á ævi minni séð.
Við stóðum úti langt fram á nótt
öskrandi upp yfir okkur eins og
smákrakkar,“ segir hún og hlær.
Hjónasæng í Hel
Elíza fer í frí í lok apríl enda
lokað þá í skálanum vegna leys-
inga en hún snýr aftur um leið
og opnað er í júní. Hún hefur
ekki áhyggjur af því að sér leið-
ist enda gerir hún ýmislegt sér
til dægrastyttingar, meðal ann-
ars býr hún til snjóhús. „Eins
undarlega og það hljómar og
eins leiðinlegt og mér þykir að
moka frá hurðum þá er ég búin
að moka snjóhús með fullri loft-
hæð sem rúmar auðveldlega
átta manns og hefur meira að
segja innbyggða hjónasæng. Það
fékk hið lýsandi nafn Hel og er
án efa f lottasta netkaffihús/öl-
stofa landsins.“
Allt í senn pípari, vélvirki og þerna
Elíza Lífdís Óskarsdóttir skálavörður á erfitt með að ímynda sér betri stað til að vera á en undir himni fullum af blikandi stjörnum og
dansandi norðurljósum í Landmannalaugum. Hún segir að það mikilvægasta sem skálavörður þurfi að kunna sé að hella upp á gott kaffi.
Þessar myndir af dansandi norðurljósum tók Ragnheiður Guðjónsdóttir, vinkona Elízu, þegar hún og fleiri komu í óvænta heimsókn til Elízu í Landmannalaugar.
Elíza Lífdís Óskarsdóttir
Elíza hefur verið skálavörður í Landmannalaugum frá því í haust en tók sér frí um jólin. Nú hefur hún dvalið þar sleitulaust í rúmar átta
vikur.
Ég held ég hafi
oftar verið
einmana í bænum
umkringd fólki heldur
en hér. Í bænum eru allir
svo uppteknir af sjálfum
sér en hér gefur fólk sér
tíma, sest niður með
kaffi og spjallar um
daginn og veginn.
0
3
-1
2
-2
0
1
5
2
3
:3
9
F
B
0
8
8
s
_
P
0
5
6
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
3
3
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
7
6
A
-5
7
8
C
1
7
6
A
-5
6
5
0
1
7
6
A
-5
5
1
4
1
7
6
A
-5
3
D
8
2
8
0
X
4
0
0
1
A

F
B
0
8
8
s
_
3
_
4
_
2
0
1
5
C
M
Y
K