Iðjuþjálfinn - 01.11.1994, Qupperneq 35

___________________________________33_____
Annetta A. Ingimundardóttir iðjuþjálfi þýddi
SÉRGREIN IÐJUÞJÁLFA: LÍFSGÆÐI
Hér fylgir frjálsleg þýðing á stuttri
grein sem birtist í danska iðjuþjálfa-
blaðinu Ergoterapeuten nr. 21 1993,
skrifuð af Kim Johansen sem er iðju-
þjálfi á geðdeild í Danmörk.
Gæti hugsast að þú kannaðist við
þessar aðstæður. Það er laugar-
dagskvöld, stór veisla, þríréttaður
matur og eins mikið af freyðandi víni
og þörf er á. Við hliðina á þér situr
þessi líka huggulegi herra sem að
sjálfsögðu endar á því að spyrja: "Já,
- og við hvað starfar þú svo?"
Og í hinum flóknu kerfum heilabús-
ins, myndast á sekúndubroti eftir-
farandi hugsanir: Ættir þú að gefa þér
tíma til að velta upp öllum þeim
áhugavekjandi hliðum á faginu, þar
með talið hugmyndir Leontjevs, eða
ættir þú að reyna þetta gamla góða
sem "allir" þekkja FÖNDUR og þann-
ig sleppa auðveldlega frá öllum nánari
umræðum um fagið. Eða kannski
bara freistast til að líkja þér við
sjúkraþjálfa "en samt er það ekki
alveg það sama" og enda í einhverjum
meiriháttar útskýringum sem algjör-
lega missa marks, borðherrann er að
sofna!
Ég hef oft lent í þessari þrautargöngu
þennan tíma sem ég hef verið iðju-
þjálfi. Og það er jafn ruglandi í hvert
sinn, eða réttara sagt var það þannig
þangað til að ég einn dag áttaði mig
á því að ég gæti sparað mér fullt af
orðum við að segjast vera lífsgœða-
hönnuður.
Lífsgæði er stærð sem er nokkuð
erfitt að lýsa, þó svo að margir hafi
freistast til að skilgreina hugtakið. En
það má samt sem áður segja að inni-
hald orðsins eigi sameiginlegan skiln-
ing í meðvitund flestra, þannig að það
skilst ótrúlega vel. Ég ætla að reyna
að koma með nokkrar skýringar á
hvað ég á við með lífsgæðum, þó svo
að ég viti að það sé engan veginn
tæmandi. En allavega ...
- Lífsgæði eru þegar frumþarfirnar
eru uppfylltar án þess að það kosti
alltof mikla fyrirhöfn.
- Lífsgæði eru að hafa það jákvæða
mynd af sjálfum sér að maður hafi
ekki stöðugt þörf fyrir að fá stað-
festingu á sjálfum sér. En að sjálf-
sögðu verður að vera rými og tími
til að geta tekið hrósi.
- Lífsgæði eru að finna að það sé
pláss fyrir mann í samfélaginu. Að
þar séu verkefni sem aðeins ég get
leyst. Að þar séu félagsleg tengsl
þar sem ég er ómissandi hlekkur.