Félagsbréf - 01.10.1965, Blaðsíða 69

Félagsbréf - 01.10.1965, Blaðsíða 69
WALLACE STEGNER Hún Antcmía mín Ritgerð sú, sem hér fer á eftir, um skáldsögu Willu Cather, Hún Antónía mín, sem er septemberbók AB, birtist nýlega í tímaritinu „Rödd Ameríku“ (The Voice of America). Wallace Stegner er prófessor í ensku og bók- menntum við Stanford-háskólann í Kali- forníu, mikils metinn rithöfundur og skáld. Þýð. Sé það rétt, sem oft er sagt, að hver skáldsagnahöfundur sé fæddur til að rita eitthvað eitt, þá kom þetta eina, sem Willa Cather var fædd til að rita, fyrst fram fullunnið í skáldsögunni Hún Antónía mín. Sögupersónurnar eru innflytjendur frá Bæheimi (Tékkó- slóvakíu) og Norðurlöndum, sem hún hafði kynnzt í æsku vestur á sléttum Nebraska-ríkis; stíll hennar hefur náð háþroska sínum — sveigjanlegur, örv- andi, sýnir þegar hneigð til að ger- ast dálítið vandfýsilega stuttur í spuna, an þess að verða litlaus og kuldalegur; hin skáldsögulega smíðaleikni er með agætum, bygging sögunnar í senn frjálsleg í sniðum og flókin að sam- setningu; persónurnar vaxa út yfir sjálf- ar sig í hugboði lesandans eins eðli- lega og tré varpa frá sér skugga í langgeisluðu sólskini sélttukvöldsins; stefi sögunnar, efnisuppistöðunni, eru gerð full skil, en hún er sú, að rekja til rótar, þótt flókið mál sé, útlegðar- og einstæðingskjör nýkomna Ameríku- mannsins, sem leitar sér fótfestu milli gamals heims, sem horfið er frá, og nýs heims, sem enn er óskapaður. En þótt segja megi, að í þessari skáldsögu hafi Willa Cather fundið sjálfa sig, stíl sinn og stef, er ekki þar með sagt, að henni yrði leitin létt. Willa Cather var hálffimmtug, þegar sagan kom út. Átti hún þá þegar að baki tvo starfsferla, annan sem kenn- ari, hinn sem ritstjóri, og hafði látið frá sér fara allmargar smásögur og þrjár stærri skáldsögur. Hin fyrsta þeirra, „Brú Alexanders“ (Alexander’s Bridge, 1911), má heita algjör skyssa, — saga, sem er látin gerast í London og fjallar um útþynnt- ar skapgerðir og veigalítil siðgæðis- vandamál aðalsins í stássstofustíl. Lét Willa Cather svo ummælt síðar, að þegar hún hefði verið að semja þá bók, hefði hún verið að reyna að FÉLAGSBRÉF 57
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Félagsbréf

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Félagsbréf
https://timarit.is/publication/1060

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.