Morgunblaðið - 14.12.2019, Qupperneq 12

12 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2019
Kristján
Þórir Hauksson
Lögg. fasteignasali
696 1122
kristjan@fastlind.is
Stefán
Jarl Martin
Lögg. leigumiðlari
892 9966
stefan@fastlind.is
Jón Guðni
Sandholt
Lögg. fasteignasali
777 2288
jon@fastlind.is
Hannes
Steindórsson
Lögg. fasteignasali
699 5008
hannes@fastlind.is
Bæjarlind 5, íb 101
201 KÓPAVOGUR
Nýjar og stórglæsilegar íbúðir í fallegu fjölbýlishúsi. Húsið
er 12 hæðir með bílageymslu og eru útsýnisíbúðir í boði
frá 6.hæð. ATH! ÍBÚÐIR AFHENDAST MEÐ
SVALALOKUN Á ÖLLUM SVÖLUM
STÆRÐ: 78,4 fm FJÖLDI HERBERGJA: 2
44.900.000
Heyrumst
Stefán 892 9966
Löggiltur fasteignasali
Bæjarlind 5, íb 201
201 KÓPAVOGUR
Nýjar og stórglæsilegar íbúðir í fallegu fjölbýlishúsi. Húsið
er 12 hæðir með bílageymslu og eru útsýnisíbúðir í boði
frá 6.hæð. ATH! ÍBÚÐIR AFHENDAST MEÐ
SVALALOKUN Á ÖLLUM SVÖLUM
STÆRÐ: 117,9 fm FJÖLDI HERBERGJA: 4
64.900.000
Heyrumst
Stefán 892 9966
Löggiltur fasteignasali
Bæjarlind 5, íb 203
201 KÓPAVOGUR
Nýjar og stórglæsilegar íbúðir í fallegu fjölbýlishúsi. Húsið
er 12 hæðir með bílageymslu og eru útsýnisíbúðir í boði
frá 6.hæð. ATH! ÍBÚÐIR AFHENDAST MEÐ
SVALALOKUN Á ÖLLUM SVÖLUM
STÆRÐ: 87,6 fm FJÖLDI HERBERGJA: 3
54.900.000
Heyrumst
Stefán 892 9966
Löggiltur fasteignasali
Bæjarlind 5, íb 704
201 KÓPAVOGUR
Nýjar og stórglæsilegar íbúðir í fallegu fjölbýlishúsi. Húsið
er 12 hæðir með bílageymslu og eru útsýnisíbúðir í boði
frá 6.hæð. ATH! ÍBÚÐIR AFHENDAST MEÐ
SVALALOKUN Á ÖLLUM SVÖLUM
STÆRÐ: 125,1 fm FJÖLDI HERBERGJA: 4
77.900.000
Heyrumst
Stefán 892 9966
Löggiltur fasteignasali
OPIÐ HÚS 15. des 13:00 – 13:30
OPIÐ HÚS 15. des 13:00 – 13:30 OPIÐ HÚS 15. des 13:00 – 13:30
OPIÐ HÚS 15. des 13:00 – 13:30
Kristín Heiða Kristinsdóttir
khk@mbl.is
Mikill umbrotatími er í lífi fólkssem er á aldursskeiðinu frá 25til 35 ára, tíminn þegar við lær-um inn á okkur sjálf og erum að
fóta okkur í heiminum og í samskiptum. Ég
fjalla um þennan tíma í bókinni minni, en ég
áttaði mig á því eftir að bókin kom út að ljóð-
in eru bæði persónuleg og skálduð,“ segir
Ragnheiður Harpa Leifsdóttir ljóð-
skáld sem sendi nýlega frá sér ljóða-
bókina Sítrónur og náttmyrkur.
„Í fyrri hluta bókarinnar er mesta
myrkrið og tengslaleysið, þar er ljóð-
mælandinn leitandi eftir erfið sam-
skipt og eitrað samband, reynir að
finna aftur sína rödd sem hefur glatast
um tíma. Ljóðmælandi er að átta sig,
reynir að finna sig upp á nýtt, en þá
eru sítrónurnar leiftur á leiðinni, vörð-
ur sem minna okkur á fegurðina, sam-
kenndina og samhljóminn. Við þurfum
á því að halda að muna þessar stikur í
þokunni þegar við týnum áttum. Þess-
ar sítrónur skipta sköpum, þær minna okkur
á óáþreifanlegu línurnar í óreiðunni sem lífið
er.“
Ég fór að sjá allt fólk sem lítil börn
Síðasti kaflinn í bókinni er tileinkaður
móðurinni, en Ragnheiður Harpa varð móðir
fyrir ári og þá breyttist allt. Miklu meira en
hún hafði ímyndað sér.
„Að verða móðir er að
stíga út fyrir sjálfa sig og átta
sig á samkenndinni, hversu
margar aðrar manneskjur hafa
gengið í gegnum þetta sama.
Að verða mamma tengdi lífæð
við formæður mínar, forfeður og fólk úti í
bæ, eins og innstunga við heiminn. Við það
að verða móðir þarf maður að finna höfuðátt-
irnar upp á nýtt, en um leið er kominn nýr
þráður og tenging. Ég fór að sjá allt fólk sem
lítil börn, líka afgreiðslumann í banka, það
var mjög fyndið. Ég fann líka ákveðið um-
burðarlyndi gagnvart sjálfri mér, sem er
mjög hollt og kom mér á óvart. Ég tengdist
aftur í aldir frumkrafti móðurinnar sem hef-
ur ekki verið hampað nóg í samfélaginu, hið
kvenlæga hefur verið skrifað út úr sögubók-
um okkar. Ég fann sterkt í öllu þessu ferli
við að verða móðir, hvað þetta er ótrúlegt
dæmi, þessi umbreyting, og allt í einu er
komin ný manneskja. Það er sár vöntun á því
að talað sé meira um þetta undur. Síðasta
ljóðið lýsir tilfinningu minni sterkast, þegar
það rís nýtt fjall í landslagi mínu og um leið
finn ég rétta tóninn.“
Hugrakkir takast á við storm og snjó
Ragnheiður Harpa bjó í Bandaríkjunum
frá þriggja ára aldri fram til tíu ára og segir
það hafa verið erfitt að kunna íslenskuna
ekki nógu vel.
„Þegar ég flutti heim var ég með
bandarískan hreim og þurfti sérkennslu í ís-
lensku. Ég lærði að lesa íslensku upp úr
gömlum þjóðsögum og ég var hrædd við að
gera stafsetningarvillur. Mér fannst veik-
leiki að kunna ekki að fallbeygja og kunna
ekki íslenska málshætti, ég ruglaði þeim
alltaf saman. Ég áttaði mig á því löngu
seinna þegar ég fór að skrifa skapandi texta
hvað þetta var í raun mikil gjöf, að fá að
koma sem gestur inn í tungumál, því ís-
lenskan er móðurmálið mitt, tungumálið
sem ég hugsa á þó enskan sé líka sterk í
mér. Mér finnst fallegir lyklar að fá að rugl-
ast, það er mikil sköpun falin í misskilningi,
það getur verið svo skemmtilegt og ljóð-
rænt. Þegar ég var að læra hjá Sigurði
heitnum Pálssyni þá talaði hann um að allar
baráttur og stríð stæðu um tungumálið, því
þeir sem hefðu stjórn á tungumálinu þeir
stjórnuðu öllu í heiminum,“ segir Ragnheið-
ur Harpa og bætir við að skáld séu alltaf að
leika sér inni í tungumálinu og spyrja
tungumálið spurninga.
„Ljóðtungumál er skemmtilega skap-
andi og gaman að hugsa það í samhengi við
pólitísk öfl, því ljóðskáld hafa oft mikil áhrif
inn í tungumálið. Mörg skáldanna okkar
hafa til dæmis gefið okkur ný orð sem hafa
fyrst komið inn í gegnum ljóð og sögur. Við
Íslendingar erum orðnir fjölbreyttur hópur
sem kemur víða að, stór hluti okkar fæddist
ekki á Íslandi og margir Íslendingar tala
með framandi hreim. Mér finnst mikilvægt
að við sjáum tungumálið sem efnivið frekar
en fastmótað og skorðað, þar er tækifæri
ljóðmælenda og sagnahöfunda og minnir
okkur á hversu ólík við erum Íslendingar.
Og gleymum ekki hugrekkinu sem fólk hef-
ur, ég dáist að fólki sem kemur frá framandi
löndum og sest að á Íslandi, tilbúið í storm-
inn og snjóinn. Þetta er fólk sem þorir. Að
tala með hreim er ein birtingarmynd hug-
rekkis.“
Ég er gestur í eigin tungumáli
„Að verða mamma tengdi lífæð
við formæður mínar, forfeður og
fólk úti í bæ, eins og innstunga
við heiminn,“ segir ljóðskáldið
Ragnheiður Harpa.
Ljósmynd/Birkir Brynjarsson
Skáld Ragnheiður Harpa á góðri stund með syni sínum Kristjáni Ými Birkissyni.