Dagblaðið Vísir - DV - 12.06.2020, Blaðsíða 11

lega hvað er í gangi. Eftir á
blasir við mér kristaltært að
við hefðum átt að fara út úr
þessum rekstri miklu fyrr.
Við vorum einhvern veginn
heltekin af því að bjarga ein-
hverju sem ekki var hægt að
bjarga.“
Nýr taktur hjá fjölskyldunni
Þóra segir þau í raun hafa
hugsað lífið upp á nýtt. „Við
biðum algjört skipbrot. Það
tók langan tíma og mikla
vinnu í að tjasla okkur saman
og það er vinna sem tekur á
og krefst mikillar sjálfskoð-
unar. Að standa frammi fyrir
því fertug að þurfa að endur-
hugsa allt lífið kostar mikil
átök en það er jafnframt eitt
það dýrmætasta sem ég hef
gert. Við endurhugsuðum allt
og skoðuðum vel fortíð okkar
og hvernig líf okkar hafði
þróast yfir í það sem það var
í dag. Við settum fjölskylduna
í fyrsta sæti og börnin okkar.
Í dag lít ég til baka og er stolt
af þessari vegferð og þeirri
manneskju sem ég er í dag.
Mér finnst ég hokin af reynslu
og loksins búin að læra hvað
skiptir mestu máli. Að vera í
þeirri stöðu að þurfa að vinna
á aðfangadagskvöldi ár eftir
ár er galið. Sérstaklega þar
sem ég var ekki að bjarga
mannslífum. Ég var bara að
þjóna til borðs, brosa og taka
við skömmum frá fólki sem
vildi fá matinn strax en þurfti
að bíða aðeins lengur því eld-
húsið var undirmannað. Á
meðan biðu börnin heima í
sparifötunum. Það var frekar
glatað. Ég tók nokkur ár þar
sem ég bókstaflega vann yfir
mig og brann upp eins og eld-
spýta. Ég var líka alltaf að
farast úr samviskubiti yfir
því hvað ég var lítið með börn-
unum mínum og fannst ég oft
versta móðir í heimi,“ segir
hún.
Takturinn hjá fjölskyldunni
allri hefur því breyst mikið
á síðustu árum. „Núna nýti
ég hvert tækifæri til að vera
með börnunum mínum. Mér
finnst það óhemju skemmti-
legt og þau eru alveg frábær.
Þó ég sé móðir þeirra þá ætla
ég að halda því fram að þau
séu óvenju vel gerðar mann-
eskjur,“ segir hún og brosir.
„Ég er orðin mjög meðvituð
um hvað tíminn með þeim er
stuttur. Við erum enn á þeim
stað núna að þeim finnst ég
enn skemmtileg og finnst
gaman að vera með mér.“
Þóra situr með blaðamanni
í eldhúsinu heima en skyndi-
lega heyrist dularfullt hljóð og
hún ákveður að athuga hvort
það sé ekki í lagi með Morgan
Kane. Hún kemur fljótt aftur,
segir hann hafa verið að naga
stígvélið sitt en það sé nú
komið á öruggan stað.
Fékk nett maníukast
Foreldrahlutverkið er Þóru
hugleikið, svo hugleikið að hún
skrifaði bókina Foreldrahand-
bókina eftir að hún eignaðist
eldra barnið sitt. Bókin kom
fyrst út árið 2010, var uppseld
í fjölda ára en var gefin út að
nýju í fyrra eftir að Þóra bætti
við heilmiklu efni. Nýja út-
gáfan er um 440 blaðsíður og
þetta er því sannkölluð biblía
nýbakaðra foreldra.
„Ég skrifaði þessa bók í
nettu maníukasti sem stóð yfir
í tvö ár. Þremur dögum eftir
að strákurinn minn fædd-
ist uppgötvaði ég að ég vissi
hreinlega ekkert hvað ég var
að gera og upplifði svakalegan
vanmátt. Ég hélt að ég yrði
bara mjög flink í móðurhlut-
verkinu en fann þarna fyrir
miklu óöryggi yfir því hvað
ég vissi lítið. Mér fannst allt
flókið, þetta óx mér gríðarlega
í augum og mér fannst allir
kunna miklu betur en ég að
vera foreldri. Þetta tímabil er
því ekki gott í minningunni.“
Þóra er alin upp af kenn-
urum og telur það hafa sitt að
segja þegar hún fór markvisst
að viða að sér upplýsingum
um foreldrahlutverkið. „Ég
fór að hringja í vinkonur mín-
ar og biðja um ráð og skrifaði
allt hjá mér því ég var með
FRÉTTIR 11DV 12. JÚNÍ 2020