Íþróttablaðið - 01.03.1973, Blaðsíða 33

missti áhugamannaréttindin,
vegna þess að ég væri í raun og
veru að auglýsa Tarzan. Ég hló
að honum“.
Keppnin í Róm stóð í 8 klukku-
stundir og á þeim tíma léttist
Bragg, þótt ótrúlegt sé um 9
kg., eða rúmt kg. á klukkustund,
en hann sigraði og þegar úrslit'
en hann sigraði og þegar úrslit-
ógurlegt Tarzanöskur, sem berg-
málaði um leikvanginn. Bragg
reyndist hafa rétt fyrir sér, því
að eftir að hann hafði tekið við
gullinu í Róm kom símtalið lang
þráða frá Hollywood. Bragg fór
til Hollywood til að verða Tarz-
an, en þegar allt kom til alls átti
ekki fyrir honum að liggja að
leika konung frumskóganna.
Forráðamenn kvikmyndafélags-
ins vildu láta laga á honum nef-
ið með plastikskurðaðgerð og
gera uppskurð á raddböndun-
um hans til að hann gæti betur
gefið frá sér Tarzanhljóðin.
Þetta var allt í undirbúningi og
ekkert virtist geta komið í veg
fyrir að Bragg fengi ósk sína
uppfyllta. Þá var það að kona
hans, sem gekk með fyrsta barn
þeirra hjóna fór heim til New
Jersey til að ala barnið. Bragg
varð eftir og fékk inni í íbúð
eins vinar síns. Eins og gengur
og gerist með grasekkjumenn
var honum boðið í ýmis sam-
kvæmi og eitt sinn bauðst hann
til að keyra unga stúlku heim
úr samkvæmi, sem hann var að
yfirgefa í fyrra lagi. Svo illa
vildi til að stúlkan var trúlofuð,
en hafði ient í rifrildi við unn-
ustann og var að stinga hann
af. Kærastinn brást hinn versti
við og daginn eftir sat hann fyr-
ir Bragg og skaut á hann úr
skammbvssu. Bragg slapp ó-
meiddur. en blaðaskriíin um at-
burðinn höfðu svo mikil áhrif á
hann að hann ákvað að forða
sér heim til New Jersey.
,,Ég var búinn að vera heima
í viku, er ég fór með lítinn
frænda minn niður á leikvöll.
Þegar börnin þar báðu mig að
leiha Tarzan gat ég auðvitað
ekki staðist mátið og klifraði
unn kaðal. sem var á leikvell-
inum. sveiflaði mér þar með óg-
urlegum Tarzanöskrum fram og
til baka unz ég lét mig falla til
jarðar. Ég lenti með fæturna á
flöskubrotum og skar mig svo
illa að það þurfti 18 spor til að
sauma sárin saman og læknir-
inn skipaði mér að liggja í rúm-
inu í 6 vikur. Jæja, ég var varla
kominn í bælið, er síminn hringdi
og það var leikstjórinn Sy Wein-
traub að hringja frá Hollywood
til að biðja mig að koma til
Hollywood með fyrstu ferð til
að leika í Tarzanmynd. Það var
erfitt að segja honum frá fóta-
meininu, en Jac Mahoney fékk
hlutverkið".
Næsta Tarzantækifæri Braggs
kom árið 1964, er honum var
boðið að leika í Tarzanmynd,
sem ætlað var að vera undan-
fari sjónvarpsmyndaflokks. Hann
var kominn til Jamaica, og byrj-
aður að leika, er lögbann var
sett á myndatökuna, vegna þess
að félagið hafði ekki rétt á að
gera Tarzanmynd. Þar með var
sá draumurinn búinn og svo virt-
ist sem Bragg væri líka búinn
að vera, því að hann var svo
langt niðri að hann gat ekkert
hugsað sér að gera. Hann reyndi
fyrir sér sem lyfjasölumaður til
að framfleyta fjölskyldunni, en
tekjurnar voru sáralitlar, auk
þess sem fólk var alltaf að spyrja
hvað hann, Don Bragg, væri
eiginlega að gera með því að
leggja sig niður við sölumennsku.
Þetta voru erfiðir tímar. Bragg
var orðinn bakveikur og vinstri
fótur hans var orðinn dofipn.
Læknarnir sögðu honum að hann
yrði að gangast undir mænu-
uppskurð og þegar hann var að
pakka niður föggum sínum til
að fara með á spítalann hringdi
síminn enn einu sinni og aftur
var það Weintraub, sem spurði
hvort hann gæti komið niður
til S-Ameríku innan tveggja
daga til að leika Tarzan í kvik-
mynd. Bragg varð að segja því
miður og Ron Ely fékk hlut-
verkið sem varð til þess að hann
var valinn til að leika Tarzan í
sjónvarpsmyndaflokknum, sem
gerði hann frægan og ríkan. Þeg-
ar Bragg segir frá þessu verður
hann mæðulegur til augnanna og
segir: „Ég er ekki forlagatrúar,
en ég held að það sé ljóst að
það heíur aldrei átt fyrir mér
að liggia að leika Tarzan, eins
og ég þráði það heitt“.
GISELA MAUERMEYER —
jafnvel verðlaunin týnd.
Gisela Mauermeyer er nú 58
ára að aldri. Hún er piparmey
og býr í sama húsi og þrjár
systur hennar, sem allar eru
giftar. Þetta er sama húsið í
Múnchen, sem þær fæddust í.
Gisela vinnur fyrir sér sem
bókavörður hjá Dýragarðinum í
Munchen. f dag er hún öllum
gleymd, en á Ólympíuleikunum
í Berlín 1936 var hún átrúnaðar-
goð Þjóðverja er hún sigraði í
kringlukasti kvenna. Hún var
félagi í nazistahreyfingunni og
var uppgötvuð af útsendurum
Hitlers, sem hafði ákveðið að
Þjóðverjar skyldu ala upp af-
burðafólk til að vinna gullverð-
laun á Ólympíuleikunum. Gisela
var sannkölluð fegurðardís, ljós-
hærð og yfir 1,80 á hæð. Á Ólym-
píuleikunum heilsaði hún fán-
anum með nazistakveðju við
gífurleg fagnaðarlæti áhorfenda.
Þrátt fyrir það að Gisela elsk-
aði og dáði Hitler ofar öllu, urðu
gullverðlaunin henni ekki til
nokkurs frama í heimalandi
hennar. Hún fékk kennarastöðu
við barnaskóla og á stríðsárun-
um stundaði hún eingöngu
kennslustörf. Þegar Bandaríkja-
menn hertóku Múnchen í stríðs-
lok var öllum verðlaunapening-
um hennar og öðrum verðlaun-
gripum stolið. Hún var rekin úr
starfi, vegna þess að hún hafði
verið félagi í nazistaflokknum
og hún þurfti að byrja nýtt líf
við mikla erfiðleika. Hún lagði
stund á skordýrafræði og vann
doktorsgráðu á því sviði.
Hún lifir nú kyrrlátu lífi og
umgengst fáa. Hún segist stund-
um sakna áranna, sem hún stund
aði íþróttir og hún gagnrýnir
íþróttafólk í dag fyrir að hugsa
meira um að græða peninga á
íþróttum en hugsjónina. Hún
heldur því fram að hið mikla
erfiði, sem íþróttafólk leggur á
sig í dag til að öðlast frægð,
frama og peninga fyrir afrek sín,
sé slíkt að það muni óhjákvæmi-
lega leiða til heilsutjóns og þá
séu íþróttaiðkunin byggð á
fölskum forsendum.
33