Strandapósturinn - 01.06.1985, Qupperneq 72

lék við hvern sinn fingur. Þá var nú hressilega sopið á blöndukútn-
um og urðu menn hressir við og tóku til ára. Brátt var nú Horn að
baki og alltaf sama lognið. Svona var haldið áffam á fjórum árum
alla leið til Drangavíkur sunnan undir Drangaskörðum. Voru
menn þá orðnir allþreytir og svefninn áleitinn. I Drangavík bjó þá
mágur Guðmundar, Guðmundur Guðbrandsson frá Veiðileysu.
Hann var kvæntur Ingibjörgu systur Guðmundar. I Drangavík
fengu þeir mikinn og góðan mat. Þar var sofið í fjóra tíma. Var þá
kominn byr og sigldu þeir nú beggja skauta byr inn fyrir Gjögur
og inn á Veiðileysufjörð. Þar fengu þeir tæki til að plægja kúfisk og
hlóðu þá bátinn af skel og héldu til Byrgisvíkur, sem er á litlu nesi
utast við Veiðileysufjörð. Þar var þeim vel tekið af foreldrum Guð-
mundar og matur ffamreiddur og vildu sumir fá nokkra hvíld eða
önnur þægilegheit. Sagði Auðunn að sér hefði þótt það hart að
geta ekki lagt sig hjá unnustunni, en Guðmundur vildi nota inn-
lögnina á flóanum og var því ekki beðið lengur en þurfti. Byrinn
brást þeim samt og urðu þeir þá að róa hlöðnum bátum í blæja-
logni alla leið inn á Brúará en þar var lent hjá foreldrum þeirra
Benedikts og Inga. Meðan þar var matast kulaði aftur á norðan og
sigldu þeir þaðan í góðum byr inn að Sæbóli innanvert við
Drangsnes. Var nú komið til heimahafnar eftir erfiða en vel
heppnaða ferð vestan úr Hnífsdal. Menn voru þreyttir og svefn-
vana er heim var komið. Var bátnum því lagt með öllum farmin-
um. Menn gengu nú til svefns enda höfðu þeir ekki sofið alla
þessa löngu og erfiðu leið utan þá fjóra tíma, sem sofið var í
Drangavík.
Á Sæbóli héldu þeir til í verbúð eða hjalli, sem Guðmundur
hafði keypt af Jóni Ottóssyni er lengi var á Hólmavík. Var sofið
uppi á lofti en línan beitt og stokkuð niðri.
Þegar er menn höfðu sofið nægifega var borið af bátnum og
síðan farið að skelja úr kúfiskinum, síðan var línan beitt og farið í
róður á Síldinni.
Þetta er ffásögn Auðuns Árnasonar 1984. Voru þá tveir á lífi af
þeim fimm mönnum, er reru fimmmannafarinu Síldinni frá
Hnífsdal að Drangsnesi um hvítasunnuleytið 1926 eða 7. Auðunn
vildi að ég hefði tal af Guðmundi um atburð þennan, en þegar ég
70