Strandapósturinn - 01.06.1985, Qupperneq 135

tók stefnuna til hafs. Gamli maðurinn varð ókvæða við og vildi að
snúið yrði við undireins. En því var ekki sinnt. Þyrmdi þá yfir hann
og var þá hinn aumasti ásýndum. Það heíur líklega verið siglt í tíu
mínútur og alltaf versnar heilsan. Þá var rennt og er þá strax nóg-
ur fiskur. Með mestu ólund rennir gamli maðurinn færi sínu í sjó,
en hann er ekki búinn að draga marga fiska þegar öll veikindi eru
á bak og burt. Þeir fiskuðu oft vel hér í Pollinum. Eitt sinn, þegar
hann hefur líklega verið tíu til ellefu ára, fiskuðu þeir svo mikið,
að báturinn var drekkhlaðinn þegar þeir komu að landi. En þá var
hann svo þreyttur að hann gat ekki sofnað, og var veikur um nótt-
ina og daginn eftir. En þá voru ekki komnar handfærarúllur til
sögunnar, heldur dregið á höndum.
En nú verða þeir ekki varir. Þeir hafa upp færin, og kippa
nokkrar bátslengdir, og renna aftur. Það kemur nú kannski ekki á
óvart þó ekki verði vart, því fiskur er oftast farinn af grunnslóð
um þetta leyti. En þegar vonin um að fá fisk er í þann veginn að
gefa upp öndina, tekur drengurinn við sér. Það er eitthvað á segir
hann, og fer að hafa færið upp. A því er spriklandi smáþorskur.
Mjór er mikils vísir, segir faðir hans spámannlega, en hefur varla
sleppt orðinu, þegar rykkt er allfast í færið hjá honum. Það er ekki
um að villast, það er komið vel á. Gamli maðurinn segist vera
með smásíli, en ætli nú samt að draga upp. En þegar upp er kom-
ið, er hann með fullt færi. Nú er allt í einu kominn óður fiskur
undir, og stendur bara á höndum að hafa við. Og fuglinn lætur
ekki á sér standa og er strax kominn þegar hann verður þess vís-
ari hvað um er að vera. Múkkinn gerist ófeiminn, og syndir alveg
upp að borðinu þegar honum er sýnd lifur. Og einn er illa á verði
þegar drengurinn teygir sig út fyrir og grípur hann og setur hann
inn í bát. Þá er honum öllum lokið og tekur til við að æla og veltist
um í bátnum og verður allur hinn ótútlegasti. Þegar honum er
sleppt í sjóinn aftur bregðast félagar hans hinir verstu við, og ráð-
ast á hann og reka í burtu, og hafa hina mestu skömm á honum.
Þetta fiskirí stendur vel fram yfir hádegi, en dregur nokkuð úr er
líða tekur á daginn. Veðrið er enn stillt, en inn í flóanum má sjá
kæluband, eins og hann sé að leggja ofan sunnan eða suðvestan.
Yfir fjöllin koma nokkur dökk ský og fara greitt. Enn dregur úr
133