Strandapósturinn - 01.06.1997, Síða 48

voru tvær Pálínur á Ströndum, 24 og 13 ára. Blómaskeið Pálínu-
nafns á Islandi var síðari hluti 19. aldar, og eru Pálínur 327 árið
1910. Síðan hefur nokkuð fækkað, einkum hlutfallslega. Nafnið
er þó enn mikið notað, t.d. skírðar fímm 1976 og sex 1982.
Eins og fyrr segir er Pálína myndað af Páll. Stundum hef ég
grun um að menn hafi haldið áfram, í stað þess að líta við, og
til verður karlheitið Pálínus. Ekki þarf þetta þó svo að vera, því
að til var latneska heitið Paulinus og kemur fyrir í dýrlingatali.
Rósmundur er ung samsetning. Fyrstur með þessu nafni mun
vera Rósmundur Klemensson sem var átta ára á Kambi í Arnes-
sókn í Strandasýslu 1801. Vel má hugsa sér að þessi maður hafi
verið heitinn í höfuðið á Rósu og Guðmundi til dæmis, en þá
má ekki gleyma kvenheitinu Rósamunda sem kunnugt var af bók-
menntum. I því nafni er fyrri liðurinn sennilega samstofna ís-
lensku orðunum hrós og hróóur, en ekki latneska blómsheitinu
rosa. En hvað sem þessum vangaveltum líður, lifði nafnið Rós-
mundur, einkum á Vestfjörðum. Áiið 1910 heita 14 menn þessu
nafni, þrír þeirra fæddir Strandamenn. Nafnið er mjög sjaldgæft
í síðustu árgöngum.
Sakarías er úr hebresku Zecharja. Nafnið er þýtt á íslensku með
mismunandi hætti, eitthvað í sambandi við minni, hugmyndir
eða frægð guðs. Þetta heiti hafa borið frægir menn á fjarlægum
slóðuiu.
Einn var Sakarías á Islandi 1703, Olafsson í Asi í Alftanes-
hreppi í Gullbringusýslu. A 19. öld voru þeir jafnan 10-15,
einna flestir 1845, og þá báru tveir Strandamenn nafnið. Nú
heita örfáir Islendingar Sakarías.
Sigurbjört er ung íslensk nafngift og sýnist eiga upptök sín í
Strandasýslu. í manntalinu 1845 var aðeins ein, Sigurbjört Elall-
grímsdóttir, átta ára, á Eyri í Árneshreppi. Þar í sýslu helst nafn-
ið á 19. öld og lifir enn, þótt fátítt sé.
Steinríðurvar áður Steinfríður, enda er síðari hlutinn samstofna
frjá = elska, friður og fríður. Nafn þetta á fornar rætur, en var
aldrei algengt. Árið 1703 hétu fjórar íslenskar konur Steinríður
(engin Steinfríður), þeirra á meðal var ein í Strandasýslu, Stein-
ríður Þórðardóttir, tvítug „vinnukvensvift" á Hamri í Kaldrana-
neshreppi (nefndur Kaldaðarneshreppur í prentun manntals-
46