Strandapósturinn - 01.06.1997, Qupperneq 75

frænda sínum. Bréfíð er nokkru lengra og eru þar athafnir Þor-
steins á þessum árum raktar. A milli þeirra var góður vinskapur
og eru varðveitt átta bréf Þorsteins til Torfa í bréfasafni þess síð-
arnefnda á Handritadeild Landsbókasafns.
Þorsteinn var fæddur í Grundarkoti í Vatnsdal þann 7. júlí
1824, sonur bjónanna Þorleifs Þorleifssonar bónda og smiðs í
Grundarkoti og síðar á Hjallalandi og Helgu Þórarinsdóttur frá
Vatnsdalshólum en' hún var kunn af kveðskap sínum. Fyrir störf
sín og hæfíleika var Þorsteinn mikilsmetinn og sagði Guðbjörg
Jónsdóttir á Broddanesi um hann „að það sje ekki ofmælt að
Þorsteinn á Kjörvogi hafí að mörgu leyti, þó einkum að því er
snertir vitsmuni og hagleik borið höfuð og herðar yfir flesta
Strandamenn á öldinni sem leið.“ Margvíslegar sagnir eru sagð-
ar af Þorsteini og varð hann þjóðsagnapersóna þegar í lifanda
lífi. Af mörgum var hann talinn fjölkunnugur og til eru ýmsar
sagnir um það. Sagnir af Þorsteini má m.a. finna í Islensku mann-
lífi I, eftir Jón Helgason, Rauðskinnu hinni njrri II, eftir Jón
Thorarensen og Gömlum kynnum eftir Ingunni Jónsdóttur frá
Kornsá.
Kunnastur var Þorsteinn fyrir smíðar sínar sem voru honum
mjög hugleiknar og fór hann ungur að árum að sýna þeim
áhuga. I einu bréfí sínu til Jóns Sigurðssonar forseta segist hann
hafa í undanfarin 34 ár fengist við járnsmíðar, en bréfið er skrif-
að í janúar árið 1875 og hefur Þorsteinn þá verið rétt um 16 ára
þegar hann fór að vinna við járnsmíðar. Ahugi Þorsteins á smíð-
um og hæfileikar hans hafa örugglega átt stærstan þátt í því að
hann hélt síðar suður til Reykjavíkur í járnsmíðanám. Hann
lauk sveinsprófi í járnsmíðum í Reykjavík árið 1848 og tveimur
árum síðar var hann kominn til Kaupmannahafnar til frekara
náms. Ekki fer miklum sögum af námi Þorsteins en miðað við þá
þekkingu sem hann hafði síðar á járnsmíðum má ætla að hann
hafi drukkið í sig allt sem hann náði í á þessum námsárum sín-
um. Auk járnsmíðanáms mun Þorsteinn hafa kynnt sér ýmsar
aðrar greinar eins og læknisfræði sem hann stundaði í hjáverk-
um eftir að heim kom, sérstaklega var hann þekktur fýrir að að-
stoða konur í barnsnauð. Einnig kunni hann nokkuð fyrir sér í
eðlis- og efnafræði og átti ýmsar bækur um þessi fræði. Prófi í
73