Strandapósturinn - 01.06.1997, Side 82

þessum ráðum og greinilegt er að sum eru upprunnin frá eld-
stó hans. Hann hefur verið víðlesinn og náð að afla sér rniklar
þekkingar þrátt fyrir að vera kominn af fátæku bændafólki norð-
an úr Vatnsdal. Ekki er hægt að sjá að hann hafi fengið meiri
menntun eða möguleika en aðrir í barnæsku, en með viljann að
vopni tókst honum að mennta sig og verða mikilsmetinn af sam-
félaginu. Þorsteinn varð ekki aldraður maður, hann fórst með
bát sínum á leið frá Skagaströnd þann 9. september árið 1882,
ásamt fimm öðrum mætum bændum norðan úr Arneshreppi.
Þorsteinn var þá 58 ára og er Húnaflóinn hans hinsta hvíla, eins
og bræðra hans Jóns og Sveins er drukknuðu um rniðja öldina
og margra annarra hugprúðra pilta.
Helstu heimildir:
Héraðsskjalasafn Austur-Húnavatnssýslu:
- Fundarbók lestrarfélags Bólsstaðar og Svínavatnshreppa 1852-1908.
Handritadeild Landsbókasafns:
- Lbs. 3109, 4to. Bréfasafn Torfa Bjarnasonar í Olafsdal.
- Lbs. 2944, 8vo. „Vidvaníngr edur smídabæklingr handa Unglíngum. Samantek-
inn úr ýmsum bókum og eptir eigin reynslu með 13 myndum af Þorsteini Þor-
leifssyni“ í Kjörvogi í Strandasýslu.
Þjóðskjalasafn Islands:
- Bréfasafn Jóns Sigurðssonar: Frá Þorsteini Þorleifssyni 1875.
Guðbjörg Jónsdóttir: Gamlar glcedur, bls 183.
80