Strandapósturinn - 01.06.1997, Side 110

Ingimar Elíasson frá Framnesi:
Stökur
✓
I Strandaseli
Yljar mönnum undur ríms
er þeir kveda bögur.
Yst í jirdi eyja Gríms
oftast morgunfógur.
Aldrei gleymist
Eftir gengin ævispor
yndi sagna og Ijóða.
Aldrei gleymist œskuvor
í örmum Strandafljóða.
Kveðjustund
Helst við munum hlýja mund,
hýrubros á vöxum.
Kemur senn að kveðjustund
hver er næst á förum.
Afmælisvísa
Sinnisglaður seggur er
sagður kvennaljómi.
Heiðursmanninn hylla ber,
hami er ættarsómi.
Kveðja mín
Að loknum öllum yndishótum
innra tekur mér að hlýna.
Víkursveitar vænum snótum
vil ég senda kveðju mína.
Sveitin hýr
Vina, þegar vorið hlær
ég vaki og þrái endurfund.
Morgunsólin mild og skær
merlar firði, víkur, sund.
Hér er allt sem hugur kýs,
hér við skulum dvelja ein.
Glettin bára á boðum rís
bárur skola Gjögurhlein.
Forðum út á Ægissal
áar sóttu kjark og þor.
Ut með ströndu, inn í dal
okkar lágu bernskuspor.
Eifl og dafni gróin grund,
gömul lifi ævintýr.
Lifi halur, lifi sprund,
lifi um aldur sveitin hýr.
108