Morgunblaðið - 26.03.2022, Side 43

MENNING 43
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. MARS 2022
Nánari upplýsingar um sýningartíma á sambio.is
TRYGGÐU ÞÉR
MIÐA INNÁ
86%
EMPIRE
TOTAL FILM
VARIET Y
“ONE OF THE BEST SUPERHERO
MOVIES EVER MADE”
“A masterpiece.”
SÝND MEÐ ÍSLENSKU TALI
“Bullock and Tatum have dynamite chemistry”
“A riotously fun adventure thrill ride”
“A hilarious adventure from start to finish.”
Stína Ágústsdóttir söngkona og
lagahöfundur hefur sent frá sér
sína þriðju hljómplötu, Drown to
Die a Little, og heldur af því tilefni
útgáfutónleika í Kaldalóni í Hörpu
á morgun, sunnudag, kl. 20.
Platan var tekin upp í Sundlaug-
inni í Mosfellsbæ í fyrra með ein-
valaliði tónlistarfólks sem kemur
fram á tónleikunum með Stínu.
Bassaleikarinn Henrik Linder kem-
ur frá Stokkhólmi með Stínu en
einnig koma fram gítarleikarinn
Mikael Máni Ásmundsson – sem
samdi einnig tónlist á hana og út-
setti, píanóleikarinn Magnús Jó-
hann Ragnarsson og trommarinn
Magnús Trygvason Eliassen. Þar að
auki munu strengir og jafnvel dans
leika aukahlutverk á tónleikunum,
segir í tilkynningu. Drown to Die a
Little er gefin út af sænska útgáfu-
fyrirtækinu Prophone og er henni
dreift af Smekkleysu á Íslandi og
Naxos og The Orchard alþjóðlega.
Söngkonan Stína Ágústsdóttir fagnar út-
gáfu þriðju plötu sinnar á tónleikunum.
Útgáfutónleikar
Stínu í Hörpu
Wagner í Am-
eríku er yfir-
skrift fyrirlest-
urs sem Árni
Blandon heldur á
morgun, laugar-
dag, kl. 14 í safn-
aðarheimili Dóm-
kirkjunnar í
Lækjargötu 14a.
Fyrirlesturinn er
á vegum Richard Wagnerfélagsins.
Wagner kom aldrei til Ameríku
en Árni mun fjalla um að um tíma
hafi litið út fyrir að hann flytti
þangað og nær saga uppfærslna á
óperum hans þar í landi langt aft-
ur.
Árni segir frá
Wagner og Ameríku
Árni Blandon
TÓNLIST
Arnar Eggert Thoroddsen
arnareggert@arnareggert.is
Tína blóm er fyrsta plata ung-
sveitarinnar Sucks to be you
Nigel. Það er merkilegt að
líta yfir sviðið þegar maður er kom-
inn fast að fimmtugu og sjá og
heyra að vissir hlutir í dægurtónlist
virðast sígildir. Einfalt, hrátt bíl-
skúrsrokk virðist síendurtekið eiga
upp á pallborðið, hvort sem það er
Velvet Underground, Buzzcocks,
Jesus and Mary Chain eða hvaða
það band sem fólk vill nefna. Setjum
þessa ágætu sveit sem hér er til um-
fjöllunar í þennan flokk, því ekki
það?
En fyrst langar mig til að veita
hljómsveitinni Sucks to be you Nig-
el verðlaun Arnars fyrir besta
hljómsveitarnafnið. Þvílík snilld!
Þessi rokksveit, sem spilar hrátt og
skemmtilegt bílskúrspönkrokk með
dassi af síðpönki, vakti mikla athygli
á síðasta ári fyrir líflega sviðs-
framkomu og skemmtilega tónlist
sem bókstaflega titrar af lífsgleði
hinna ungu. Allt má, allt er hægt og
allt er gert. Ástríða í forgrunni,
gleðin við það að skapa og búa til.
Þessi mektarsveit er annars skipuð
þeim Silju Rún Högnadóttur söngv-
ara og öskrara, Erni trommara,
Krumma bassaleikara og Vigfúsi
gítarleikara.
Tónlistin er eins og lýst er; hrá og
lifandi bílskúrstónlist, og ég hugsa
um sveitir eins og Gróu, Spaðabana
og Pínulitlar peysur. Hljóðfæra-
kunnátta oft af nokkrum vanefnum
og mikið sem það er hressandi. Þeg-
ar þú kannt ekki reglurnar, þekkir
ekki lögmálin, þá kemur eitthvað
óvænt, eitthvað öðruvísi, eitthvað
skemmtilegt. Þetta er svona yndis-
leg búbbla eiginlega sem hverfur
eðlilega þegar fólk verður betra á
hljóðfærin. Vanþekking á tónlistar-
sögunni er líka kostur, en hérna –
eins og reyndar með hinar sveit-
irnar sem ég nefni – er hægt að
finna samanburð við pönkhetjur til
forna, krúttbylgju níunda áratug-
arins og gaddavírsrokk frá tíunda
áratugnum. Svo eitthvað sé nefnt.
Ekki er hægt að segja til um hvort
vísanirnar séu meðvitaðar eða
ómeðvitaðar. Sagan hefur reyndar
sýnt okkur að þegar þú ert ungling-
ur, með aðgang að rokkhljóðfærum
og með slatta af orku, ástríðu og
hugmyndum, ber útkomuna iðulega
að sama brunni.
Lögin hérna eru flest hver stutt
og snörp, sjá t.d. titillagið, sem er
rúm mínúta. Þriggja gripa rokk og
ról er dagskipunin, Silja orgar af
festu og lagið er búið um leið og það
byrjar. „Læk á það,“ segja Purrk-
urinn og Wire. Í bland eru þó lengri
lög og tilraunakenndari. Sjá „Mara“
sem er surgandi þunglamalegt og
hefði sæmt sér á fyrstu plötum So-
nic Youth. „Sillý sinth sóló“ er nokk-
urn veginn það, furðusmíð sem fer í
hinar og þessar áttir. Hljómar nán-
ast eins og óklárað. Þetta, að því er
virðist, hirðuleysi fyrir því hvað er
rétt, skynsamlegt og áferðarfallegt
er í senn styrkur plötunnar og galli.
Eins og ég hef lýst: að gera hlutina
beint af augum er það sem heillar
en að sama skapi eru hérna hlutir
sem verða trauðla endurteknir.
Gleymum því ekki að þetta er frum-
burður og því marki óhjákvæmilega
brenndur í ákveðnum tilfellum. Sjá
t.d. „Er það un-pc að skera börn í
tvennt?“ sem er í besta falli flipp en
að mestu hálfgert frákast.
Svo ég taki saman. Allur „ófull-
komleiki“ sem hægt er að finna á
plötunni er því ekkert nema nauð-
synlegur vaxtarverkur. Það sem ég
heyri, fyrst og síðast, er gleðirík og
ástríðufull sköpun, áhersla á að gera
og gefa út, eins og sannur pönkandi
segir til um. Skítt með fínpússn-
ingar. Meira pönk, meira helvíti og
áfram veginn!
Ungæðislegt, ómótstæðilegt …
Það er enn verið
að búa til hrátt og
ægiskemmtilegt
neðanjarðarrokk eins
og hin skemmtilega
nefnda Sucks to be
you Nigel sannar.
Ljósmynd/Kraumur
»
Einfalt, hrátt bíl-
skúrsrokk virðist
síendurtekið eiga upp
á pallborðið, hvort sem
það er Velvet Under-
ground, Buzzcocks,
Jesus and Mary Chain
eða hvaða það band
sem fólk vill nefna.
Fersk Sucks to be you
Nigel stillir sér upp á
síðustu Kraums-
verðlaunaafhendingu.