Veiðimaðurinn - 01.09.1967, Side 24

það myndi tefja hann mjög á uppgöng-
unni til veiðisvæðisins í efra hluta ánna.
Vakti það áhyggjur meðal stangaveiði-
manna. Var þá tekinn sá kostur, að
hleypa úr suðurhluta inntakslónsins um
laxgöngutímann og láta laxinn ganga
upp suðurkvíslina eins og áður, gegnum
botnrás stíflunnar. Var þá laxgangan ó-
hindruð eins og verið hafði og ávallt
nóg framhjárennsli um uppgöngutím-
ann þessi árin, því vatnsnotin til afl-
stöðvarinnar voru lítil á sumrin. Hins-
vegar varð laxinn oft tepptur á niður-
göngu sinni á vetrum eftir að stíflan var
stækkuð og komst stundum sumt af hon-
um ekki niður fyrr en seint á vorin, svo
að nærri lá að hann mætti næsta ár-
gangi á uppleið.
1933 var bætt við 4. vélasamstæðu í
aflstöðina. Varð það til að auka vatns-
þörfina til stöðvarinnar. Kom þá að
því að framhjárennsli þraut og farvegur
suðurkvíslarinnar fram hjá stíflu og norð-
urkvíslarinnar fram hjá stöð þornaði á
nær 2 km. kafla, en laxinn safnaðist neð-
an við stöðina. Þá var það til bragðs tek-
ið, að setja kistu þar í ána og flytja laxinn
í vatnskössum á bílum upp fyrir inntaks-
lón stöðvarinnar. Tókst þessi flutningur
vel. I fyrstunni dasaðist laxinn reyndar
nokkuð, en með æfingunni tókst flutn-
ingsmönnum að koma honum fullspræk-
um upp á efra hluta veiðisvæðisins. Voru
loftdælur notaðar að góðu gagni til að
auka loftmagn í vatninu, meðan á flutn-
ingi stóð. Þessir flutningar höfðu þann
kost, að efri hluti veiðisvæðisins varð
mun fyrr tiltækur til stangveiða, en áður
hafði verið.
Þegar Sogsvirkjunin var komin
1938 og notkun Elliðaárstöðvarinnar í
fyrstu lítil eða engin um veiðitímann,
var farvegur Elliðaánna framhjá stíflu
og stöð greiður laxi cg vatnsmikill. Þá
átti að láta laxinn ganga alla leið ó-
hindrað, svo sem áður hafði verið, en
þá kom hann seinna upp á efra hluta
árinnar. Komu þá fram óskir frá veiði-
mönnum um að flytja laxinn samt sem
áður upp eftir. Var síðan hvorttveggja
gert, að flytja sumt, þegar gangan var
mest í byrjun, en leyfa laxinum að öðru
leyti að fara sjálfum sína leið upp alla
ána.
Veiðin í umsjá
Rafmagnsveitunnar.
Knud Ziemsen borgarstjóri tók við
umsjá Elliðaánna af fyrri borgarstjóra
Páli Einarssyni 1914. Bauð hann út veið-
ina hér innanlands, en hafði þó lengi
samband við enska umboðsfirmað frá
fyrri tíð. Veiðireglurnar voru sniðnar
eftir fyrirmyndum frá Englendingum.
Leyfilegur stangafjöldi var ekki ávallt
sá sami, en þó fæstar 2 stangir í senn, oft
3 um síðari hluta veiðitímans og stund-
um 4 stangir um nokkurn tíma. Veiði-
tímabilið var ávallt mánuðirnir júní,
júlí og ágúst, 92 dagar. Veiða mátti 15
klst. á sólarhring, en 9 klst. frá kl. 21
til 6 næsta morgun skyldi friðað. Var nú
næturvörður hafður til að gæta þessa.
Framan af var næturvarzlan á vegum
veiðieigenda, en síðar varð leigjanda gert
að skyldu að halda næturvörðinn og
ábyrgjast árnar. Leigjandi bar og ábyrgð
á þeim veiðimönnum, er hann leigði frá
sér, að þeir héldu öll skilyrði leigusamn-
ingsins m.a, að veiða svo sem góðum
18
Veiðtmaðurtnn