AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.06.2003, Síða 66

Stefán Jón Hafstein formaður menningarmálanefndar.
Barn snertir list, Gerðubergi 2003. Art touched by a ohild, Gerðuberg, 2002.
Menningarstefna
Reykavíkur-
borgar
eins sýnileg í glæsilegum menn-
ingarstofunum borgarinnar eða í
,,styrkjum“ til listamanna. Heldur
út um allt, til dæmis innan veggja
skóla, þar sem er auðugt menn-
ingarlíf. Og í samskiptum við
listamenn, stofnanir, fyrirtæki,
áhugafólk - og allan almenning
þegar við á.
Ég nota orðið samskipti, ekki orð-
ið stuðning. Samskipti vísa frekar
en stuðningur til þess sem ég tel
að hið opinbera eigi í vaxandi
mæli að einbeita sér að. í staðinn
fyrir að láta nægja takmörkuð fjár-
framlög sem alltaf er hægt að
deila um, á hið opinbera að stuðla
að því með fjármagni og atgervi
að laða saman fjölda ólíkra aðilja í
borgarsamfélaginu til að efla fjöl-
breytt menningarlíf. Og ekki bara
í borgarsamfélaginu. Líka erlend-
is. Það er hluti af yfirlýstri menn-
ingarstefnu okkar að Reykjavík sé
alþjóðleg heimsborg. Smáborg,
en heimsborg.
Hvar sem borið er niður hefur
skráð menningarstefna opinberra
aðilja tilhneigingu til að vera sam-
safn fallegra hugsana um listir og
hlutverk þeirra í lífinu. Og svo um
það að ríki eða borg vilji styðja við
þá miklu fegurð.
Ég held að nú sé sá tími kominn
að við þurfum ekki að taka fram
það sem er sjálfsagt. Menningarlíf
í víðum skilningi er hluti af samfé-
lagsstefnu ábyrgra stjórnmálaafla.
Þess vegna er menningarstefna
Reykjavíkurborgar ekki spurning
um yfirlýstan vilja lengur, heldur
spurning um framkvæmd.
Ég hef lýst því að framkvæmd
menningarstefnu þurfi í auknum
mæli að beinast að heildarstefnu
um lífsgæði og samfélag innan
borgarmarka. Þess vegna er
menningarstefna okkar ekki að-
Krístján Davíðsson myndlistamaður, borgarlistamaður 2001, og Thor Vilhjálmsson, rithöfundur,
borgarlistamaður 1998. Kristján Davíðsson paínter, City Artist 2001, og Thor Vilhjálmsson, writer,
City Artist 1998.
64
J