Heima er bezt - 01.01.2005, Side 18

Garðahreppi og fyrsti bæjarstjóri
Garðabæjar. Uppbyggingin hafi verið
gífurleg á þeim tíma.
„Framkvæmdir voru geysimiklar
miðað við bolmagn og stærð sveitar-
félagsins.
Eftir því sem íbúunum fjölgaði
varð auðveldara að ráða við fram-
kvæmdimar.
Eilífar holræsalagnir og vegafram-
kvæmdir vom á áttunda áratugnum
innanbæjar og hraðbrautirnar á
fleygiferð. Svo var sveitarfélagið að
byggja Garðaskóla og fyrsta íþrótta-
húsið. Þetta voru miklar framkvæmd-
ir sem gerðu fjármálin í sveitarfélag-
inu þung. Eg lærði ýmislegt í fjár-
málum þá og hef ekki haft neina
minnimáttarkennd á því sviði.”
Fjallageitur og
göngugarpar
Garðar kveðst fylgjast með fréttum á
Netinu, lesa Morgunblaðið og Ver-
dens Gang á morgnana og hafa auga
með Garðabæ, sem hann óskar alls
hins besta, þótt hann hafi kosið að
flytja annað.
Heimilið í hlíðinni í grennd við
Alicante var valið af kostgæfhi. Stutt
er í hraðbrautina A7, tæpir 10 kíló-
metrar á ströndina og lítið mál að líta
til gamalla bekkjarbræðra úr Verslun-
arskólanum sem búa í og nálægt La
Marina; og beinn og breiður vegur,
um 500 kílómetra ferðalag þó, til Sit-
ges, rétt sunnan Barcelona, þar sem
Garðar hafði bækistöðvar vegna
ferðaskrifstofustarfsins um tíma.
Hjónin hafa
verið dugleg að kynnast bæði Is-
lendingum og útlendingum á svæð-
inu, einkum
Bretum og Norðurlandabúum.
Þau eru meðal annars í breskum
gönguklúbbi í La Marina, sem þau
duttu inn í
fyrir tilstilli Dagnýjar, þegar hún
hafði þar vetursetu. Félagar í klúbbn-
um hafa lagt heilmikið land undir fót,
þótt enn séu fjöll og leiðir sem þarf
að sigrast á. Bæði hefur verið arkað
um Spánarstrendur og til fjalla. Hefð
er að myndast fyrir að verja áramót-
unum með gönguklúbbsfélögum.
„Það er mjög gagnlegt fyrir gamalt
Með Bretum eftir góða gönguferð.
Með vinum úr Austurdalnum norska (frá Rena), á ferð um Alicante-hérað.
fólk að ganga mikið, góð hreyfing,
ein sú besta,“ segir Garðar.
Yndislegt páskahret
Bæjarstjórinn fyrrverandi saknar á
stundum veðurfarsins á íslandi. Fyrir
nokkrum árum sóttu þau hjón Island
heim um páska og fengu gott páska-
hret, sem Garðar segir hafa verið
yndislegt. íslenskur bylur sé stundum
eftirsóknarverður. Öðru máli gegni
um skammdegið. Þess saknar hann
ekki sérstaklega, þótt gjarnan hugsi
hann
hlýlega til íslands.
Nú er allt eins algengt að vinir og
ættingjar heimsæki þau í sólina frem-
ur en að þau haldi í norðurátt. Ráð
segist hann ekki eiga fyrir aðra um
hvernig best sé að haga búskaparhátt-
um. Hefðu þau hjón ekki flust frá
landinu bláa er hann þó sannfærður
um að hluta árs væru þau engu að
síður búsett á Spánarströndum, jafh-
vel þótt ekkert jafnist, þegar upp er
staðið, á við almennilegan, íslenskan
byl!
18 Heima er bezt