Heima er bezt - 01.01.2005, Blaðsíða 31

brennitunnur, sem tóku 120 kíló af
nýju kjöti. Kjötið var síðan pæklað
eftir að tunnurnar höfðu verið slegn-
ar til, pæklinum helt um sponsgat á
miðri bumbu tunnunnar. Bændur sáu
sjálfir um slátrunina, sem fór fram
utandyra, sjávarmegin við pakkhús-
ið.
A pakkhúsloftinu var kornvöru-
sekkjum staflað. Þar höfðu verið
gerðar tvær stíur á miðju loftinu,
önnur fyrir rúg, hin fyrir bankabygg,
hvort tveggja ómalað. I þær mátti
losa allmikið korn, niður úr botni
þeirra var ein trekt, sundurskilin í
tvennt, sinn helmingur fyrir hvora
korntegund. Með hleypilokum neðst
á trektinni mátti opna og loka fyrir
kornið. Undir trektinni stóð vigtin á
gólfi neðri hæðarinnar, sem kornið
var vegið á, og á henni dálítill stamp-
ur með handarhöldum á tvo vegu. í
þessum stampi var kornið vigtað,
síðan hellt í poka kaupenda.
Á pakkhúsloftinu voru einnig
geymdir ullarballar, þegar á þurfti að
halda og einnig ýmislegt fleira.
Sunnan og áfast við pakkhúsið, var
salthúsið. Þar tók verslunin blautan
fisk og saltaði. Þessi fiskur var aldrei
fluttur burtu öðruvísi en sem full-
verkaður saltfiskur. Saltgeymsla var í
skúr áföstum við austurhlið pakk-
hússins. í fjörunni framundan, sem
verslunarhúsin stóðu, var þrautalend-
ing Fljótamanna í stórbrimum.
Framarlega í ljöruborðinu var stór
steinn, Selsteinninn svonefndi.
Bryggja var gerð og varð steinninn
um það bil innan í miðri bryggjunni.
Bryggjan var annars gerð af búkkum
úr sterkum viðum. Utan á búkkana
var klætt með battingum, síðan allt
fyllt með grjóti og bryggjudekkið
klætt einnig með battingum. Ekki
náði bryggjan lengra á land en svo,
að sjór féll upp fyrir hana með flóði.
Bilið af efsta búkkanum, lengra upp í
fjöruna, var brúað með tveimur
plönkum, lögðum hlið við hlið. Þetta
gerði sama gagn og bryggja, sem
hefði verið þessu lengri.
Engin ökutæki voru til að flytja á
verslunarvöru. Allt varð að bera.
Sekkjavara var borin á bakinu. Kass-
ar og aðrir hlutir, sem ekki hentaði
Ein síðasta uppskipunin úr strand-
ferðaskipi á Haganesvík.
styðja við bátinn meðan varan var
borin í land. Var þetta kulsamt starf,
ekki hvað síst í kviku og frosti.
Færi báturinn á hliðina við þessar
aðstæður, var vissa fyrir því, að
farmurinn mundi stórskemmast ef
yfir hann félli brimalda. Við þessar
aðstæður fór uppskipun í Ffaganesvík
fram, allt þangað til bryggjan var
gerð 1943.
Eins og fyrr segir var Samvinnufé-
lagið stofnað 1919. Þremur árum
síðar var búið að byggja allstórt
timburhús, sölubúð og sláturhús. Allt
Arið 1897 var Haganesvík löggiltur verslunarstaður og nokkru síðar hóf Ein-
ar B. Guðmundsson frá Hraunum, þar uppbyggingu verslunarhúsa og stúlkan
á myndinni situr þarna á tröppumfyrsta verslunarhússins og lítið eitt fjær sér
á norðurstafn pakkhússins. Verslunar- og íbúðarhúsið brann 1933, en pakk-
húsið var rifið á áttunda áratugnum.
að bera á þennan hátt, voru bornir á
flatbörum. Sumt báru menn á hönd-
um sér. Væri stykki svo stór eða
þung, að ekki yrði komist með þau á
fyrrnefndan hátt, var þeim velt.
Vegna þess hve útfiri er þarna mik-
ið, kom bryggjan ekki alltaf að full-
um notum. Uppskipunarbátarnir
(sexrónir fiskibátar) flutu að henni
með hálffollnum sjó, þó að þeir væru
fullhlaðnir. Með stórstreymisfjöru
flutu hins vegar varla smákænur að
bryggjunni. Við slíkar aðstæður var
hætta á að farmurinn blotnaði þegar
báturinn kenndi grunns. Urðu þá
nokkrir af áhöfninni að fara utan-
undir, eins og það var kallað, til að
fram á sjötta áratuginn var sam-
vinnufélagið að bæta við byggingar
sínar í Víkinni, en líklega hefur
stofnun kjötbúðarinnar á Siglufirði,
1928, í félagi við Kaupfélag Fells-
hrepps á Hofsósi verið sá hornsteinn
í rekstri beggja félaganna, sem hélt
þeim á floti fjárhagslega á erfiðum
tímum.
Laust fyrir 1980 hætti öll verslun í
Haganesvík og fluttist að Ketilási,
sem útibú Kaupfélags Skagfirðinga.
Réði þar mestu um breyttir sam-
gönguhættir. Þjóðvegurinn var færð-
ur upp fyrir Hópsvatn og samgöngur
á sjó höfðu lagst af.
Heirna er bezt 31