Úrval - 01.12.1963, Qupperneq 62

I Krugerþjóðgarðinum skoða
dýrin mennina
í þjóðgarði þessum ekur fólk um þjóðvegina í bílum
sínum og bíður þar í þeim eins og villidýr í búrum.
enda bannað að stíga i'ir þeim. Þegar dýrin koma svo
á vettvang, þurftu þau eigi síður að skoða gestina en
þeir dýrin.
Eftir Hildu Stevenson-Hamilton.
rugerþjóðgarðurinn,
sem er í norðaust-
urhluta Transvaal í
Suður-Afríku, nálægt
landamærum Portú-
gölsku Austur-Afríku, er um 220
mílur á lengd og að meðaltali
um 40 mílur á breidd, og er
hann því nokkru stærri en Wales
að flatarmáli. í hoiium er geisi-
lega fjölbreytt landslag, allt frá
ægilegum gjám, sem stórfljótin
streyma eftir um Limpopohæð-
irnar, til opinna sléttanna við
Shingwedsi og kjarrsins þétta
við Sabieána. Helztu árnar, sem
um þjóðgarðinn renna, eru
kristalstærar og mjög straum-
hraðar. Farvegur þeirra er víða
sandur og' klettar, bakkarnir
viða skógi klæddir, en sef við
þá.
Bezti tíminn til þess að heim-
sækja Krugerþjóðgarðinn er frá
mailokum til septemberloka.
Heilsu gesta er þar þó engin
hætta búin í októbermánuði, ef
þeir geta sætt sig við hinn mikla
hita, því að í þeim mánuði fer
hitinn i forsælunni oft þó nokk-
uð upp fyrir 40 stig á Celsius.
Auðvitað er um að ræða vissar
reglur til hagsbóta fyrir gesti
og dýr. Það er bannað að koma
með hunda inn á verndunar-
dýrasvæðið, og hámarkshraði
á öllum yegum er þar 25 mílur
á klst. Einnig er gestum bannað
að aka út af vegunum og jafn-
vel að fara út úr bifreiðunum.
74
Optima.