Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Page 44

42 Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000
Græjurnar á þessum árum við að
kúpla að og frá á skipum voru
mjög seinvirkar. A Haföldunni
varð að snúa hjóli í marga hringi
til að hægt væri að bakka og það
tókst að gera það hratt. Það var
komið myrkur þegar þetta var.
Þegar báturinn fer að bakka för-
um við fleiri aftur á og drögum
inn færið eins fljótt og við getum,
en hvorki Sumarliði eða rennan
koma innfyrir. Það var kallað á
fleiri báta til að leita en ekkert
fannst. Summi var alveg fílhraust-
ur maður og víkingsduglegur og
hann var gæðablóð. Þetta atvik
fékk mikið á Guðna. Flest benti
til þess að Summi hefði rotast á
rennuni og færið losnað af fæti
hans er slaki kom á það og hann
sokkið" segir Einar.
Það er greinilegt á Einari að
þetta hefur fengið á hann og ekki
furða því hann var aðeins 14 ára
gamall þegar þetta gerðist eins og
áður sagði og gleymist ekki. Svona
atvik grópast í menn. Einar var
hjá Guðna á vetrarvertíðinni en á
þeirri vertíð réri Guðni með
þorskanet sem ekki hafði áður
verið gert við Breiðafjörð og Ein-
ari er það í fersku minni. Þetta
hefur verið mikið frumkvöðlastarf
hjá Guðna og félögum hans á
Haföldunni.
Kaupir
sinn fyrsta bát
Efdr að Einar hætti
með Guðna fór hann
að róa á ýmsum bátum
m.a. með Jónasi Guð-
mundssyni á síld á
Bjargþór. Þá var hann
líka vélstjóri á Víking
með Gvendi bróður
sínum en hann tók vél-
stjórapróf í Reykjavík.
Hann segist alltaf muna
eftir því þegar hann
kom til Olafsvíkur úr
vélskólanum hve höfn-
in var ísilögð. Með hon-
um í vélskólanum voru m.a. Bogi
Guðmunds og Bjössi Sveins. Þá
var Einar einnig með Leifi Hall-
dórssyni á Glað og Jóni Steini á
Jóni Jónssyni. Þá fór Einar einnig,
þegar hann var átján ára gamall,
með togaranum Þorkeli Mána á
salt við Grænland.
„Þegar við Bubbi vorum saman
á Stapafellinu með Gvendi bróður
fórum við að spá í að kaupa bát.
Við sáum að við hlutum að geta
gert út bát eins og hverjir aðrir.
Þessi bátur var einn af svokölluð-
um „Ámapungur" og við keypt-
um hann af Eiríki sem var for-
stjóri hjá SVR. Þessum bát gáfum
við nafnið Garðar SH. Þetta var
hálfgerður ættargripur og Eiríkur
hélt mikið uppá þennan bát. Þetta
var 15 lesta bátur og upphaflega
smíðaður sem seglskip og þennan
bát keyptum við 1961“ segir Ein-
ar.
Bátinn gerðu þeir bræður út á
snurvoð og línu og gekk það
mjög vel hjá þeim
Æðri máttarvöld tóku stýrið
„Eg get sagt þér eina sögu af
þessum bát sem ég skil ekki enn.
Eitt skiptið höfðum við verið á
snurvoð suður á Svalþúfu. Við
vorum búnir að vera lengi að
veiðum og ég orðinn hálfsyfjaður
en tók landstímið. Stýrið á bátn-
um var þannig ef maður sleppti
stýrinu þá fór báturinn bara í
hringi. Jæja þegar við komum að
Nesinu þá sest ég á lúgu niðfflr í
káetu og ætla að stýra með fætin-
um. Við hliðina er lúga niður í vél
og ég opna hana og hitinn kemur
upp og ég steinsofna við að hitinn
kemur í andlitið og báturinn siglir
áfram og ég veit ekki neitt.
Allt í einu hrekk ég upp því að
það var eins og kippt hefði verið í
mig og þá stefnir báturinn beint
uppí Bugsrifið. Þá hefur báturinn
siglt fyrir Brimnesið og Rifið og
fram hjá Ólafsvík og þessu gleymi
ég aldrei meðan ég lifi. Þarna hafa
æðri máttarvöld tekið af mér stýr-
ið“
Stýrimannaskóiinn
og kaup á öðrum bát
Einar og Bubbi héldu áfram
sinni útgerð. Þeir seldu litla bát-
inn og keyptu annan stærri sem
var 36 lestir sem einnig var látinn
heita Garðar SH 165. Þetta var
laglegur bátur og gott sjóskip og
hét áður Jóhann Þorkelsson, en
hann var smíðaður í Svíþjóð. Þeir
bræður skiptu með sér verkum
þannig að Einar var skipstjóri á
línu og netum en Bubbi á
dragnótinni. ,,Ég gleymi aldrei
einum róðri á Garðari en þá vor-
um við Leifur á Halldóri einir á
sjó á línu norður á Fláka. Þetta
var um vetur og það gerði NA rok
og mikla ísingu. Leifur tók
áltvörðun um að sigla suður fyrir
Nes til að berja ísinguna af.
Við héldum beint heirn og þeg-
ar við vorum komnir uppá Vík þá
var komin mjög mikil ísing á
hann öðrum megin. Klaki frá
stýrishúsi og alveg niður. Mér
fannst báturinn vera orðinn svag-
ur og þegar við komum að gatinu
(hafnarmynninu) hugsaði
ég að best væri nú að fara
varlega. Þegar inn var
komið var hann orðinn
nær dauður af ísingu en
þetta fór allt vel“ segir
Einar.
Einar fór í stýrimanna-
skólann í Ólafsvík vetur-
inn 1971 til '11 ásamt
fleiri vöskum sveinum
bæði frá Ólafsvík og
Hellissandi. Það er Einari
minnisstætt að þegar
skólinn var búinn um
páskana þá fékk hann
nokkra skólafélaga sína til að
koma með sér út á Garðari og þeir
lögðu fjórar trossur austur í
Hrossaskít og tvær í Brúnina á
laugardag fyrir páska. Þeir fóru út
Fyrsti báturinn sem Einar og Björn eignuðust var Garðar SH 164 árið 1961.