Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2000, Síða 77

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2000
75
Framljósin hrukku úr
Það gekk ekki alltaf vel að fá
borgað hjá Vita og Hafnamál en
einu sinni tókst mér þó vel upp.
Við Lulla fórum suður, hún til að
fæða eitt barnið okkar og ég not-
aði tækifærið í leiðinni og kom
við á skrifstofu Vita og Hafna-
mála og fékk viðtal við stjórann.
Sagði ég honum farir mínar ekki
sléttar, konan mín væri á fæðing-
ardeildinni, búin að eignast barn
og ég þyrfti að leysa hana út. Nú
væri það í hans höndum hvenær
við kæmumst heim og ég gæti
haldið áfram að vinna við höfnina
í Rifi. Honum þótti sagan það
góð að hann kallaði í gjaldkerann
og sagði honum að greiða mér því
við svo búið mætti ekki standa.
Hann gleymdi að nefna upphæð
þannig að gjaldkerinn greiddi mér
upp í topp og var ég eini bílstjór-
inn sem fékk borgað þann mán-
uðinn.
Eins og áður er getið voru grjót-
flutningar í hafnargarðana hálf-
gert glæfraspil. Man ég glögglega
eftir tveimur atvikum þegar ekið
Kristjón G. Guðmundsson.
með stórgrýti í norðurgarðinn í
Rifi. Fyrra atvikið henti Tryggva
Eðvarðsson, hann átti þá Bens
322, 6 tonna bíl. Var hann að
sturta stóru grjóti við hliðina á
jarðýtu. Grjótið festist aftast á
pallinum og bíllinn lyftist upp að
framan, það hátt að húsið náði
upp fyrir ýtuna. Steinninn losnaði
og bíllinn skaust áfram um þó
nokkra metra og skall á jörðina.
Þegar við sáum að Tryggvi var
heill sprungum við úr hlátri því
að þegar bíllinn skall niður,
hrukku úr honum framljósin en
héngu þó á vírunum. Það var eins
og bíllinn hefði misst úr sér bæði
augun. Nú á síðari árum sé ég oft
Friðgeir Þorkelsson.
börn leika sér með gorma með
eftirlíkingu af augum á endanum
og þegar þau láta þetta detta úr
augunum minnir það mig alltaf á
þetta atvik.
Lásinn brotnaði
Maður á ekki að hlægja að óför-
um annarra, það gæti hefnt sín.
Svo var um mig. Síðari atburður-
inn átti sér stað í grjótnámunni í
Rifi. Verið var að hífa með krana
um 6 tonna stein sem slegið hafði
verið utan um með keðju og lásað
í vírinn. Ég var þá á Dodge vöru-
bílnum mínum og bakkaði undir.
Rétt þegar steinninn kemur yfir
aftari endann á pallinum, brotnar
lásinn og steinninn hlunkaðist
niður. Framendi bílsins hentist
upp, það hátt að afturendi pallsins
nam við jörð og þegar ekki var
komist hærra var eins og bíllinn
stöðvaðist augnablik, þá heyrði ég
að það sprakk slanga í sturtunum
og bíllinn féll niður og ég man að
á leiðinni niður var rykið af gólf-
inu svona um mitt hús og sígar-
ettustubbarnir úr öskubaltkanum
í einu lagi nokkru ofar. Bíllinn
skalf allur og nötraði þegar niður
kom og við hristinginn valt
steinninn frá bílnum þannig að
pallurinn losnaði og skall harka-
lega niður og það var reyndar
mesta höggið. Ég sat svolitla
stund inni í bílnum, fann að ég
var ekkert meiddur og var að
furða mig á að enginn skyldi
koma og tala við mig. Ég kveikti
mér í sígarettu og rölti út. Þá
þustu að mér mennirnir sem voru
að vinna í kring, höfðu þeir staðið
eins og frosnir og ekki átt von á
að ég kæmi heill út úr bílnum.
Fórum við nú að skoða lásinn sem
brotnaði, en það var fullyrt að
hann átti að þola 12 tonna
átak.Við nánari skoðun kom í
ljós lítil komma sem enginn hafði
tekið eftir að leyndist á milli tölu-
stafanna. Lásinn var gefinn upp
fyrir 1,2 tonn en ekki 12 tonn. Ég
fór heim og vann ekki meira þann
daginn.
Pissað í Ástarbrekkunni
Einn veturinn fórum við Nonni
á Hellu nokkrar ferðir á Akranes
að sækja loðnu fyrir Hraðfrystihús
Þorgeirs Arnasonar. Þetta var
nokltur törn, sem gekk ágætlega
að öðru leyti en því að sérstakar
tafir urðu í hverri ferð. Nonni
hafði þá áráttu að hann varð alltaf
að pissa í “Ástarbrekkurnar” sem
eru rétt fyrir sunnan afleggjarann
Guðmundur Gíslason.
að Hítarnesi. Hann vandi mig á
þennan skratta og síðan get ég
ekki ópissandi farið yfir brekkurn-
ar.
Kristján Guðmundsson þekkja
allir að góðu. Þegar hann byrjaði
fisltverkun í Rifi, þurfti að byggja
skreiðarhjalla. Voru þeir byggðir
upp undir Goddastöðum. Einn
morguninn í blíðskaparveðri
leggjum við af stað og það lá ein-
staklega vel á okkur. Við lónuðum
í rólegheitunum vegarslóðann frá
Rifi upp Breiðina, yfir veginn hjá
Melabrúnni og upp sléttuna.