Skógræktarritið - 15.10.2005, Side 85

Skógræktarritið - 15.10.2005, Side 85
St. )ohn's Höfuðborg Nýfundnalands var gefið nafn sitt af Giovanni Caboto, sem sigldi undir ensku flaggi og er því betur þekktur sem lohn Cabot. Hann tók land í St. lohn's þann 24. júní árið 1497 (sem er Jónsmessa, er á ensku kallast Feast of St. lohn the Baptist og af því dregur borgin nafnið) og er St. John's oft talin elsta borg Nýja heimsins (eru byggðir frumbyggja greinilega ekki taldar með!). Staðurinn var ákjósanlegur hafnarstaður, fengsæl og óspillt fiskimið skammt undan og hvergi í hinum Nýja heimi var styttra til Evrópu. Staðurinn varð því fljótt tímabundin verstöð evrópskra fiskimanna. Bretar, Frakkar og Hollend- ingar börðust um yfirráðin en svo fór að lokum um 1620 að Bretar náðu að mestu yfirráðum, þótt Frakkar og Hollendingar gerðu nokkrar atlögur á bæinn fram á 18. öld. í kjölfarið voru varnir um bæinn efldar og samfélagið fór að vaxa og dafna. Gamlar áhugaverðar byggingar eru fáar, því fyrir utan atlögur Frakka og Hollendinga hefur bærinn ítrekað lent f brunum. Á hæðinni Signal Hill rétt austan hafnarinnar er Cabot Tower sem vfgður var 1897 til minningar um að 400 ár voru þá liðin frá komu John Cabot til staðarins og er þaðan gott útsýni yfir borgina og nánasta umhverfi hennar. Miðbærinn, með verslunargötum og veit- ingahúsum, er á afmörkuðu svæði ofan hafnarinnar en hefðbundnir stórmarkaðir eru dreifðir um borgina f úthverfum. íbúar borgarinnar eru nú um 100 þúsund en allt höfuðborgarsvæðið telur um 170 þúsund íbúa. Sí. }ohris séS frá toppi Signal Hill. Mynd: Alexander Robertson. byggt fyrir komu Evrópumanna. Á eyjunni bjuggu tveir indfána- þjóðflokkar-Mi’kmaq (Micmac) og Beothuk. Mi’kmaq-indíánar komu af meginlandinu og settust líklega að á eyjunni rétt fyrir eða um svipað leyti og fyrstu Evrópu- mennirnir komu. Þeir búa nú um alla eyjuna, en stærstu byggðir þeirra eru á suðurströndinni, þar sem er opinbert verndarsvæði þeirra. Beothuk-indíánar höfðu hins vegar verið á eyjunni tölu- vert lengur, þótt þeir hafi líkast til aldrei verið mjög fjölmennir, en talið er að fjöldi þeirra hafi verið um 1000-2000 manns þegar Evrópumenn komu til Nýfundna- lands (það gæti þó verið, eins og með aðra frumbyggja Ameríku, frekar vanmat en ofmat). Beothuk-indíánar dóu út á 19. öldinni, en „lifa’’ þó áfram í skjaldarmerki Nýfundnalands og Labrador. Ágrip af sögu Nýfundnalands Frakkar og Bretar deildu lengi um Nýfundnaland, en það varð á endanum bresk nýlenda. Það fékk kjörna stjórn árið 1832 og heima- stjórn árið 1855. Um 1880 voru hefðbundnar fiskveiðar í hámarki en tóku ekki lengur við vaxandi fjölda vinnandi fólks. í kjölfarið hóf ríkisstjórnin að reyna að auka aðra nýtingu og iðnað, sérstak- lega á landi, og hefur sú stefna staðið fram á okkar daga, þótt ekki hafi það alltaf tekist sem skyldi. Upp úraldamótum 1900 fóru tekjur af fiskveiðum að minnka töluvert, sem Ieiddi til verulegra efnahagsvandræða og heimskreppan á 3,- 4. áratug 20. aldar jók enn á þau, en talið er að sjöundi hver Nýfundlendingur hafi flust burt í leit að vinnu á kreppuárunum. Ein afleiðing af bágu efnahagsástandi var að árið 1934 gaf Nýfundnaland eftir heimastjórnina. Seinni heims- styrjöldin hafði hins vegar, eins og hjá okkur íslendingum, jákvæð efnahagsleg áhrif þar. Árið 1941 gerðu Bandaríkjamenn samning við Breta um herstöðvar á Ný- fundnalandi og koma hersins leiddi, eins og á íslandi, til inn- streymis fjármagns og aukinnar atvinnu. Það voru svo loforð um betri tekjur og þjónustu sem leiddu til þess að árið 1949 var ákveðið, með naumum meiri- hluta í almennri kosningu á Nýfundnalandi, að ganga inn í Kanada. Kanadamenn sóttust nokkuð eftir innlimun Nýfundna- lands, þar sem þeir óttuðust að það myndi ganga inn í Banda- ríkin ella, en vegna veru banda- rískra herstöðva höfðu Banda- ríkjamenn töluverð áhrif þar. Á 8. áratug 20. aldar hófst svo um- ræða um réttmæti þessarar ákvörðunar og hefur sú umræða haldið áfram fram á þennan dag. Upp úr 1990 var orðið ljóst að þorskstofninn, sem hafði verið grundvöllur stórs hluta efnahags- lífs Nýfundnalands síðan á 16. öld, var að hruni kominn, sem SKÓGRÆKTARRITIÐ 2005 83
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Skógræktarritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skógræktarritið
https://timarit.is/publication/1996

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.