Helgarpósturinn - 16.07.1982, Blaðsíða 11

Helgarpósturinn - 16.07.1982, Blaðsíða 11
i'^tw n r r___ ___ mmi mmmm mm mm^mmm mm jnip.....i^ pmmmmmm i u inn Unnið að uppsetningu sýningarinnar á islenskri alþýðulist á Kjarvals- stöðum. Kjarvalsstaðir: íslensk alþýðulist á ári aldraöra Myndlistarsýning i tilefni af ári aldraöra opnar á Kjarvalsstöðum á laugardag. Sýning þessi er sett upp á vegum þingkjörinnar nefndar i tilefni af ári aldraðra og öldrunarráös. Sýningin er á is- lenskri alþýðulist, og þarna er að finna ~ stærsta samansafn af naivistum, sem sýnt hafa saman á íslandi. Meðal þeirra má nefna ísleif Konráðsson, Grimu (Ólöfu Grimeu Þorláksdóttur), Sölva Helgason (hinn eina sanna), Ösk- ar Magnússon, Blómeyju Stef- ánsdóttur, Jón Hróbjartsson, Gisla Jónsson, Halldór Stefáns- son og Eggert Magnússon. Þá heiðra hinar öldnu kempur As- mundur Sveinsson og Sigurjón Ólafsson sýninguna með verkum sinum. Auk þess verða sýndir ýmsir gripir úr tré, járni, steini og fleiri efnum, gerðir af hag- leiksfólki viða um land. Sú nýjung verður á sýningunni, að sýnt verður myndbandapró- gram með viðtölum við aldraða úti á landi og sýnd vinnubrögð þeirrá. I tengslum við sýninguna verð- ur mikið um að vera á Kjarvals- stöðum. Verður m.a. efnt til ráð- stefna og málþinga, auk annarra uppákoma. Sýningarnefndin er skipuð þeim Sverri Kristjánssyni, Frið- riki G. Friðrikssyni, Aslaugu Sverrisdóttur, Eggerti Asgeirs- syni, Finni Fróðasyni og Hrafn- hildi Shram, en þau siðasttöldu sáu um að setja sýninguna upp. Otto Grimm og verk hans Durch ein Versprechen gebunden. Svissnesk list í Nýlistasafni Svissneski myndlistarmaður- inn Otto Grimm opnar sýningu i Nýlistasafninu við Vatnsstig i kvöld, föstudag. t samtali við Helgarpóstinn sagði Otto, að hann ætlaði að sýna teikningar, mál- verk, tréverk og ljósmyndir. Otto fæddist i borginni Suhr i Svisslandi og nam hann myndlist i heimaiandi sinu, og siöan i Jan van Eyck akademiunni i Maastr- icht i Hollandi. Þetta er i fyrsta skipti, sem hann sýnir á Islandi, en aður hefur hann haldið f jölda sýninga, m.a. I Ziirich, Basel, Montreux og viðar. A siðastliðn- um vetri dvaldi hann i Paris og hlaut til þess styrk frá svissneska rikinu. Myndirnar, sem hann sýnir hér, gerði Otto á siöasta ári og þessu, og sagði hann i samtali, að erfitt væri fyrir sig að lýsa þeim með orðum, fólk yrði bara að koma og sjá þau. Sýningin stend- ur til mánaðamóta. Leiklistarstjóri útvarpsins: Staðan auglýst í sumar Nú i vor lét Klemens Jónsson af störfum sem leiklistarstjóri út- varpsins. Staða hans hefur enn ekki verið auglýst laus til um- sóknar og hefur flogið fyrir að ætlun útvarpsmanna sé að leggja þetta embætti niður og setja starfssvið þess undir dagskrár- deild. Ekki vildi Andrés Björnsson út- varpsstjóri kannast við þetta þeg- ar Helgarpósturinn bar málið undir hann. — Klemens er ný- hættur og það er bara ekki búið að auglýsa stöðuna enn. Ég geri ráð fyrir að það verði gert i sumar. NU er maður settur i starfið, Ósk- ar Ingimarsson sem undanfarið hefur verið aðstoðarmaður Klem- ens, og gegnir hann þvi þangað til skipað verður i stöðuna, sagði Ut- varpsstjóri. —ÞH Skurðlæknirinn, tannlæknirinn og leikstjórinn: EKKI FÆÐAST ALLIR EINS Tónabió: Sverðið og seiðskrattinn (The Sword and the Sorcerer). Bandarisk kvikmynd, árgerð 1981. Handrit: Albert Pyun og tveir aðrir. Leikendur: Richard Lynch, Lee Horseley, Katheline Beller, George Maharis, Anna Björnsddttir. Leikstjdri: Albert Pyun. Sumir eru fæddir skurð- læknar, aðrir tannlæknar, en heldur að sviðsetja bardaga- senur þannig að eitthvert vit sé i. Það er næstum þvi eins og allt hafi verið gert meö tfu þumai- puttum. Eins og við má bUast, sýna leikarar litil tilþrif i dramatiskri tUlkun, enda hand- ritið of heimskulegt til þess aö svomætti vera. Hérermest lagt upp ur lfkamlegri hreysti, og margir leikaranna eru greini- lega mjög fitt. svo mikið er vist, aö ekki hefur Albert Pyun stokkið sem alskapaður kvikmyndaleik- stjdri úr móðurkviði. Og fátt bendir til þess, að hann eigi nokkurn tima eftir að verða það, a.m.k. ef marka má þá afurð hans.semokkurer boðiðaðsjá i Tónabiói þessa dagana. Fyrir það fyrsta, er efni myndarinnar eins ófrumlegt og nokkuð má vera. Vondi kóngur- inn ræðst inn i paradisarkdngs- rikið og drepur allt, sem hönd á festir. Yngsti sonur góða kóngs- ins kemst þd undan og hyggur á hefndir. Inn i þetta blandast svo einhverjir fáránlegir galdrar. Réttlætið sigrar svo að lokum. I öðru lagi, kann Albert Pyun ekki að stjórna leikurum né t þriðja lagi er þetta siðan hundleiöinleg mynd. En leiðinleg, eða ekki leiðin- leg, léleg, eða ekki léleg, SOS virðist ganga i áhorfendur, ef marka má skjal nokkurt, sem hangir i biðsal biósins. Hvað segir ekki amerískt dagblað: Mynd, sem sigrar meö þvi að falla almenningi í geð. Hver sagði svo almenningi, að þetta væri mynd fyrir hann? Varð það almenningur sjálfur, eða var það auglýsingaherferö f ramle iðanda nna? Að lokum þetta: 1 myndinni eru fallegir litir og nokkuð er um fallegarstelpur. Þá er hasar og blóð, kossar i litlum mæli og meira gefið til kynna, o.s.frv. Sem sagt: mynd fyrir alla. GB Ekki er allt sem sýnist Regnboginn: Sólin var vitni (Evil under the Sun). Ensk.Ar- gerö 1981. Leikstjóri Guy Ham- ilton. Handrit: Anthony Shaffer. Aðalleikari: Peter Ustinov. Peter Ustinov er aftur kominn á kreik sem Hercule Poirot og jafn óborganlegur sem áður. Peter kemst eflaust næst þvi að sýna okkur Poirot eins og Agatha hugsaði sér hann: sjálf- umglaðan litinn nagg, þreytandi en aldrei leiðinlegan. Það eina sem hægt er að fetta fingur út i við þessa mynd er, að hún er eftir einni af þeim sögum Agöthu sem byrja á atviki sem siöar tengist sögunni. Þessar sögur hennar hafa verið mjög vinsælar til kvikmyndunar, hverju svo sem það sættir. Að öðru leyti er myndin góð kvöldskemmtun og þarna er ef- laust kominn sá still á sögur sem við fáum að sjá i framtið- inni, björt mynd i fallegu um- hverfi, þar sem yfirstéttarfólkið dundar sér við að drepa hvert annað. Söguþráðurinn er það flókinn að engum nema Hercule Poirot tekst að leysa hann, þó gráu frumur áhorfenda séu eflaust á fullu. Og ekki má gleyma þeim úrvals hópi enskra leikara sem skapa aðalpersónur Agöthu. Þar er valinn maður i hverju rUmi. En þrátt fyrir góða kvik- myndun, fallega bUninga og rétta timasetningu situr smáat- vik eftir: Hvaðan kom álpappir- inn? JAE

x

Helgarpósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.