Alþýðublaðið - 24.12.1948, Blaðsíða 31

Alþýðublaðið - 24.12.1948, Blaðsíða 31
Jófablað "Alþýðuhlaðsins 31 mátti fyrir hvar og hvernig þetta kapphlaup mundi enda". „Laukrétt!" sváraði ég. ' „En hvernig má það vera, að þéir vitið þetta allt saman. .,Ó, já", varð þeim asbestklædda að orði: „Sumir frumuvefirnir, sem í mig voru græddir inunu hafa vérið taeztu tegundar. Ég þykist mega sjá það á svip yðai', að þér skiljið ekki hvað ég er að fara, — en hvað um það; ég skýri yður frá því seinna. Jæja þá. Það mun hafa verið nokkr- um öldum síðar en þér voruð uppi. er það tímabil hófst, sem olli straum- hvörfum í öllum þjóðfélagsháttum og lífsvenjum, vegna lokasigurs mann- anna og véltækninnar á náttúruöfl- unum". „Þeim tókst þá 'að sigrast á nátt- ¦•Úrúpflunum-!"' '^ágði, ég,'.;ö& íann um "iei$ að ,.gamlár|yohiy .rthiiskubLvví; sál! ím^ni^#rf:^V^r,P'1 ';' *': 1 P j' '' ;' "ki í ' ¦ ¦ ', ' „Tókst að sigrast . . . þeir gersigr- uðu þau. Þau urðu að játa skilyrðis- lausa uppgjöf. Fyrst í stað urðu þau, að vísu sigruð á aðeins einstökum sviðum, en sókn mannanna jókst og margfaldaðist að styrk við hvern unn- inn sigur, og að nokkrum öldum liðn- um var orustunni lokið. Menn ger- breyttu um lífsstefnu, í því skyni að auðvelda sóknina og flýta fyrir sigrinum, beittu allri orku sinni og hugviti sínu til þess að draga úr þörf- um sínum og slaka á kröfunum og eftir það gekk þetta allt eins og i sögu. Fyrsta mikilvæga uppfinning in á því sviði var efnafræSileg fæðu- gerð; örlitlar töflur, sem höfðu að geyma öll næringarefni, sem mönn- um eru nauðsynleg. Hamingjan góða, hvað það var auðvelt og einfalt. Á yðar tímum strituðu og strituðu menn í milljónatali. Erjuðu jörðina frá morgni til kvölds. Ég hef séð sýnis- horn af þeim þarna í safninu^ — þeir voru víst kallaðir bændur. Þegar fæðutöflurnar voru * uppfundnar, framleiddum við af þeim á nokkrum árátugum birgðir, sem nægt gátu gervöllu mannkyninu um aldaraðir. Þar með var landbúnaðurinn að sjálf sögðu úr sögunni, ásamt öllu því amstri og starfi innan húss, sem mat- argerð og framreiðsla höfðu áður í för með sér. Nú neytum við aSeins einnar slíkrar töflu á éri eða sem því svarar. Öll meltingarfæri ykkar voru útþanin af sffelldri fæðuneyzlu, en breytingum í samræmi við þróun- ina". Ég gat ekki stillt mig um að grípa fram í fyrir honum.'^Eruð þér og yð- ar samaldrar þá allir magalausir?" spurði ég. „Hafið þiS engin melting- arfæri?" ,,Auðvita'ð höfum við bæði maga og meltingarfæri", svaraði hann. „Maginn í mér er til dæmis því sem næst troðfullur af þekkingu, — en nú tók ég gönuskeið! Ég hlýt að halda sögu minni áfram og skýra yð- ur frá atburðunum í réttri röð. Fyrst voru það, sem sagt, fæðutöflurnar, sem léttu þriðjungí alls starfs af mannkyninu. Síðah komu asbestklæð in, þau voru dásamleg uþpfinning. Það tók okkur hálft ár að framleiða j„;klæðnað handa öllu mannkyninu og |^áVaá|eé,iréruíó:sÍít&nd,i. iþ#t| l^eföi ^ |f«aá ^u^s^iiáíléga. a*iarei' kömizt í {íamjkvæmd, ef kvennauppreisnin íefði þá ekki verið afstaðin og öll tízka úr sögunni". „Er tízkan úr sögunni!" hrópaði ég. ,,Svo ósennilega hefur mig aldrei get- að dreymt". Og ég var að því kom- inn að fara að þylja gamla pistilinn um hégómaskapinn og tildursháttinn, sem væri frumorsök allrar sundur- gerðar í klæðaburði, — en mér varð litið á asbestklæddu verurnar og þagnaði við. „Já, tízkan er gersamlega úr sög- unni," svaraði félagi minn. Jæja, þar næst sigruðumst við á véðráttunni og veðurfarinu. Ég efast um að menn, sem yður voru samtima, hafi nokkru sinni gert sér fyllilega ljóst, hversu miklum störfum og amstri hið svo- nefnda veðurfar olli ykkur. Það knúði ykkur til ýmis ko.nar varn- arráðstafana á- sviði húsagerðar og klæðagerðar, sem kröfðúst marghátt- aðrar og tímafrekrar vinnu. Það hlýt- ur að- haf a vsrið bókstaflega ' hræði- legt aS vera uppi á yðar tímum. stoi-marnir geysuðu.' . . Og stundum hegldi eða shjóaði . .,. hræðilegt!" , Stundum!" mælti ég. ,,En stund- um var veðrið líka ósegjanlega un- aðslegt! En hvernig tókst ykkur aS sigrast á veðurfarinu?" „Við gengum af því dauðu", svaraði sá- asbestklæddi. ,(Það var ofurauðvelt. Við breyttum ' efnasam- saíningu hafsins. Breyttum hafinu í hlaupkenndan vökva. en ég get ekki skýrt yður nánar frá því, þar eð eng- inn frumuvefur, er hafði þekkingu á slíkum efnum að geymá, var grædd- ..ur,í rnig, er ég móttók menntun mína. En þér getið sjálfur séð, að nú er jafn an gráfölvi um allan himinn og hafið jafnan spegilslétt. Frá því er ekki lengur um neina uppgufun að ræða og því eru veðrabrigði óhugsandi. Þetta hefur sparað okkur alla elds- neytisöflun og híbýlagerð, og allt það mikla og margbreytta starf, er þessu . hvoru. tveggja fylgdi". Hann þagnaði sem snöggvast. Og nú var mig tekið að gruna hitt og þstta, varðandi þá þróun, sem átt hafði sér stað. , „Sígurinh yfir náttúruöflunum hefur þá átt sinn mikla þátt í því að losa ykkur við cill störf og allt erfiði", mælti ég. ,, Einmitt", svaraði hann". >Starf.ið hvarf úr sögunni". „Næg fæða handa Öllum?" ^Meira en nóg", svaraði hann. ,,Húsaskjól og klæði?" „Allt, sem við þurfum. með", mælf.i asbestklæddi náunginn. „Allt sem hugurinn girnist! Að vísu eigum við enn við lírörnun að stríða, en hán er þó næsta hægfara. Við getum dug- ,að -enn svo öldum skiptir,- svo að- ekki er nain ástæða til ótta". Við þögðum um hríð. í fyrsta skipti var mér íiú fyllilega Ijóst hversu allt lífið á okkar gamla til- verustigi var tengt starfinu órjúfandi böndum og samtvinnað þvl á allan hátt. Ég leit enn upp. „HvaS varð ura símann? "spurði ég. Framhald á bls. 49.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.