Morgunblaðið - 10.03.1974, Blaðsíða 15

Morgunblaðið - 10.03.1974, Blaðsíða 15
MORGUNBLAÐIÐ.SUNNUDAGUR 10. MARZ 1974. 15 Popp-toppurlnn og hæflleikamennlrnir: Hversu i Sigurðsson, söngvari lagsíðunni barst nú í nni þessi pistill frá ™ af lesendum síðunn- "¦ Svona efni er einmitt sem Slagsfðan óskar tvöldT Þetta eru viðbrögð, taðari við viljuni fá úr sem :iokk^um áttum siagsíðan d"S^ar S.H.M. fyrir þessi r 'þaríu skrif og hvetur til ;ins afi slíkra tilþrifa. aa'af r*$* Slagsíða. /anda r haf^álkum þínum sl. sunnudag f því. ). birtist grein eftir Sv. G. ilandi?ga Sveinn Guðjónsson). rhornWist hún: „Er popptoppur- f fyrii'vinnandi vígi?" Þar fjallaði san^n um lífsbaráttu nýrra mmur^sveita og þá einkum sam- i mest,nina við þá, sem meiri ibarn^'u hafa í bransanum. n vitaniðurlagi greinarinnar eru ntanaidur hvattir til að láta í ljós ilraufl'itt á málunum og þess vegna ég fram gömlu skólaritvélina rri von, að greinarkorn þetta fgm '• náð fyrir augum ritstjóra V siðunnar. lengi þrauka Delr? eftir Jóni, Icecross og Astar- kveðju. Ferill þeirra varð ekki langur, — þeir lögðu sem sé árar I bát, þvf miður. Vissulega er íslenzkur hljóm- sveitamarkaður þröngur og bar- áttan hörð, en ég trúi því fjanda- kornið ekki, að ekki sé grundvöll- ur fyrir góða frumsamda popptón- list hér á landi, eða ætlum við mörlandar aldrei að læra að meta annað en það, sem Bretar og Bandaríkjamenn matreiða ofan í okkur? En svo ég víki nú aftur að EIK- inni, þá þraukar hún enn, þrátt fyrir allt mótlætið og dauf eyru flestra poppunnenda og — skrifara. Þó leyfi ég mér að full- yrða, að flestir, sem hlýtt hafa á leik þeirra, séu sammála um, að þar fari saman frábær lög og vandaður flutningur. Þeir hafa nú samið um 30 lög hvert öðru . <ki ætla ég að rekja efni narinnar í smáatriðum hér, 1 .evti rnér hins vegár að taka ir margt, sem þar kemur P. Það er rétt, sem Sveinn »0 r, að margir hæfileikamenn lO ' staðið í skugganum um ára- °g margir hverjir hafa lagt eynd-- i bát eftir vonlausa baráttu. meðn hverjir falla í skuggann og Þor-rjir standa upp úr? Sveinn r réttilega um, að þeir, sem Jirgiriuðu fyrir árið 1967, haldi íirogi enn í dag, en þeir, sem ¦óður- iuðu eftir 1970, ná ekki upp. iður Í5 kem ég að meginástæðunni hefur r þessum skrifum mínum, en t, svo er sú, að ég vil benda á eina msveit, sem hefur spilað nær tir en fleytt síðan 1971 án teljandi engis inabreytinga. Það er hljóm- sem tin EIK. Hverjir skyldu svo hyllinast við það fyrirbrigði? Lík- 1 eru þeir fáir, þvi að EIK úr aldrei komizt inn fyrir S' vígisins. Og hver er svo 2ðan? jUi nun er einföld og 'eið sárgrætileg, nefnilega sú, L1K spilar nær eingöngu frum- da tónlist. Þeir félagar hafa uPPhafi hafnað hinni svo- .uou „brennivínsmúsik", sem 'st þó vera það eina, sem nzkir danshúsagestir kunna neta. 0 v,su hafa fleiri spreytt sig á msarninni tónlist eingöngu, ™an kannski enginn lengur EIK: Haraldur bassaleikari Þorsteinsson, Ég fullyrði, að það, sem strákarnir í EIK eru að gera, sé með þvi bezta, sem fram hefur komið í poppinu hér á landi hin síðari ár að öðru ólöstuðu. Kjarni málsins er hins vegar sá, að þeir I EIK hafa snúið sér beint að efninu meðan aðrir hafa reynt að hasla sér völl með „brennivíns- músikinni", en síðan byrjað að semja með misjöfnum árangri. Þeim, sem ef ast um réttmæti f ull- yrðingar minnar hér að ofan, vil ég aðeins benda á að vera vel á verði næst, þegar auglýst verður, að EIK eigi að spila einhvers staðar. Þá skulu hinir sömu fjöl- menna á staðinn og HLUSTA. Ég verð illa svikinn ef þeir verða fyrir vonbirgðum og skal ég þá hundur heita. Ekki ætla ég að kynna einstaka liðsmenn hljómsveitarinnar, það læt ég fjölmiðlunum eftir og þá ekki sízt Slagsíðunni, þar hún hóf máls á þessu efni. Að lokum vil ég láta í ljós þá von, að EIKin megi enn dafna og að eyru mörlandans opnist fyrir því bezta, sem nú er að gerast i íslenzkri popptónlist. Einnig vona ég, að við eigum einhvern tíma, fyrr en seinna, eftir að sjá og heyra EIK á hljómleikum, því að þar myndi tónlist þeirra njóta sín, að maður tali ekki um hljómplötu. En þar þarf að koma til skilningur og dyggilegur stuðn- ingur fslenzkra poppunnenda sem og fjölmiðla, þvi að baráttan er hörð. Nú þykist ég vera farinn að teygja lopann um of og gamla ritvélin er að því komin að bræða úr sér. Læt ég því grein þessari lokið. Með þökk f yrir birtinguna, S.H.M. EIK: Lárus Grímsson, flautuleikari. EIK: Ölafur Sigurðsson, trommuleikari betra, sem þeir hafa flutt við þau fáu tækifæri, sem til hafa fallið, og þá oft án þess að nokkur skildingur kæmi í staðinn. Hvað hafa svo fjölmiðlar sagt um EIKina? Jú, ég minnist þess, að Tíminn birti heilsfðugrein, þegar EIK tók að sér að spila undir hjá tveimur blökkumönn- um, sem hingað komu, en hröktust fljótlega af landi brott. Þá birti Visir smáfrétt um sama efni. Lista- og skemmtideild sjón- varpsins veit sjálfsagt ekkert um tiTVist EIKarinnar, enda geri ég ekki ráð fyrir, að hún verði nefnd á nafn í Uglu þeirri, sem sýnd verður á næstunni og á að fjalla um stöðu poppsins 1 dag og þá einkum hérlendis að mér skilst. Því síður skyldi maður vona, að EIK fái sérstakan þátt í kassan- um> _ islenzkar popphljómsveitir sem erlendar eru fáséðar á skján- um. Þó ber að virða það litla, sem gert er og er þá skemmst að minn- ast þáttar með Pelican, sem nýlega var sýndur. Þar var á ferð- inni gott frumsamið efni, sem gjarnan mættaendurflytja. Nei, það verður ekki sagt, að fjölmiðlar sýni hæfileikamönnum utan vígisins mikla athygli, enda rétt, sem Sveinn segir i grein sinni, að poppskrifurum eru smáir reitir skammtaðir fyrir skrif sin. Þar liggur e.t.v. ein ástæða fyrir því, að hljómsveit eins og EIK fellur í skuggann. EIK: Þorsteinn Magnússon, gítar- leikari „Spilverk þjóðannna >> NEI, þetta er ekki prentvilla, það eiga að vera þrjú n i „Spilverk þjóðannna". Hvað er Spilverk þjóðannna"? Það er sjö manna hljómsveit — stundum átta manna — sem upprunin er í Hamrahliðarskólanum og að mestu skipuð nemendum og stúdentum þaðan. Hún hélt tón- leika I skólanum á mánudags- kvöldið — með aðstoð nokkurra nemenda úr SAL-leiklistarskólan um — og myndirnar, sem hér birtast, eru frá tónleikunum, eins og þeir komu .myndavélum Kristins Benediktssonar fyrir linsur. Tónlistin var í gamansömum dúr — samin að mestu af Valgeiri Guðjónssyni og Agli Olafssyni, við texta eftir pilt, sem Sigurður heitir, en gengur jafnan undir nafninu „Bjólan" meðal félaga sinna og kunningja. Hann hefur einnig samið nokkur laganna. Hljóðfæraskipan hljómsveitar- innar var: pianó, gítar, fiðla, selló, trommur, bassagítar og slaghljóð- færi — og svo spilaði Bjólan með á gítar i sínum lögum. Hljómsveitin á sér þriggja ára sögu, sem einkum er tengd lista- vöku MH., sem Jóhannesarvaka nefnist í höfuðið á manni, sem var húsvörður skólans um árabil. A sfðustu vöku þótti flutningur „Spilverks þjóðannna" lukkast það vel, að ákveðið var að halda sérstaka tónleika síðar. — SAL- nemarnir fluttu stuttan látbragðs- leik um fimm menn, sem biðja sér konu. Voru mennirnir í ólíku ástandi — einn streittur, annar feiminn, o.s.frv. og hljómsveitin lék undir tónlist, sem hæfði hugarástandi mannanna hverju sinni.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.