Morgunblaðið - 06.03.1977, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 06.03.1977, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 6. MARZ 1977 GRANI göslari ^c^^n^yT y/QS^S 5. Á ekki Ifka að reyna, að stels einum kossi? Við vorum heppnir að finna lækni af heimaslóðum ræfils- tuskunnar. Þegar Lincoln, sfðari forseti, fékkst við lögfræðistörf, var hann alltaf að segja sögur. Eitt sinn er hann kom inn f réttar- salinn, sneri hann sér að réttar- skrifaranum og hvfslaði ein- hverju að honum, og setti svo mikinn hlátur að skrifaranum, að dómarinn snupraði hann fyrir og skipaði honum að sekta sjálfan sig um 5 dollara. Skrif- arinn baðst afsókunar, en gat þess um leið, að saga Lincolns hefðu sannariega verið 5 doll- ara virði. — Eftir nokkrar mfnútur, Þessi herðatré myndu vel þola að bera nýja kjóla. kallaði dómarinn skrifarann fyrir sig og spurði: — Hvernig var sagan sem Lincoln sagði yður áðan? Skrifarinn fðr með söguna og dðmarinn, sem veltist um af hlátri, skipaði sfðan að láta sektina falla niður. Skrípaleikur? BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Það var ángæjuleg afmælisgjöf fyrir bandarfskan stórmeistara að vinna meiri háttar mðt vestan- hafs nýlega, einmitt á sjötugasta og öðrum afmælisdegi sfnum. Richard Frey, afmælisbarnið, vann f jögur hjórtu f mðti þessu á spilin hér að neðan. Gjafari norður, austur og vestur á hættu. Norður S. K2 H. Á753 T. 10742 L. ÁD3 Vestur Austur S. D10974 s. 53 H. K H. 10964 T. ÁKG9 T. D83 L. 1082 L. 9764 Suður S. ÁG86 H. DG82 T. 65 L. KG5 Norður opnaði á einu laufi og suður sagði eitt hjarta, sem vestur doblaði. Frey, í suður, varð siðan sagnhafi í fjórum hjörtum. Utspil vesturs var tígulás, síðan kóngur og nía. Suður trompaði drottninguna en reiknaði með, að vestur ætti gosann eftir. 1 því skyni að ná talningu í trompinu, spilaði sagnhafi gosanum og þeg- ar kóngurinn var lagður á var eðlilegt að reikna með honum blönkum. Tók á ás blinds, spilaði aftur trompi, austur lét niuna, drottning og enn hjarta og austur fékk á tfuna. Vestur lét eitt spil frá hvorum svörtu litanna. Aust- ur skipti í lauf, tekið i blindum og siðasta trompið tekið. Þegar suð- ur tók þriðja slaginn á lauf var staðan þessi: Norður S. K2 „VIÐ getum ekki stillt okkur um að skrifa þegar við lásum þá fregn í dagblaðinu Vísi 21.2. 8.1. að einn vinsælasti gamanleikari íslenzku þjóðarinnar, Bessi Bjarnason, hefði villst í þann ljóta leik að láta mynda sig á veggspjald sem sígarettuauglýsingu. Og þetta sýnir það, að það er eins gott að taka ekki fullorðna fólkið alltaf sér til fyrirmyndar. Nú, víkjum aftur að Bessa sjálf- um. Við viljum benda honum á að með þessu móti getur hann eýði- lagt verk margra krakka, sem hafa barizt gegn sigarettu- reykingum. Við viljum ekki beina þessu að Bessa einum, heldur öll- um þeam sem að þessu hafa staðið og sýna þeim fram á hvað þetta er bjánalegt, að ætla bjóða þeim kaupmanni og maka hans til veizlu og utanlandsferðar fyrir það að auglýsa ákveðna sígarettu- tegund mest og bezt á þennan leiðinlega hátt. Fólk hefur verið að tala um unglingavandamál, svo sem drykkjuskap og tóbaksreykingar. Okkur finnst að með þessu móti sé það fullorðna fólkið sem er að skapa svokallað unglingavanda- mál en ekki við unglingarnir. Hér með vonum við að Bessi Bjarna- son og það fólk sem að þessu stendur sjái sig um hönd og hætti þessum skrípaleik. Virðingarfyllst, Fjórir ungir Garðbæingar.' Velvakandi þakkar þessum ungu bréfriturum fyrir og tekur undir það að ekki er rétt að taka Bessa Bjarnason út úr þessum hópi og benda á hann einan, enda hefur hann sagt að hann hefði ekki gert þetta ef hann hefði athugað hvaða afleiðingar þetta hefði haft. Réttilega er bent á að mun fleiri koma við sögu varð- andi allar sigarettuauglýsingar en fyrirsætan og nú hefur líka verið farin eins konar herferð gegn sígarettuauglýsingum. % Margt má heyra... „Þegar ég heyrði að það" ætti að lofa kommúnismann fyrir það að þar væri nú ekki atvinnu- leysið þá fór fyrir mér eins og konunni sem lengi hafði dvalast hjá Ey-Dönum; margt má maður heyra áður en eyrun falla af. Eg man nefnilega það sem Krústjoff sagði þegar Stalin sendi hann á kreppuárunum til Moskvu, til þess að skipa verka- mönnum að auka vuafköstin um 10%: Kjör þeirra voru ólýsanleg, þeir voru hungraðir, klæðlitlir og kvaldir af veggjalús. Það vantaði heldur ekki áróðurinn þá hjá kommúnistunum á Vesturlönd- um, að allt væri þar í sómanum og hvöttu óspart sérstaklega fag- lærða menn til þess að flytjast til Rússlands. Einn trúaður fór og var ekki lengi búinn að vera þar H. — T. 10 Vestur L. D Austur S. D109 S. 53 H. — T. G L. — Suður S. ÁG8 H. — T. — L. 97 H. — T. — L. K Vestur neyddist til að láta spaða þvi annars var tígultían góð. Af- mælisbarnið fékk þannig tiunda slaginn á spaða og sýndi þar með, að hann var vel að sigrinum kom- inn. R0SIR - K0SSAR - 0G DAUÐI 48 við en ég hef vlet töluvert fyrir mér. Hvað hefur þú eiginlega á móti Birni Udgren? Folt andlitið hefði mátt kalla fallegt, ef hökusvipurinn heföi ekki verið alltof veiklyndisleg- nr. Nú spegluðust í þessu and- liti alls konar geðshræringar, fyrst undrun vegna þessarar nærgöngulu spurningar, svo gremja og að lokum ðkveðín sjálfshæðni. — Ja, þar sem hér er vfst um skriftir að ræða og ég hef afráð- ið að vera hreinskilinn, skal ég viðurkenna að andúð mfn á Udgren stafar sjálfsagt af þessu sem við vorum einmitt að lala um. Með öðrum orðum — mfnar innri sem ytri höralur. Manngerð á borð við Bjðrn Udgren, sem er svo örugg með sfg, fer ofboðslega f taugarnar á mér, mér Ifður eins og aum- ingjalegum hundi, sem sér stðran og myndarlegan bola- kálf og ég bregst sýnilega þann- ig við. En auk þess, svo að við fjollum um þetta ð breiðari grundvelli — get ég hvorki feiit mig við það og hef aldrei getað hvað hann hefur komið sér f mjúkinn hjá pabba og sfðan hvað hann gekk með grasið f skðnum á eltir Gabriellu og snýst nú f kringum Piu. Hann er ættaður f rá Oddanum og ég hef ekki trú á að hann hafi sérstaktega hepnilega eiginleika til að bera. — Veit virkilega enginn hver f aðir hans er? — Nei, en kenningin um sígauna virðist heidur trúverð- ug, þegar útlit hans er haft í huga. — Þekktir þú hana Gertrud á ég við...? Hann hrísti höf uðið. — Ekki sérlega vel. Hún var svo miklu eldri en ég — einum sjo átta árum, að ég held. Vorið sem Bjðrn fæddist var ég fjór- tán ára og hafði Iftinn áhuga á þvf slúðri sem gekk um hana f þorpinu og sumarið áður þegar hún þeyttist milli karla og lél einn þeirra harna sig, var ég ekki einu sinni heima. Jan Axel ' hefur sjðlfsagt þekkt hana hetur, santa gildir um pabba og Fanny frænku — hún hafði verið vinnustúlka hér á herragarðinum áður en hún varð ðf rfsk. — Attu við að hún hafi verið rekin héðan vegna þess hún átti von á barni? — Það ... veit ég satt að segja ekki. En þegar þetta kom upp á var mamma á lffi og þvf kæmi mér ekki ð ðvart þðtt hún hefði verið látin fara vegna þess, þvf að mamma var f.jarskalega siðavönd, þðtt hún færi hægt og hefði ekki hátt. Þegar hér var komið sögu vorum við truflað, þvf að garð- yrkjuniaðurinn kora aðvifandi Og vildi fð skoðun verkfræð- ingsins ð þvf ... hvort hann byggist við rigningu eða hvort hann ætti að vökva beðin. Og Otto Malmer reis ð fætur og fðr með hnnum, en hafði — mér til óblandinnar furðti — ðður þrýst vinalegiim kossi á vanga mér. Ég sagði sfðar Christer Wijk frð þessu. Nema með þakk- lætiskossinii... Kviildið snigiaðist af stað. Framhaldssaga eftir Mariu Lang Jóhanna Knstjónsdóttir þýddi Anders Lðving hafði farið með Daniel Severin. Allir voru þreyttir, en þé voru það aðeins Otto og Helene sem buðu géða nðtt um nfuleytið. Mina frænka bjð tii té f eldhúsinii, en Fanny frænka, Pia, Gabrietla, Christer og ég sátum og hðlf- mðktum uppi ð efri hæðinni. Pia hafði bimdið hvftt hand um rautt hðrið og farið úr rónd- ðttu buxunum f dökkar gaila- buxur og svarta blússu. Þrátt fyrir nðvist hennar voru sara- ræður heldur þvingaðar og það var þvf hön sem kom með þð hugmynd að Fanny frænka iegði stjörnu. — Þú vei/t ekki, Puck, hvað hún er sniðug að spð! Hún sér eiginlega allt f spilunum og það kemur hér um bil allt fram sem hún segir. Fanny færðist f fyrstu undan og sagðist vera þreytt og auk þess væri óviðkunnanlegt að vera með slfkt ðður en Frederik væri kominn f vfgða mold. En Pfa nauðaði og Gabri- ella sagði að þetta væri sak- laust grfn og Christer bætti við f spaugi að kannski værf með

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.