Morgunblaðið - 28.08.1983, Blaðsíða 25

Morgunblaðið - 28.08.1983, Blaðsíða 25
MORGUNBLADID, SUNNUDAGUR 28. ÁGÚST 1983 25 Þrjár sölumannasögur komu allar upp í hugann um svipað leyti og tengdust. Tilefnið fram- leiðandi á skjánum í kvöldfrétt- unum með sýnishorn af ullar- flóka, sem verksmiðja hans fær að einum þriðja, minnir mig. Skýringin að rollurnar eru ekki rúnar meðan ullin er nýtanleg. 1) Árið 1180 kom íslenskt skip með ull siglandi upp eftir Signu og alla leið til Rúðuborgar. Er- indið að selja þarlendum ull. Þetta má lesa í tollskrám þeirra tíma. Fyrir 800 árum þurfti að greiða tolla af söluvarningi engu síður en nú. Þarna til hertogans í Normandí. Hvernig svo tókst að selja og nýta ullina fylgir ekki sögunni. En ull var þá góð sölu- vara. Megnið af fataleifum, sem fundist hafa á Norðurlöndum a.m.k. er úr ull. Kannski af því að ull hefur geymst betur en hör eða hampur. En þá var sú tíska alveg ný að nota lín í nærföt kvenna. 2) Árið 1983 kom fríður flokk- ur íslendinga til annarrar borg- ar á Signubökkum . Sérfræð- ingar í vörukynningu, 5 sýn- ingarstúlkur og sölufólk frá fimm ullarútflytjendum af fs- landi, þ.e. Álafossi, SfS, Hildu, Röskva og Iceware. Tóku á leigu sal í glæsihótelinu Georgi V til að kynna nær 300 boðsgestum varning sinn í félagi við aðra seljendur neysluvöru og hráefnis frá þessu landi. Studdir til þess af stóraðilum eins og Flugleið- um. íslenskir útflytjendur þurfa nefnilega alla fáanlega athygli og þessa apríldaga var lag i heims borginni, þótt ekki væri þetta beint ullarsölutíminn með- an tískuhúsin voru að kynna og selja sumarfötin. En forseti þessa lands var í opinberri heim- sókn í París og dró að landi ísa athygli þessa daga. Þá athygli þurfti vel að virkja á erlendri grund til kynningar á fram- boðsvörum, eins og fyrirliði flokksins orðaði það. Þetta var glæsileg kynning og mikið í lagt af vinnu og fé. Svona mikið þarf að hafa við í nútíma sölu- mennsku og útflutningi. Vel að vanda og miklu til að kosta að gera megi ull af kind að gjald- eyrisaflandi varningi, svo að við megum fyrir kaupa aðrar nauð- synjavörur og framandlegar í bessu norðlæga landi. Við fslendingar erum semsagt búnir að vera að framleiða og flytja út ull í a.m.k. 800 ár, eins og þessi dæmi um útflutning til Frakklands sýna. Verið að þróa framleiðsluna og sölutæknina og laga að mörkuðum og aldaranda. Ófáir lagt hönd á plóginn. Sumir lagt í lífsstarf sitt að gera ullina eftirsótta úti í hinum harða samkeppnisheimi. Þessa dagana erum við minnt á að hugsjóna- fólk hefur nú í full 70 ár unnið saman í Heimilisiðnaðarfélaginu af óbilandi elju að kynningu á íslenkri ull og að hún megi hljóta sess gæðavöru, sem stenst harða samkeppni. Er einmitt á afmælisári með sýningar úti um land til að sýna afraksturinn af þeirri viðleitni. 3) Saga bandaríska gaman- sagnaskáldsins James Thurbers um fílabeinið, apana og mann- fólkið, birt f New Yorker: Flokk- .•• ur metnaðarfullra apa í Afríku gekk á fund fílahjarðar með tiU lögu um viðskipti. „Við skulum selja mannfólki tennurnar ykkar fyrir glás af hnetum og appelsín- um," sagði sendinefndarformað- ur apanna. „í okkar augum og ykkar eru fílatennur tennur, en fyrir mannfólkið eru þær verzl- unarvara — billjardkúlur eða pí- anónótur og fleira sem fólk hef- ur til að kaupa og selja." Fílarnir kváðust mundu hugsa málið. „Komið hingað á morgun á sama tíma og við skulum ganga frá viðskiptunum," sagði leiðtogi ap- anna og þeir héldu sína leið til að finna menn á höttunum eftir varningi í héraðinu. „Þarna er fílabein af bestu tegund," sagði formaður apanna við formann mannfólksins. „Hundrað fílar, tvö hundruð fílabeinstennur. Allt falt fyrir appelsínur og hnetur".„Þetta fílabein nægir í lítinn fílabeins- turn," sagði formaður mann- anna, „eða í hundrað billjardkúl- ur og þúsund píanónótur. Ég ætla að senda umboðsmanni okkar skeyti um að ferma skip með hnetum og appelsínum handa ykkur og hefja sölu á billjardkúlum og píanónótum. Hlutverk viðskiptanna eru viðskipti og kjarninn í þeim er hraði." Því svaraði formaður ap- anna: „Við munum binda við- skiptin fastmælum." „Þá er bara eitt enn, hvar er varningurinn?" spurði formaður mannfólksins. Og apaformaðurinn svaraði um hæl: „Á þessari stundu er hann að borða eða eðla sig, en verður á ákveðnum stað á ákveðinni stundu." En hann var bara ekki þar. Fílarnir höfðu hugsað málið, séð sig um hönd og gleymt að mæta á staðnum daginn eftir, því fílar eru sérfræðingar í að gleyma þegar gleymska í hag kemur. Það var mikið um að vera í viðskiptamiðstöðvum heimsins, þegar samningurinn brást, og allir — nema fílarnir — tóku þátt í málarekstrinum: Við- skiptabótaskrifstofan, Apa- kattaverzlunin, Millitegunda- viðskiptanefndin, dýraríkis- dómstólarnir, Landssamband stórseljenda, Rannsóknaskrif- stofa Afríkuríkja, Alþjóðasam- band dýravelferðar og Ameríku- sambandið. Álitsgerðir voru sendar, reglugerðir auglýstar, stefnur gefnar út, áminningar sendar og tilbaka til föðurhús- anna og mótmæli borin fram og hafnað. „Föðurlandsbandalag amerískra kvenna gegn falli" lét málið til sín taka, þar til kæra kom á það um siðspillingu frá manni, sem síðar drÓ kæru sína til baka og græddi stórfé á út- gáfu tveggja bóka, Ég gerði í bólið mitt og Nú ligg ég laglega í því. Fílarnir héldu tönnunum sín- um, og enginn fékk neinar billj- ardkúlur eða píanónótur né heldur eina einustu hnetu eða appelsínu. Mórallinn í sögunni: Menn allra stétta taki upp hinn fróma ásetning. bjóðið aldrei upp á kanínukássu fyrr en búið er að veiða kanínuna. Heilræði dregið af öllum sög- unum þremur gæti þá verið: Seljið aldrei ullina fyrr en búið er að rýja ærnar. Ps. Reyndi á eigin skrokki eina af þessum nýju íslensku ullar- dragtum með blómamynstrinu í téðri forsetaför til Frakklands, við góðar undirtektir og fyrir- spurnir um uppruna i landi há- tískunnar. Flíkin kom á markað í vor. Seldist líka grimmt til túr- ista á í slandi, að sögn verzlunar- stjóra í miðborginni. En ábót fékkst ekki. Prjónastofurnar loka í fimm vikur vegna sumar- leyfa og taka til starfa aftur um leið og túristarnir hvería til síns heima. Kynningin á vörunni ku hafa tekist mjög vel. stein, hl6msveitarstj6rinn heims- frægi, varð 65 ára á fimmtudaginn, 25. ágúst. Um leið og honum eru sendar heillaóskir skal greint frá þvi hvernig vitneskjan um afmæli hans barst bréfritara. Aðilar í Bandaríkjunum þar sem Bernstein er búsettur eins og kunn- ugt er sendu út dreifibréf í nafni „65 ára afmælisnefndar Leonard Bernstein". Þar var f upphafi bent á afmælisdag meistarans og fyrir hvatningu afmælisbarnsins hafi nefndin tekið sér fyrir hendur að (LjÓBmynd: Snorri Snorrason) minnast dagsins með „óvenjulegum hætti: með því að helga okkur mál- efni sem allir þurfa að íhuga — al- mennri kjarnorkuafvopnun". Síðan segir í bréfinu: „Við biðjum vini og aðdáendur Leonard Bernstein — einkum tón- listarmenn en einnig tón- listaráhugamenn um heim allan og úr öllum stéttum — að sameinast með okkur 25. ágúst 1983 í kröfugerð til stuðnings gagnkvæmri frystingu kjarnorkuvopna undir eftirliti. Við förum þess á leit að þér dreifið með- fylgjandi heiðbláum armböndum til tónlistarmanna og annarra sem vilja setja þau á sig við flutning tónlistar (sinfóníuverka, rokktón- listar, kammerverka, söngverka eða í síðdegisboðum) móttoku aðgöngu- miða, sölu hljómplatna eða á sólar- ströndu fimmtudaginn 25. ágúst, til að sýna í verki stuðning sinn við gagnkvæma frystingu kjarnorku- vopna undir eftirliti... Sjálfur mun meistarinn bera heiðblátt armband við hátíðarat- höfn við fæðingarstað sinn f Herit- age State Park, Lawrence, Massach- usetts, þar sem honum verður sýnd- ur sá heiður að tileinka honum Leonard Bernstein Way og hann mun stjórna Greater Boston Youth Symphony Orchestra og öðrum hljómlistarmönnum úr hreyfing- unni Tónlistarmenn gegn kjarn- orkuvopnum." Undir lok bréfsins er svo frægum skyrtuframleiðendum eins Van He- usen Inc. færðar þakkir fyrir að leggja til efni í heiðbláa armbandið og tekið fram, að bréfið sé sent til tónlistarmanna og tónslistaráhuga- manna í Bandaríkjunum, Sovét- ríkjunum, Evrópu, Suður-Ameríku, Japan og ísrael „í stuttu máli til allra þar sem meistarinn á vini" eins og það er orðað. Frumleg að- ferð Þeim sem er í nöp við afmælis- greinar í blöðum en vilja heiðra vini eða kunningja á tyllidögum er hér með bent á frumlega aðferð til þess. En þetta afmælisbréf hlýtur að vekja fleiri en höfund Reykjavík- urbréfs til umhugsunar um það í hvaða farveg friðarbaráttan, en bréfið verður að líta á sem lið í henni, er að þróast. Ganga nor- rænna kvenna i Bandaríkjunum sem lauk á föstudaginn er angi af sama meiði og bréfið frá afmælis- nefnd Bernstein. Ekki er dregið f efa að þetta áhugafólk vill láta gott af sér leiða, en staðreynd er að jafn- flókið mál og kjarnorkuafvopnun verður aldrei leitt til lykta með þvf að bera heiðblá armbönd við flutn- ing tónlistar á 65 ára afmælisdegi Leonard Bernstein eða með þvi að norrænar konur gangi frá New York til Washington í steikjandi hita og kæfandi raka. Eða þá þeirri aðferð herstoðvaandstæðinga á íslandi sem hlýtur að teljast frumlegust allra að ganga í sovéska sendiráðið með kröfu um að fsland segi sig úr NATO og rjúfi varnarsamstarfið við Bandaríkin! — Kröfu sem gæti verið samin af hugmyndafræðingum Var- sjárbandalagsins þar sem Kreml- verjar hafa tögl og hagldir. Hinn 18. águst sl. birti norska blaðið Aftenposten frétt frá blaða- manni sínum í Bandaríkjunum um friðargöngu norrænna kvenna þar. Hún hófst með þessum orðum: „Friðargangan '83 hefur orðið menningaráfall („kultursjokk") fyrir flesta norrænu þátttakendurna sem eru um 100. Eftir að hafa gengið í átt til Washington í eina viku vita þeir ekki hvort þeir eiga að reiðast eða undrast yfir því að Banda- ríkjamenn láta ekki sjá sig i göng- unni." Segir blaðamaðurinn að á þeirri viku sem þá var liðin frá því að gangan hófst hafi ekki sést neitt til hins 50 manna bandariska „göngukjarna" sem áætlað var að gengi einnig frá New York til Washington. Gangan hafi „alls ekki orðið það sem frumkvöðlar hennar ímynduðu sér". Afstaða sjálfstæðis- kvenna Það vakti verðskuldaða athygli í vikunni þegar stjórn Hvatar og framkvæmdastjórn Landssambands sjálfstæðiskvenna ákváðu að taka ekki þátt í friðarfundi á Lækjartorgi á föstudaginn, sama dag og friðar- göngu norrænna kvenna lauk í Washington. f rökstuðningi sjálf- stæðiskvenna fyrir þessari afstoðu sinni koma fram þau grundvallar- sjónarmið sem menn verða að hafa þrek til að taka afstöðu til þegar leitast er við að taka „þverpólitísk- ar" ákvarðanir í friðarmálum. í ályktun sem birtist hér í blaðinu segja sjálfstæðiskonur meðal ann- ars: „Stjórnirnar vara eindregið við umræðum í nafni friðar þar sem þess er krafist að lýðræðisríki á Vesturlöndum skuldbindi sig með einhliða yfirlýsingum um að vera óvarin gegn vaxandi vígbúnaði í austri." Yngsta stjórnmálaaflið í landinu, Kvennalistinn, hafði frumkvæði að þessum fundi á föstudaginn. Les- endur Morgunblaðsins hljóta að minnast þess hve forsvarsmenn list- ans voru á báðum áttum í umræð- um um öryggi og sjálfstæði íslensku þjóðarinnar fyrir kosningar. Afstað- an er engu skýrari að kosningum loknum enda fylgir Kvennalistinn þeirri stefnu í þessum mikilvægu málum sem gengur ekki upp þegar hún er könnuð gaumgæfilega. Kvennaframboðið sem á fulltrúa í borgarstjórn Reykjavíkur er mun skeleggara en Kvennalistinn og hef- ur mótað afstöðu gegn aðild fslands að Atlantshafsbandalaginu og varn- arsamstarfinu við Bandaríkin jafn- vel með afdráttarlausari hætti en Alþýðubandalagið eins og sast á yf- irlýsingu Kvennaframboðsins vegna Keflavikurgöngunnar á dogunum. Með afstoðu sinni í tilefni friðar- fundarins á föstudaginn vekja stjórnir Hvatar og Landssambands sjálfstæðiskvenna athygli á því hvar draga verði mörkin í hinu „þverpóli- tíska" friðarstarfi kvenna og það verður þvi starfi síst af öllu til fram- dráttar ef Kvennalistinn eða Kvennaframboðið ætla að stuðla að ófriði meðal íslenskra kvenna í frið- arbaráttunni.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.