Morgunblaðið - 28.08.1983, Blaðsíða 37

Morgunblaðið - 28.08.1983, Blaðsíða 37
MORGUNBLADIÐ, SUNNUDAGUR 28. AGÚST1983 37 Sjobandið stofnað um borö í Eddunni — hætti eftir aðeins þrjú lög Eins og við hðfum áður skýrt frá á Járnsíðunni er alltaf veríö ao stofna hljómsveitir af og til Sonus Futurae eins og hljðmsveitin var skipuð þar til fyrir skemmstu Framtíðarhljómurinn enn við góða heilsu — Sonus Futurae í gang á ný með haustinu MAN EINHVER eftir Sonus Futurae? Kannski ekki, en fyrir þé sem höfðu gaman af fyrstu hljómplötu sveitarinnar, Þeir sletta skyrinu sem eiga þ að, sem kom út sl. vetur, er rétt að minna á að flokkurinn hefur ekki liðið undir lok þðtt hljótt hafi verið um hann lengi vel. Þær mannabreytingar hafa orö- iö í hljómsveitinni, aö Jón Gúst- afsson hefur hætt og í hans staö hafa komiö tveir hljómborösleikar- ar. Annar heitir Hlynur Halldórs- son, hinn Ólafur Héðinn Friðþjófs- son. Hvorugur hefur gert sig heimakominn i rokkinu til þessa, þannig aö þeir stíga sín fyrstu spor í þeim efnum innan Sonus Futurae. Aörir í hljómsveitinni eru þeir Þorsteinn Jónsson/hljómborö og Kristinn Þórisson/gítar. Aö sögn Þorsteins hefur svo lítiö borio á hljómsveítinni í sumar vegna þess aö tekiö hefur tíma aö finna nýja menn í sveitina og þess utan telja þeir sig ekki eiga neitt erindi á dansleikjamarkaöinn. Sonus Futurae er fyrst og fremst tónleikasveit. „Þaö hefur einnig tafiö fyrir okkur, aö viö höfum veriö aö bíöa eftir trommuheila frá Bandaríkjun- um svo lengi," sagöi Þorsteinn. „Stefnan er aö æfa upp nýtt pró- gramm og kýla á tónleikaröö í október eða nóvember. Áöur en af því veröur ætlum við að fínpússa nýtt „image", þ.e. búninga og ann- aö." Aöspuröur um tónlistarbreyt- ingu svaraöi Þorsteinn því til, aö þaö væri helst aö lögin væru þyngri en áöur og meira í þau lagt. Um áramótin væri vonast til þess aö hægt væri aö hefja upptökur fyrir aöra plötu, 8—10 lög helst, og síöan væri bara aö leita aö útgef- anda. Nokkurt tap hefði oröið á Þeir sletta skyrinu ... og þess ekki aö vænta, aö Hljóðriti gæfi út aöra plötu með flokknum. Rokkstjörnur eldast eins og annað fólk Robert Plant hortir til himins. Hann yngist samt ekki. Við skyrðum frá því fyrir skemmstu, aö Mick Jagger heföi orðið fertugur, nánar til- tekiö þann 26. júlí sl. En Jagg- er er ekki sá eini í rokkinu, sem eldist (spekingslega til orða tekiö, ekki satt). Robert Plant, fyrrum andlit Led Zeppelin, og Phil Lynott, sem gegnt hefur sömu stöðu innan Thin Lizzy, áttu báöir af- mæli á laugardag i síöustu viku, 20. ágúst. Hvorugur er neitt unglamb; Plant varö 36 og Lynott 33. um allan bæ. Það er þð fremur sjaldgæft aö þær séu stofnaðar á hafi úti. Járnsíöan (að sjálf- sögðu á staðnum) varð hins vegar vitni að stofnun og upp- lausn Sjóbandsins í síðustu viku. Ævintýrið gerðist um borð í Ms Eddu, þar sem 30 manna hópur á vegum Farskips var á leið á Donington-rokkhátíöina. Um borð voru fjórir kunnir popptonlistarmenn og aö sjalf- sögðu gátu þeir ekki setiö á sér og stofnuöu hljómsveit. I þessum sérstæöa flokki, sem hlaut nafniö Sjóbandiö, voru þeir Eiríkur Hauksson, söngvari Deildar 1, Pétur Kristjánsson, síöast höfuöpaur Start, Guö- mundur Gunnarsson, trommari úr Tappa Tíkarrassi og Siguröur Sigurðsson úr Centaur. Eiríkur lék á gítar og söng, Pétur á bassa og söng og Siguröur söng með og lék á munnhörpu af snilld. Sjóbandið lék aðeins þrjú lög viö þetta tækifæri, m.a. Wild Thing, og var forkunnarvel tekið af fjöldamörgum gestum í reyk- salnum á Ms Eddu. poppfréttir Umsjon Sigurður nverrisBon an. Ekki aöeins var kerfiö loksins botnkeyrt, heldur var Ijósasjóiö loksins nýtt til fullnustu, enda orö- iö almyrkvað þegar sveitin sté á sviö. Þaö var vissulega sérstök stund; steikjandi hití, stjörnubjart- ur himinn og stillilogn. Eitthvaö annaö en rokrassgatiö hér heima með rigningu í kaupbæti. Þaö fór ekkert á milli mála, aö Whitesnake var þaö sem allt sner- ist um og flestir höfðu komiö til aö sjá. Beggja vegna sviðsins voru strengd upp risastór áklæði meö mynd af tákni flokksins, hvítum snáki, og meö því aö beita Ijósun- um tókst aö fá kvikindiö til aö opna ginið og vera þannig enn áhrifaríkara en ella. Mér telst til, aö þessar snákamyndir hafi vart veriö undir 300 fermetrum hvor. Slepp- um því, þaö var tónlistin, sem átti að ræöa um. Meö Coverdale í broddi fylk- ingar og nýjasta meöliminn, Cozy Powell aö baki, hóf Whitesnake leik sinn á gamalkunnum lögum. Greinilegt var þó, að vissrar tauga- veiklunar gætti hjá sexmenningun- um, enda fyrstu meiriháttar tón- leikar þeirra saman frá því Mel Galley og Colin Hodginson bætt- ust í hópinn. Þegar á tónleikana leið jókst sjalfstraustið hjá með- limunum og þegar Micky Moody tók gítarsóló sitt var Ijóst, aö Whitesnake var reiöubúin aö bjóða öllum byrginn. Sólóiö hans Moody var tiltölu- lega einfalt, en eins og hljómburö- arkerfinu var beitt naut þaö sín stórkostlega. Tæknimennirnir léku sér aö því aö færa hljóminn á milll hátalaranna vinstra og hægra megin við sviðið og síöan renndu þeir því yfir í heilmikla samstæöu, sem var skáhallt út frá svæöinu hægra megin í ca. 60 metra fjar- Meatloaf stóð sig vel. Hann syngur hér með Cðrlu de Vito. Billy Gibbons úr ZZ Top. lægð, og þaðan yfir i aðra sam- bærilega í svipaðri f jarlægð vinstra megin. Þannig gengu hljómarnir í hring um fremsta kjarna áhoríend- anna og aö upplifa þetta var væg- ast sagt sérstakt og mikilgenglegt. i 60 metra fjarlægö frá sviðínu var styrkurinn slíkur, aö menn þurftu aö hrópa til þess aö geta haldiö uppi eölilegum samræöum. Enda á þaö aö vera þannig á þungarokks- samkundum. Og þaö var einmitt hávaöinn, sem Cozy Powell nýttl sér til fulln- ustu þegar hann tók trommusóló sitt. Sólóiö var reyndar aö mestu undirleikur hans á trommurnar viö tónlist af nyjustu sólóplötu hans, Octopuss, sem leikin var af segul- bandi. En hvílík áhrifl Aöalverkið hét 633 Squadron og hófst á miklu loftvarnarsírenuvæli. Um leiö voru öll Ijósin á sviöinu slökkt og myrk- ur grúföi yfir. i skjóli hávaöans læddust fjórar þyrlur frá breska flughernum, RAF, yfir mannfjöld- ann og eins og hendi væri veifaö kviknaði skyndilega á átta köstur- um upp á himnum. Það tók lýöinn augnablik aö átta sig á þessu, en þegar honum var Ijost hvaö var aö gerast rak hann upp skaöræöis- öskur til merkis um samþykki sitt og velþóknun. Afram hélt Powell eins og honum væri borgaö á hvert högg og hann hlaut aö laun- um þrumuundirtektir er einkasýn- ingu hans lauk meö því aö heljar- ins bál kviknaöi framan við settiö hans. Eftir þessi ósköp voru menn viö öllu búnir og hljómsveitin greinl- lega einnig. Hún geymdi vinsæl- ustu lögin sín þar til í lokin og ekki bar á ööru en liðið kynni vel aö meta. Það skorti a.m.k. ekki undir- tektirnar. Því miöur tók þetta enda allt of skjótt, þannig aö aöur en varöi var allt horíiö og minningin um þessa sérstæöu upplifun var rétt eins og draumur. Svona í lokin: Það er ég viss um, að verði efnt til hópferöar á Don- ington-hátiöina næsta sumar, munu allir sem fóru núna fara aftur þrátt fyrir að hafa misst af tveimur sveitum fyrir skipulagsmistök Far- skips. Tónleikar á borö við þetta eru upplifun sem ekki veröur feng- in nema meö því aö vera á staön- um, stífur af hamingju. Um leið og ég lýk þessu hjali um tónleikana þakka ég öilum samfylgdina. — SSv.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.