Morgunblaðið - 08.02.1985, Blaðsíða 32

32
MORGUNBLAÐIÐ, FÓSTUDAGUR 8. FEBRPAR 1985
t
Mamma okkar, amma og fóstra,
SALOME JÓNSDÓTTIR
fré Súðavfk,
lést i Landspitalanum aö morgni 7. febrúar.
Salome Herdfa Björnadóttir, Birna Björnadóttir,
Edda Bragadóttir, Dúa Björnadóttir,
Halldór Siguróaaon.
t
Bróöir okkar,
EINAR E. ÓLAFSSON,
Hrefnugötu 1,
Reykjavfk,
lést miövikudaginn 6. febrúar.
F.h. systkina,
Sigrún Ólafadóttir.
t
Móöir okkar, tengdamóöir, amma og langamma,
KRISTÍN SVAVA VILHJÁLMSDÓTTIR
fró Vogsóaum,
til heimilia aó Selvogabraut 17
borlékahöfn,
veröur jarösungin frá Strandakirkju i Selvogi laugardaginn 9.
febrúar kl. 13.00.
Þórarinn Snorraaon, Jóhanna Eirfkadóttir,
Valur Snorraaon, Helga Sigurjónadóttir,
Gunnar H. Snorraaon, Valgeröur Ölviadóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Innilegar þakkir færum viö öltum sem sýndu okkur samúö og hlýhug
við andlát og útför
HEIDVEIGAR GUÐJÓNSDÓTTUR,
Álfaakeíói 53,
Hafnarfirði.
Sérstakar þakkir færum viö starfsfólki Borgarspitalans sem
önnuöust hana i veikindum hennar.
Brynjólfur Þóröaraon,
börn, tengdabörn og barnabörn.
t
Innilegustu þakkir fyrir auösýnda samúö og hlýhug viö andlát og
útför fööur okkar,
ODDS KRISTJÁNS RÍKHAROSSONAR
(skfrður Odd Kristian Thom).
Súsanna Oddsdóttir,
Anfta Oddsdóttír,
Gréta Oddsdóttir.
t
Þökkum auösýnda samúö viö andlát og útför eiginkonu minnar,
móður okkar, tengdamóöur, systur og ömmu,
KRISTJÖNU INGIBJARGAR ÞÓRÐARDÓTTUR,
Skúlaskeiði 16,
Hafnarfirði.
Sérstakar þakkir til Siguröar Björnssonar læknis og alls starfsfólks
deildar 2A á Landakotsspitala.
Hermann Gfslason,
Jón Þ. Brynjólfsson,
Ægir Hafsteinsson,
Brynja Gunnarsdóttir,
Guðfinna Hermannsdóflir,
Gfsli Hermannsson,
Brynjólfur Þóröarsson,
Dagbjört Guðnadóttir,
Anna Hauksdóttir,
Bragi Antonsson,
Guörún H. Scheving,
barnabörn.
Lokað
Verslun okkar og skrifstofur verða lokaðar frá kl.
12.00-15.00 í dag föstudaginn 8. febrúar vegna útfarar
SIGURGEIRS KRISTJÁNSSONAR verslunarmanns.
Slippfélagið í Reykjavík hf.
Klara Sigurðar-
dóttir - Minning
Fædd 7. febrúar 1907
Dáin 30. janúar 1985
Það er hverjum manni léttir að
fá hvíldina eftir erfiðan sjúkdóm.
Dauðinn veitir sjúkum langþráða
hvíld, bindur enda á langa bar-
áttu. Þannig batt dauðinn enda á
baráttu Klöru Sigurðardóttur við
margra ára veikindi, sem náðu há-
marki fyrir nokkrum vikum.
Klara var dóttir hjónanna Sig-
ríðar Halldórsdóttur og Sigurðar
Skagfjörð, trésmiðs í Reykjavík.
Klara missti móður sína kornung
að aldri og ólst síðan upp hjá föð-
ur sínum og föðursystur ásamt
eldri bróður sínum Vilhelm. Þau
systkin kölluðu föðursystur sína
æfinlega „systur“ en hún var þeim
systkinum sem besta móðir. Klara
vitnaði oft til hennar á seinni ár-
um með hlýjum orðum, ekki síst
þegar rætt var um húshald og
matargerð.
Ekki vantaði þeim systkinum
föðurástina. Sigurður Skagfjörð
var einstakur maður að allra mati.
Hann var smiður góður og ein-
staklega laghentur. Þegar Klara
ræddi við okkur um æskuár sín,
minntist hún oft á rúmið, sem Sig-
urður smíðaði handa stúlkunni
sinni, þegar Klara var lítil telpa,
og festi við sitt rúm, svo að hún
gæti sofið hjá pabba sínum.
Þegar Klara og Vilhelm voru
vaxin úr grasi, kvæntist faðir
þeirra aftur. Seinni kona hans var
Guðfinna Jónsdóttir, sem nú lifir
mann sinn. Þau eignuðust þrjú
börn.
Klara fór snemma að vinna
fyrir sér, eins og algengt var og
nauðsynlegt í þá daga. Hún giftist
þann 11. desember 1931, Magnúsi
Á. Guðjónssyni, stýrimanni, sem
síðar gerðist vélgæslumaður hjá
Slippfélagi Reykjavíkur. Þau eign-
uðust tvö börn, Steinar f. ’32 og
fósturdóttur, Klöru f. ’44. Þau
Magnús áttu sér fallegt heimili á
Skeggjagötu 3 í Reykjavík, þar
sem myndarskapur Klöru var
augljós. Klara var mjög lagin í
höndunum og hafði yndi af vanda-
samri handavinnu og skreyting-
um.
Ég kom inn á heimili þeirra
Klöru og Magnúsar, þegar ég gift-
ist Steinari, syni þeirra, árið 1963.
Við bjuggum hjá þeim á Skeggja-
götunni í rúm tvö ár. Á þessum
árum lærði ég margt nytsamlegt
hjá Klöru, sem lét sér annt um að
okkur liði sem best hjá þeim hjón-
um. Ég var óreynd og fákunnandi
um húshald, en lærði því meira
hjá tengdamóður minni. Það var
gaman að sjá dúkað borð eftir
Klöru. Hún lagði Sig fram við all-
an búnað og mat, þegar þau Magn-
ús tóku á móti gestum. Allt varð
að vera sem best gat verið. Jóla-
boðin hennar verða okkur Steinari
og börnum okkar ógleymanleg.
í október síðastliðnum kom
Klara í heimsókn til Þýskalands.
Hún var við þó nokkuð góða
heilsu, og ætlaði sér að dvelja hjá
okkur Steinari í Hamborg þar til í
byrjun janúarmánaðar. Mennirnir
áætla en Guð ræður.
í byrjun janúar veiktist Klara
skyndilega. Hún var lögð inn í
sjúkrahús í Hamborg og lá þar í
þrjár vikur. Hún var síðan flutt
heim til íslands í Borgarspítalann,
þar sem hún lést þann 30. janúar
síðastliðinn.
Ég kveð Klöru tengdamóður
mína með þökk.
Veri hún Guði falin.
Anna Þ. Baldursdóttir
Árng Ólafsdóttir
— Minningarorð
Þriðja desember síðastliðinn
lést á Landakotsspítala eftir
stutta sjúkralegu frú Árný
Ólafsdóttir Borgarvegi 9, Ytri-
Njarðvík. Útför hennar var gerð
frá Ytri-Njarðvíkurkirkju 8. des-
ember. Með henni er gengin mikil-
hæf kona. Foreldrar hennar voru
hjónin Elín Þorsteinsdóttir og
ólafur Jafetsson sjómaður. Þeim
varð átta barna auðið. Ólafur
eignaðist einn son áður en hann
kvæntist Elínu. Börn Elínar og
ólafs voru: Guðrún Steinunn, gift
Sigurði Ólafssyni kennara, Krist-
ín, gift Magnúsi Guðmundssyni
skipstjóra, Gunnar skipstjóri,
kona hans Kristín Jóhannesdóttir,
Egill skipstjóri, kona hans Ragn-
heiður Stefánsdóttir, Guðrún,
ógift, Ólína, gift Elíasi Bene-
diktssyni skipstjóra, Árný, gift
Eiríki Þorsteinssyni vélstjóra og
Sigfúsína, gift Brynjólfi Nikulás-
syni skipstjóra.
Árný var tvíburasystir Sigfús-
ínu. Þær fæddust í Stapakoti
Innri-Njarðvík 14. ágúst árið 1900
og voru yngstar sinna systkina.
Árný ólst upp í Ytri-Njarðvík í
foreldrahúsum ásamt systkinum
sínum sjö. Þegar Árný og Sigfús-
ína voru aðeins átta ára gamiar
féll faðir þeirra frá. Móður þeirra
tókst samt að halda heimili áfram
og ljúka uppeldi barna sinna, sem
hefur verið mikið átak í þá daga,
segir það sína sögu. Ekki munu
ættir Árnýjar verða raktar frekar
hér, til þess er ég ekki nógu kunn-
ug. Systkini hennar sem nú eru á
lífi eru Guðrún og Sigfúsiína.
Árný og hennar samtíðarfólk
lifðu þær mestu breytingar sem
urðu á íslensku þjóðlífi, er leiddu
til velmegunar hér á landi. Mundi
hún því tímana tvenna og kunni
að bregðast við hvoru tveggja.
Árið 1926 steig Árný sitt gæfu-
spor er hún giftist eftirlifandi
manni sínum Eiríki Þorsteinssyni
vélstjóra, úr Höfnum sem að öllu
er að góðu kunnur, mikill sóma-
maður. 1929 byggðu þau hús sitt
og gáfu því nafnið Vík sem nú er
Borgarvegur 9. Bjuggu þau þar
upp frá því þangað til hún lést.
Árný og Eiríkur eignuðust sjö
börn, eru fjögur þeirra á lífi allt
myndar og dugnaðar fólk, öll bú-
sett í Ytri-Njarðvík. Þau eru: Erla
Gíslína gift Guðmundi Kristjáns-
syni múrarameistara, Gyða gift
Jóhannesi Meinert Nilsen hafnar-
verði, Þorsteinn vörubílstjóri gift-
ur Hönnu Hersveinsdóttur og Sig-
urður Gunnar tækjastjóri var
giftur Brynju Árnadóttur er þau
eru skilin. Árný og Eiríkur eign-
uðust ellefu barnabörn og sautján
barnabarnabörn.
Árný var myndarleg kona í sjón
og raun, beinvaxin, kvik í hreyf-
ingum og hélt sinni reisn til
hinstu stundar.
Eþíópía:
Dvöl Sigríðar
SIGRÍÐUR Guðmundsdóttir hjúkr-
unarfræðingur, sem unnið hefur að
hjálparstarfi í Eþíópíu um hálfs árs
skeið á vegum Rauða krossins, mun
dvelja í landinu í þrjár vikur til við-
bótar til að sinna sérstöku verkefni,
sem henni var falið.
Sigríður var ráðin til sex mán-
aða og átti starfi hennar að ljúka
15. febrúar nk. Jón Ásgeirsson,
Ég var svo lánsöm að kynnast
Árnýju er ég bjó í nágrenni við
hana á Borgarveginum. Eftir það
naut ég artarsemi hennar og
tryggðar, því hún var vinur vina
sinna. Hún var hjálpsöm og hafði
gaman af að gleðja aðra. Ófáar
voru flatkökurnar sem hún gaf
mér og voru það þær bestu sem ég
hef smakkað. Hún var lagin að
rækta blóm og eitt sinn er ég hafði
dáðst að blómunum hennar, beið
mín fagurt blóm frá henni þegar
ég kom úr vinnunni. Þetta nefni ég
sem dæmi um hugulsemi hennar
og gjafmildi. Eins og mannkosta-
fólki sæmir var hún látlaus í allri
framkomu og lét ekki mikið yfir
sér en gat verið ákveðin ef því var
að skipta. Það var með Árnýju
eins og títt er um seintekið fólk að
hún var traust og trygglynd. Til
Árnýjar var gott að koma, hún var
alltaf hress í viðmóti og væði
hjónin ákaflega gestrisin. Dettur
mér í hug orðatiltækið glöggt er
gests augað því þarna ríkti friður
og gagnkvæm tillitssemi. Þau áttu
fallegt og myndarlegt heimili sem
bar glöggan vott um að Árný var
dugleg, þrifin og framúrskarandi
mikil húsmóðir. Henni fóru öll
verk vel úr hendi.
Árný átti góða fjölskyldu sem
hún sýndi alla tíð mikla ástúð og
umhyggju og vakti yfir velferð
hennar. Því er stórt skarð höggvið.
Þótt Árný sé horfin sjónum
ástvina sinna lifa minningarnar í
hjörtum þeirra og verður þeim
leiðarljós um ókomna tíð.
Ég kveð þesa indælu konu með
trega og þakka henni góð kynni.
Einnig votta ég Eiríki, börnum,
barnabörnum, systrum hennar og
öllum öðrum aðstandendum mína
innilegustu samúð og bið þeim
guðs blessunar.
Sigrún Haraldsdóttir
framlengd
framkvæmdastjóri Rauða kross
íslands, tjáði blm. Mbl. í gær, að
vegna þeirrar miklu þekkingar og
færni, sem Sigríður hefði aflað sér
í hjálparstarfi, hefði henni verið
falið að kanna þörf og gera tillög-
ur um frekari hjálp á öðrum svæð-
um á vegum Alþjóða Rauða kross-
ins. Mun það verkefni taka þrjár
vikur og hverfur Sigríður heim-
leiðis 5. marz nk.