Morgunblaðið - 03.03.1985, Blaðsíða 79

Morgunblaðið - 03.03.1985, Blaðsíða 79
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 3. MARS 1985 79 Atlanta: „Tara“ skal endurfæðast Evelyne Bouix leikur Edith l*iaf. Marcel Cerdan yngri leikur foður Vivien Leigh (Scarlett) og Thomas Mitchell (faðir hennar; fyrir framan búgarðinn „Tara“ úr myndinni „Á hverfanda hveli“. Höfundurinn, Margaret Mitchell, er til vinstri. sinn. Fyrsta spurningin, sem ferðamað- ur í Atlanta í Bandarfkjunum spyr þegar hann kemur til borgarinnar, er hvort hann geti farið á staðinn þar sem kvikmyndin „Á hverfanda hveli“ var tekin. Og önnur spurning- in er, hvar er Tara (búgarðurinn í myndinni) og er hann opinn almenn- ingi. Svarið er stutt: l’að er engin Tara. En nú á að reyna að leysa úr því vandamáli. „Kvikmyndin „Á hverfanda hveli" hefur vakið at- hygli á Atlanta um allan heirn," segir Ted Spraque formaður ferðamálaráðs borgarinnar. „Við . aettum að sjálfsögðu að reyna að nýta okkur það.“ Núna, þegar 45 ár eru liðin síðan mynd David 0. Selznick með þeim Clark Gable og Vivien Leigh var frumsýnd í Atl- *anta og einu ári fyrir 50 ára af- mæli samnefndrar skáldsögu eftir Margaret Mitchell, eru borgaryf- irvöld að leita leiða til að hagnast svolítið á þjóðsögunni um „Á hverfanda hveli“. 1 Það er þó ekkert nýtt. Árum saman hafa dúkkað upp áætlanir um framkvæmdir í þessa veru en þær hafa aldrei náð langt. Ástæð- an hefur í mörgum tilfellum verið sú að lögfræðingarnir sem sjá um eignir höfundarins hafa ekki leyft neinum að hrófla við þeim. Nú hafa þeir breytt um skoðun og lýst áhuga sínum á ráðagerðum kaup- sýslumanna og bæjaryfirvalda í Clayton-sýslu, um að byggja safn, skemmtigarð og fleira í kringum þemað „Á hverfanda hveli". Clay- ton-sýsla suður af Atlanta er sögusvið skáldsögunnar og þar var staðsettur hinn skáldaði búgarð- ur, Tara. Einn er alfarið á móti þessu öllu. Það er frændi höfundarins, Joseph Mitchell að nafni, sem seg- ir að safnið verði ekki byggt nema „gengið verði af mér dauðum". Hann óttast að Mitchell-nafnið verði notað til að selja ódýra minjagripi. „Við erum ekki að tala hér um að selja lélegar japanskar brúður,“ segir þá einn af sýslu- nefndarmönnum Clayton-sýslu, Valerie Purser. „Það sem við erum að leitast við að gera er staður sem fólk er ann bókinni og kvik- myndinni getur komið á og séð Scarlett og Rhett og Tara.“ Á meðal þeirra hluta, sem Purser leyfir sér að vona að eigi eftir að laða fólk að staðnum, er framhlið- in á Tara, sem notuð var í mynd- inni frá 1939, en þessi merka framhlið er í eigu kaupsýslukonu að nafni Betty Talmadge, sem keypti hana fyrir fimm árum. Til eru þeir, sem halda því fram að Atlanta hafi ekki gert nóg til að halda uppi minningu síns fræg- asta rithöfundar. Raunar er ein gata, torg, skóli og heilsugæslu- stöð nefnd eftir henni, en húsið þar sem hún skrifaði megnið af „Á hverfanda hveli“ er í algerri niðurníðslu, með hlerum fyrir gluggum og skilti á girðingunni sem á stendur „Til sölu“. Þannig á ekki að fara með þetta sögulega hús segja menn. Það, sem komst hvað næst því að verða að safni um „Á hverf- anda hveli“, var sjoppa í miðborg- inni, sem m.a. seldi vaxmyndir af Clark Gable og „Á hverfanda hveli“-klósettmottur. Hinar merkilegu eignir Mitch- ell, sem viðkoma hennar frægustu skáldsögu, eru dreifðar víða um Bandaríkin. Handrit hennar er að finna i háskólanum í Georgíu, New York-bókasafninu og nokkr- um stofnunum í Atlanta. Bóka- safn Mitchell er í eigu Atlanta- bókasafnsins og sömuleiðis ritvél- in, sem hún skrifaði söguna með. Og nú er það bara spurningin hvort Tara eigi eftir að endurfæð- as. — ú Mynd um NÝLEGA lauk franski leikstjórinn ('laude Lelouch við mynd um ævi frönsku söngkonunnar, litla spör- fuglsins, Edith Piaf. Myndin fjallar að mestu um stormasamt ástarsam- band l’iaf og hnefaleikakappans Marcel ('erdan. Myndin hefur hlotið misgóða dóma. Franska pressan segir að hið rétta eðli Piaf komi ekki nógu vel fram, að Evelyne Bouix í hlut- verki spörfuglsins sé engan veginn nógu villt. Evelyne Bouix er korn- ung leikkona. En það sem vekur einna mesta athygli er að Marcel Cerdan yngri leikur föður sinn. Þeir þykja ótrúlega líkir. Það var algjör tilviljun að sonurinn kom inn í myndina; maðurinn sem átti að leika boxarann stytti sér aldur nokkrum dögum áður en tökur hófust. Ástarsamband Piaf og Cerdans var all sérstakt. Hann var giftur og átti þrjú börn og tók ekki í mál Edith Piaf að skilja við konu sína. Cerdan ferðaðist milli landa og keppti í íþrótt sinni milli þess sem hann sótti vinkonu sína heim. Þau vöktu mikla athygli hvar sem þau komu. Piaf söng sig inn í hjörtu margra milljóna um heim allan; Cerdan lét hnefana tala fyrir sig. Cerdan fórst í flugslysi um það leyti sem hann bjó sig undir keppni við Jake La Motta um heimsmeistaratitilinn. Edith Piaf varð aldrei söm eftir dauða hans, engu að síður hélt hún áfram að syngja, en pilluátið og drykkjan ágerðist og hún lést fjórtán árum síðar. Marcel yngri, sem einnig gerðist hnefaleikakappi, kynntist ástkonu föður síns og urðu þau góðir vinir. Tveir af nánustu vinum Edith Piaf, þeir Francis Lai og Charles Aznavour, höfðu umsjón með tón- listinni sem flutt er I myndinni. HJÓ Peggy Ashcroft og Victor Banerjee ( hlutverkum sínum. ar til þeirra af öllum myndum í ár, eða ellefu talsins. Það verður svo ekki kunngjört fyrr en í apríl hverjir hljóta þessi eftirsóttu verðlaun, en greinilegt að A Pass- age to India er í fylkingarbrjósti. Samstarfsmenn hefur hinn gamli skörungur, Lean, ekki valið af verri endanum, frekar en fyrri daginn. Tónlistin er samin og stjórnað af Maurice Jarre og leik- in af The Royal Philharmonic Orchestra. Kvikmyndataka er í höndum Ernest Day, B.S.C. Hand- ritið og klippingin var í höndum Leans sjálfs, auk leikstjórnarinn- ar. Áður er getið hins ágæta leik- arahóps. Sir Alec Guinnéss hefur leikið í flestum myndum Leans. A Pnssage to India er engin undantekning. Þar fer hann með hlutverk bramatrúarmannsins og dulspek- ingsins prófessors Godbole. Judy Davis sem Adela Quested og James Fox sem kennarinn frjálslyndi Kichard Fielding í A Passage to India.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.