Morgunblaðið - 29.01.1987, Síða 47

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 29. JANUAR 1987
47
síðan um byggingarlóð og byggðum
okkur raðhúsið Borgarhlíð 6, ásamt
tveim öðrum fjölskyldum.
Þegar byggingarframkvæmdir
hófust mætti Stefán með jarðýtuna
og ýtti út úr grunninum.
Þarna unnum við síðan ásamt
fólögum okkar og fjölskyldum að
byggingu hússins og myndaðist þá
einlæg vinátta á milli okkar allra,
sem aldrei hefur borið nokkurn
skugga á síðan.
A þessum tíma fór Stefán sífellt
að tala meira og meira um það að
láta nú verða af því að læra flug,
en sá draumur hafði blundað með
honum lengi.
Honum bauðst síðan að fara til
náms í flugvirkjun til Tulsa í Banda-
ríkjunum á vegum Flugfélags
Norðurlands.
Þegar þetta kom til tals var rað-
húsið rétt að skríða upp úr jörðinni
og togaðist það á í honum hvað
gera ætti. Það var ekki svo lítið
átak að fara utan til náms með
konu og böm og leggja frekari
byggingaráform á hilluna. Það var
skotið á húsfundi þarna í grunnin-
um og lýsir niðurstaða hans betur
en nokkur orð þeim hug sem við
félagarnir bárum til Stefáns. Hann
var hvattur til að fara utan og var
jafnframt fullvissaður um það að
byggingarframkvæmdir héldu
áfram með sama hraða og áformað
hafði verið. Þetta gekk síðan eftir
og hann lauk náminu með glæsi-
brag á innan við einu og hálfu ári.
Hann kom síðan heim og hélt
áfram húsbyggingunni og hóf störf
sem flugvirki hjá flugfélagi Norður-
lands.
Upp úr því fer hann síðan að
leggja aukna rækt við flugnámið
og aflar sér flugmannsréttinda.
Kostnaðurinn við flugvirkja- og
flugnámið var að lokum orðinn það
mikill að þau hjónin tóku þá ákvörð-
un að fá sér minni íbúð og grynna
á skuldunum.
Það var erfið ákvörðun fyrir þau
Stefán og Auði að selja raðhúsið
og söknuðum við Didda og krakk-
amir góðra nágranna mjög, enda
samgangur óvenjumikill á milli
heimilanna.
Það var síðan um mitt ár 1984
að Hörður Guðmundsson fram-
kvæmdastjóri flugfélagsins Ernir á
ísafirði réð Stefán til sín sem flug-
mann. Þar starfaði hann svo sem
flugmaður til hinstu stundar og
aflaði sér trausts og virðingar í
starfi sínu. Þarna undi hann hag
sínum vel og nú fór saman starf
hans og aðal áhugamál.
Óvenjusterk vinátta hafði mynd-
ast á milli Auðar og Stefáns og
Harðar og konu hans Jónínu og
varð ég mjög var við þá miklu virð-
ingu sem þeir báru hvor fyrir
öðrum.
Nú er í annað sinn á innan við
einu ári höggvið djúpt skarð í þetta
litla flugfélag sem þjónað hefur
Vestfirðingum svo vel og dyggilega.
Það er oft erfitt að skilja gang
lífsins og á svona stundum er mað-
ur gjörsamlega lamaður.
Eg bið góðan Guð að veita Herði
og fjölskyldu hans og starfsmönn-
um flugfélagsins Ernir styrk í
þessum þungu raunum.
Nú bíða börn okkar Diddu ekki
lengur eftir því að Stebbi frændi
komu á flugvélinni sinni til Akur-
eyrar og taki þau með í heimsókn
til ísafjarðar, en margar ferðir voru
þau búin að fara með honum.
Þeir bræðurnir Einar og Bjarni
voru báðir með það efst á óskalist-
anum að fá að fara með skíðin sín
til Stebba og Auðar um páskana.
Ég bið góðan Guð að styrkja
Auði og börnin þeirra þrjú, þau
Sigvalda, Fjólu og Vigni, aldraða
móður, systkini hans, tengdafor-
eldra og aðra ástvini í þessari miklu
sorg, en minningin um góðan dreng
og einstakan félaga lifir áfram.
Far þú i friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(V.Br.)
Guðmundur Sigurbjömsson
í dag er til moldar borinn vinur
minn og félagi Stefán Páll Stefáns-
son flugmaður. Okkar leiðir lágu
fyrst saman er hann starfaði sem
flugvirki hjá Flugfélagi Norður-
lands, það leyndi sér ekki að þar
fór vandvirkur og samviskusamur
maður enda naut hann trausts allra
sem til þekktu. Jafnframt flug-
virkjanámi og starfi heima og
erlendis lagði hann stund á flugnám
og lærði til einkaflugs sem hann
stundaði sér til ánægju fyrstu árin
og átti m.a. hlut í lítilli einkaflug-
vél á Akureyri. Snemma varð ljóst
að hugur hans stefndi til frekara
náms í flugi enda var hann sérlega
nettur og næmur flugmaður. Fór
svo brátt að flugið átti hug hans
allan og hóf hann atvinnuflug-
mannsnám eins og hugur hans hafði
staðið til. Að námi sínu loknu fór
hann að líta eftir vinnu á því sviði,
þegar tímar liðu fram og hann hafði
öðlast næga reynslu. Var það mér
sönn ánægja að fá slíkan mann til
starfa sem Stefán var, mann sem
þekkti flugið frá öllum hliðum,
bæði tæknilega sem flugvirki og
flugmaður og að lokum flugstjóri.
Það var snemma Ijóst að hann
bar mikla vlrðingu fyrir starfí sínu
og að hann ávann sér verðskuldað
+
Útför móöur okkar, tengdamóöur og ömmu,
KOLFINNU MAGNÚSDÓTTUR,
Halldórsstöðum,
Laxárdal,
fer fram frá Þverárkirkju laugardaginn 31. janúar.
Magnús Þ. Torfason,
Hjálmar Torfason,
Ásgeir T orf ason,
Guðrún Torfadóttir,
Sigiður Torfadóttir
Sigrföur Þórðardóttir,
Unnur Pétursdóttir,
Hrafnhildur Ólafsdóttir,
Andrés Magnússon,
og barnabörn.
t
Innilegar þakkir færum viö öllum þeim sem sýndu okkur vinarhug
og samúð við andlát og jaröarför dóttur okkar,
ANNÝJAR OLSEN.
Jenný Guðlaugsdóttir,
Haukur Hallgrímsson
og fjölskylda.
+
Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúð við andlát og jaröarför
systur okkar,
ÖNNU GUÐRÚNAR INGÓLFSDÓTTUR.
Soffía E. Ingólfsdóttir,
Vilhelmfna Markan.
traust allra sem með honum störf-
uðu fyrir gaumgæfni og trúnað.
Stefán hafði til að bera alla þá
kosti sem góðan flugmann mega
prýða enda kom það oft í ljós á
hans starfsferli.
Sjúkraflug stundaði hann af
kostgæfni og öryggi, enda eru
margir sem nutu aðstoðar hans á
neyðarstund þegar fljúga þurfti
sjúkraflug hvort sem var á degi eða
nóttu. Eðlislægir þættir hans komu
þá best í ljós þegar mest á reyndi,
enda frestaði hann ekki til morguns
að veita öðrum þá aðstoð sem hægt
var að láta í té nú þegar. Stebbi,
eins og hann var alltaf kallaður,
var mjög dagfarsprúður og léttur í
lund og hafði sérstakt næmi fyrir
hinu spaugilega þrátt fyrir að stutt
væri í alvöruna, enda átti hann
gott með að umgangast fólk og
laða það besta fram hjá hvetjum
og einum. Hann var vinamargur
og vinsæll félagi enda traustur vin-
um sínum. Það kom því engum á
óvart að á fyrsta aðalfundi Félags
íslenskra atvinnuflugmanna, sem
hann átti kost á að sækja fyrir
skömmu, var hann kosinn í trúnað-
armannaráð síns stéttarfélags sem
hann bar traust og virðingu fyrir.
Þegar Stefán fluttist búferlum
ásamt fjölskyldu sinni frá Akureyri
til ísafjarðar tókust með okkur og
fíölskyldum okkar náin kynni og
vinátta sem við mátum mjög mik-
ils. Bjartsýni hans og huggöfgi
smitaði frá sér á alla lund og hvöttu
til dáða. Oft áttum við langar sam-
ræður um framtíð og velferð okkar
félags sem hann bar fyrir brjósti
og vildi hag þess sem bestan.
Margs er að minnast frá sam-
verustundunum og sumt gleymist
aldrei, eins og þegar við ásamt eig-
inkonum okkar fórum til Banda-
ríkjanna á síðastliðnu sumri til að
sækja nýjan farkost og flugum sam-
an heim stoltir og ánægðir með
nýja flugvél albúnir þess að takast
á við margvísleg verkefni í þágu
flugsins og Vestfirðinga. Eða þá
veiðiferðirnar og göngur um íjöll
og dali Vestíjarða sem veittu okkur
þrótt og endurnæringu til frekari
átaka. Síðustu samverustundirnar
verða okkur uppspretta nýrra dáða
í nafni hans sem gaf vonir um bjart-
ari daga öðrum til heilla.
í trú minni og trausti þess að
hinn hæsti höfuðsmiður vísi veginn
til Ijóssins eilífa kveð ég og bið
þess að minningin um góðan dreng
megi lifa í hugum okkar sem áttum
þess kost að ganga með honum um
stund.
Ég votta þér, Auður mín, og
bömunum Sigvalda, Fjólu og Vigni
dýpstu samúð mína og óska ykkur
guðs blessunar. Einnig votta ég
syskinum hans og aldraðri móður
sem nú sjá á eftir bróður og góðum
dreng alls hins sama.
Hörður Guðmundsson
Sjaldan höfum við verið eins
harmi slegin og þegar við fréttum
hið sviplega fráfall okkar góða vin-
ar, Stefáns Páls Stefánssonar
flugmanns.
Þó að dauðinn sé það eina sem
öruggt er í þessu lífí, getum við
alls ekki skilið hvað „sá sem öllu
ræður“ er að meina með að taka
hann Stebba til sín í blóma lífsins.
En við ættum þó ekki að vera hissa,
þó að Guð og góðir andar þurfi á
svo Ijúfum dreng að halda til liðs
við sig.
Ótal minningar sækja á frá
fyrstu kynnum á BSA-verkstæðinu,
þar sem Stefán lærði bifvélavirkjun.
SEiÓNH>
HAFNARSTRÆTI 15.
Skreytingar við
hvert tækifæri.
Opiðfrákl. 09-21 alla
daga nema sunnudaga
frá kl. 12-18.
Sími21330.
Seinna vann hann m.a. með jarðýtu
á eigin vegum. Kynni okkar við
hann og hans elskulegu fjölskyldu
urðu enn nánari, er þau buðu okkur
að taka þátt í sameiginlegri hús-
byggingu hér á Akureyri.
En dugnaðurinn og einurðin, sem
alltaf hefur einkennt Stefán og
hana Auði hans, kom vel í ljós um
þetta leyti. Því þá tóku þau sig upp
með börn og bú og fluttu vestur
um haf þar sem Stefán nam flug-
virkjun. Þá áttu þau tvö myndar-
börn, þau Sigvalda og Fjjólu. Seinna
bættist litli sólargeislinn hann Vign-
ir í hópinn.
Löngun Stefáns var þó alltaf að
gerast atvinnuflugmaður og það
tókst honum eins og annað sem
hann ætlaði sér og við það starfaði
hann síðustu árin á ísafírði.
Stefán Páll var frá Litlu-
Hámundarstöðum á Árskógsströnd.
Var hann yngstur sjö bama Stefáns
Einarssonar bónda þar, sem er lát-
inn, og konu hans Onnu Þorsteins-
dóttur, sem búsett er á Akureyri.
Mikill hamingjumaður var Stef-
án. Ung að árum gengu þau í
hjónaband hann og Auður Sigvalda-
dóttir. Reyndist hún honum alla tíð
traustur lífsförunautur sem studdi
hann í blíðu og stríðu. Hvar sem
þau hafa dvalið hafa þau búið börn-
um sínum hlýlegt heimili. Þegar við
rifíum upp minningar er efst í huga
okkar sú birta og þetta geislandi
bros sem okkur fannst alltaf fylgja
honum, ásamt ótrúlega næmu skop-
skyni og hnyttni í tilsvörum.
Hann var enginn undirhyggju-
maður en hreinskilinn, án þess þó
að vilja nokkurn mann særa. Stefán
var svo sannarlega vinur vina sinna.
Það inargreyndum við og fyrir það
og alla hans góðvild í okkar garð
viljum við nú þakka.
Elsku Auður, börn, móðir og
aðrir ástvinir, Guð gefi ykkur öllum
styrk til að standast þessa þungu
raun. Blessuð sé minning hans.
Kristín S. Ragnarsdóttir,
Jakob Jóhannesson.
í dag er til moldar borinn Stefán
Páll Stefánsson, vinur minn og fé-
lagi.
Það var árið 1979 að ég kynntist
Stebba í fyrsta sinn. Hann hafði
þá nýhafið störf sem flugvirki hjá
Flugfélagi Norðurlands, þá nýkom-
inn frá námi í Bandaríkjunum.
Strax frá fyrstu kynnum verkaði
þessi snaggaralegi og líflegi dreng-
ur einstaklega vel á mig. Léttleik-
inn, glaðlyndið og hnitmiðuð
gamanyrðin voru hans aðalsmerki.
Við frekari kynni komu fljótlega í
Ijós aðrar og ekki síðri hliðar, þar
sem fór vandvirkur og samvisku-
samur maður, gæddur ábyrgðartil-
fínningu í mjög svo ríkum mæli.
Fyrir okkar kynni hafði Stebbi
víða lagt hönd á plóginn. Hann
hafði verið til sjós, verið sjálfstæður
atvinnurekandi með útgerð þunga-
vinnuvéla, lært til bifvélavirkjunar
o.fl. Nú kom einnig í ljós, að sam-
hliða flugvirkjanámi og síðar starfi
hafði hann einnig lagt stund á
flugnám, er lauk með atvinnuflug-
niannsprófí. Var nú stefnan mörkuð
og nokkuð einsýnt um hvert hugur-
inn stefndi. Vorið 1983, er Stebbi
viðraði þá hugmynd sína að hann
gæti vel hugsað sér að breyta yfir
í flugmennskuna, vorum við fljótir
að bjóða hann velkominn í okkar
raðir.
Það var ekki fyrr en Stebbi hóf
störf með okkur hjá flugfélaginu
Erni að við gerðum okkur fyllilega
grein fyrir láni okkar að fá að njóta
slíks mannkostamanns. Fóru þar
saman skynsemi í ríkum mæli, ör-
ygííi og einstök lagni. Gleymi ég
aldrei fyrstu flugferðinni okkar
saman. Það var ólýsanleg tilfinning
að horfa upp á nýliðann handleika
vélina betur en margur gamal-
reyndur atvinnuflugmaðurinn eygir
nokkurn tímann að gera.
Með kynningu á' staðháttum og
aukinni flugreynslu átti Stebbi
síðan á tiltölulega skömmum tíma
eftir að skipa sér á bekk með okkar
allra hæfustu og traustustu flug-
mönnum. Eru ótalin sjúkraflugin
er hann á að baki, og þá ekki síður
sjúklingarnir er eiga honum jafnvel
líf að launa, margir hverjir. Naut
sín þá hvað best sterk dómgreind
styrkrar og ábyrgrar persónu er •
taka þurfti skjótar og afgerandi
ákvarðanir. oft í rysjóttum vetrar-
veðrum.
Við þennan ótímabæra og
snögga aðskilnað vakna ótal spurn-
ingar, svo sem hvað gerðist? Hver
er tilgangurinn með að hrífa hann
brott í blóma lífsins? Hrífa hann frá
elskulegri eiginkonu og börnum er
voru lionum svo kær? Frá vinum
og félögum er hann auðgaði svo
mjög með lífsgleði sinni og mann-
kostum? En til hvers er að spyija?
Við hveija spumingu vakna ótai
aðrar. Maður er engu nær og verð
ur að bíða svara.
Ég er þakklátur fyrir tímann <•>
við fengum notið samvista vi
Stebba. Minningin um góðan m
heilsteyptan dreng mun ávallt verð.
mér að leiðarljósi.
Kæra Auður mín, Sigvaldi, Fjóla
og Vignir litli. Megi minningin um
ástkæran eiginmann og föður verða
ykkur styrkur.
Deyr fé
deyja frændr
deyr sjálfr it sama.
En orðstir
deyr aldregi
hveim es sér góðan getr.
Jón ívarsson
Landnám norðurhjarans
Erlendar bækur
Siglaugur Brynleifsson
Gwyn Jones: The Norse Atl-
antic Saga. Being the Norse
Voyages of Discovery and Settlement
to Iceland, Greenland, and North
America. A New and Enlarged Editi-
ón, with contributions by Robert
McGhee, Thomas H. McGovem and
colleagus, and Birgitta Linderoth
Wallace. Oxford University Press
1986.
Bók þessi kom fyrst út 1964 og
hlaut ágætar viðtökur. Síðan eru 22
ár og á þeim árum hefur margt nýtt
komið fram sem skýrir og breytir að
nokkru þeirri mynd landnáms og
landafunda sem rakin er í fyrstu útg-
áfu. Þess vegna hefur höfundurinn
aukið og endurskoðað þá útgáfu og
bætt við að auki greinum þriggja
fræðimanna í viðkomandi greinum.
Þekking manna á skipasmíðum
víkingaaldar hefur aukist og menn
átta sig nú betur en áður á því að
tækni og kunnátta þeirra í siglingum
gerði þeim fært að sigla þau höf sem
þeir sigldu og gott betur. Fornleifa-
rannsóknir í byggðum norrænna
manna á Grænlandi hafa skýrt vissa
þætti í byggðasögu þar og einnig
gleggri ástæður fyrir endalokum norr-
ænna byggða þar um slóðir. Menn
vita nú meira um menningu og byggð-
ir skrælingja á Grænlandi og i Kanada
á ár- og hámiðöldum.
Síðast en ekki síst hefur fengist
full staðfesting á heimildagildi
íslenskra heimilda um könnun og
landnám í Norður-Ameríku með rann-
sóknum ’L’Anse aux Meadows á
norðurhluta Nýfundnalands.
Höfundurinn fíallar um forsendurn-
ar að ferðum norrænna manna norður
í höf í landaleit. Hann lýsir skipa-
kosti og siglingatækni, heimsmynd
þeirra tíðar manna og tilgangi.
Síðan segir hann söguna um land-
nám íslands, þjóðveldið, bókmenntir
og lok þjóðveldisins. Annar kafli rits-
ins fjallar um Grænland og sá þriðji
um Vínland. í öðrum hluta ritsins eru
birtar viðkomandi heimildir og í þriðja
hlutanum eru birtar viðbótarritgerðir
um nýjustu rannsóknir varðandi þessa
sögu.
Aðaleinkenni bókarinnar er hin lif-
andi og skýra frásögn höfundar, bókin
er mjög skemmtileg og þekking höf-
undar á viðfangsefninu og sögulegur
skilningur á viðkomandi tímabili
víðfeðma. Þetta er meðal þeirra bestu
ef ekki besta útlistun á sögú norr-
ænna manna á norðurhjara fyrri hluta
miðalda, í knöppum og skýrum úr-
drætti.
Skýringarmyndir fylgja í texta og
að auki eru nokkrar sérjirentaðar
myndsíður.