Morgunblaðið - 22.07.1988, Side 11

MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 22. JÚLÍ 1988
11
Tvö ungmenni
Hin hráa efniskennd
Myndlist
Bragi Ásgeirsson
í Hafnargalleríi getur að líta
nokkur- verk tveggja útskriftar-
nemenda úr mótunardeild MHI í
vor, þeirra Guðlaugs Bjarnason-
ar og Hólmfríðar Ránar Sig-
valdadóttur.
Hér mun um umhverfis- og
innsetningarverk að ræða (Install-
ation og environments), sem
skírskota í senn til tíma, efnis og
rýmis. Hinn hreini og klári ein-
faldleiki ræður hér ferðinni og eru
myndimar mjög í ætt við það, sem
gert er á sviði mótlista í landi
Þjóðveija um þessar mundir, en
kennarar deildarinnar hafa all-
nokkrir komið þaðan á undanföm-
um ámm.
Hér er það og glíman við efni
og flatarmálslögmál, sem leikur-
inn snýst um ásamt tilfallandi
staðsetningu í rýminu.
Guðlaugur Bjarnason sýnir þijú
einföld verk, sem bera samheitið
„Svartir rammar", en nefnast inn-
byrðis „Inngangur", „Miðkafli“
og „Lokaþáttur“ og em úr tré,
gleri og pappír, en Hólmfríður
Rán Sigvaldadóttir sýnir aðeins
eitt verk úr texi og járni, sem er
án titils.
í báðum tilvikum er gengið út
frá vissum gmnnhugmyndum,
sem skila sér naumast án útskýr-
ingar í öllu falli ekki til annarra
en örfárra innvígðra og hátimbr-
aðra í hugsun, og hefði því verið
guðsþakkarverk að láta nokkrar
línur fýlgja framtakinu til útskýr-
ingar.
An slíkra útskýringa, sem
koma heilasellunum e.t.v. af stað,
fer sýningin - fullkomlega ofan
garðs og neðan hjá venjulegu fólki
og missir því tilgang sinn. Ég er
þó á því, að myndlist, svo sem
öll list yfír höfuð, eigi að höfða
til fólks á einhvem hátt — miðla
því nýjum og ferskum lífssannleik
en þó án þess að þjóna í nokkurri
mynd.
Ahrifín frá kennimeistumnum
em í þessu falli alltof sterk og
gegnumgangandi til þess að hægt
sé að taka afstöðu til verkanna
og því síður að hægt sé að spá
nokkm um framtíð þessara fijó-
korna í grýttum jarðvegi mynd-
listarinnar...
Þýski mótlistarmaðurinn Pet-
er Mönning, sem um þessar
mundir sýnir í Nýlistasafninu, er
sannarlega lítt að slipa og fága
hlutina.
Höggmyndir hans, eða
kannski réttara mótlistaverk, em
í senn hijúfar og hráar og minna
gjaman á þá sjón, er við blasir,
er gengið er inn í blikksmiðju.
Mönning logsýður og tengir
saman hina ýmsu tilfallandi hluti
úr umhverfinu — afgangshluti
ýmiss konar og þá helst úr jámi,
áli og stáli. Þetta em yfirleitt
myndir, sem standa á gólfí og
lifa sínu eigin lífí í umhverfí sínu
án nokkurrar hjálpar undirstöðu
af neinu tagi annarrar en tilfall-
andi gólfflatar og móður jarðar.
Og satt að segja koma þessi verk
manni nokkuð á óvart á þessum
stað, því að þrátt fyrir hijúfleika
þeirra þá er hann af allt öðm
tagi en í sýningarsölunum sjálf-
um og magna þannig upp hráan
og kuldalegan seið, sem kannski
er einmitt tilgangurinn.
Myndirnar teljast í kjarna
sínum vera umhverfisverk, en
listamaðurinn hefur útfært mörg
slík sérstaklega, bæði vestan
hafs og austan, en hann er bú-
settur í New York og Köln á víxl.
Hefur haldið sýningar í virtum
sýningarsölum og söfnum víða
um Evropu svo og í New York.
í verkum sínum er Peter
Mönning að meðhöndla efni,
form og orku á þann hátt, að það
endurspegli þjóðfélagið, sem við
lifum og hræmmst í, og sannar-
lega má segja, að honum takist
það a.m.k. frá einni hlið. Og
myndir hans em vissulega ekki
nein einhæf stöðlun í gerð sinni
og samsetningu heldur öllu frek-
ar útfærsla þeirra hugmynda,
sem hann verður gagntekinn
hveiju sinni af efniviðnum á milli
handanna. En hins vegar er ekki
að neita því, að þessi hijúflciki
virkar nokkuð einhæfur fyrir
augað og næsta fráhrindandi líkt
og t.d. hrúga af nýju járnmsli
þrátt fyrir fjölda mismunandi
forma og sérstæðra.
Áhugasvið listamannsins Pet-
ers Mönnings er öðm fremur
maðurinn sjálfur og dýrið í mann-
inum. Uppmnaleikinn, sem stöð-
ugt er á flótta undan tæknivædd-
um heimi og blóðlausum. En þá
skýtur skökku við, að hann vildi
helst láta skjóta sér út í geiminn
til að kanna nýjustu tæknimögu-
leika mannsins þar ...
Hagkaup:
Kona þjóf-
kennd fyr-
irmistök
KONA á sjötugsaldri sem var
að versla í Hagkaupum í Skeif-
unni fyrir nokkru, var ranglega
sökuð um að hafa stolið peysu
sem hún hafði keypt í verslun-
inni nokkrum dögum áður. Máls-
atvik eru nánar rakin i bréfi
hennar er birtist á síðum Vel-
vakanda í Morgunblaðinu í gær,
21. júli. Aðspurður um skýringu
á atviki þessu sagði Þorsteinn
Pálsson, sölustjóri í Hagkaup-
um, að þarna hefðu átt sér stað
mistök sem hann harmaði.
Þorsteinn sagði að atvik sem
þessi væm sem betur fer afar fátíð
og væri þetta í annað skipti á níu
ára starfsferli hans sem viðskipta-
vinur væri ranglega sakaður um
þjófnað. Aftur á móti væri alltaf
talsvert um búðaþjófnað og væm
að jafnaði þrír til fímm staðnir að
verki í viku hverri í verslunum
Hagkaupa.
Víða í verslunum er fatnaður
merktur með sérstökum þjófávam-
armerkjum sem setja af stað við-
vömnarbjöllur ef farið er með
flíkina út úr versluninni, án þess
að hún hafí farið um hendur af-
greiðslufólks, þar sem merkin em
fjarlægð um leið og varan er
greidd. Þorsteinn sagði að slík
merki væm notuð í verslunum
Hagkaupa í Kringlunni og Kjör-
garði, en ekki i Skeifunni, þar sem
umrætt atvik átti sér stað.