Morgunblaðið - 09.06.1991, Síða 20

ko
ieei iKui. .e HUOAaiMnuB aiöAUavfUOflOM
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 9. JÚNÍ 1991

eftir Brynju Tomer
„MER þykir vænt um hvali og höfrunga. Mér þykir líka vænt um
blóm og flugur. Mér þykir vænt um þig og mér þykir vænt um
íslenska mosann sem ég velti mér uppúr í gær. Ég elska — af
öllu hjarta — lífið, jörðina og allt sem á henni iifir. Þess vegna
drep ég hvorki moskítóflugur né maura... þess vegna vil ég að
við umgöngumst jörðina af virðingu... Ég vil sjá alþjóðlega mið-
stöð fyrir umhverfisvernd rísa á íslandi, þessum demanti heims-
ins.“ Ani Moss er 43 ára gömul og býr að staðaldri í Los Ajige-
les. Hún og maður hennar, Jerry Moss, einn eigenda A & M-út-
gáfufyrirtæksins, eru milljónamæringar í dollurum. Hún var fyrir-
sæta í fimmtán ár og kynntist höfrungum fyrir nokkrum árum
þegar hún synti í sjó við strendur Hawaii þar sem hún á sumar-
hús. „Þú hefur höfrunga- augu,“ segir hún af barnslegri einlægni
í upphafi samtalsins við furðu lostinn blaðamann, sem áttar sig
ekki strax á að þetta eru gullhamrar.
ni Moss minnir mig á skógardísina
sem ég sá aldrei nema þegar ég
lokaði augunum sem bam. Hún er
eins og ævintýrapersóna, falleg með
sítt ljóst hár og djúp grænblá augu.
Þegar hún talar notar hún augna-
ráðið óspart og snertir viðmælanda
sinn oft og mikið, eins og til að
minna á að hún er raunveruleg en
ekki ímyndun. Henni finnst sjónar-
mið íslendinga í hvalveiðimálum
skiljanleg, en henni finnst ímynd
„hvalveiðiþjóðarinnar íslands“ öm-
urleg. „Ég kom fyrst til íslands í
fyrrahaust og átti þá von á að sjá
glottandi Islendinga, vopnaða spjót-
um, drepa hvali og seli meðfram
allri strandlengjunni. Það er ímynd-
in, sem hvalfriðunarsinnar hafa
dregið upp um allan heim. Það var
þess vegna mikill léttir að koma til
Islands og sjá hvernig þessum mál-
um er í raun og veru háttað hér,“
segir Ani. Við ræðum saman í
Blómaskrúði á Hótel Sögu á sama
tíma og alþjóðlega hvalveiðiráð-
stefnan fer fram.
„Sjónarmið íslendinga í hvalveið-
imálum eru skiljanleg," segir Ani.
„Þið eruð stolt þjóð sem sættið
ykkur ekki við að öfgahópar þvingi
ykkur eða kúgi. Samkvæmt þeim
upplýsingum sem ég hef fengið
veiðið þið fá dýr og spurning hvort
þau eru ekki pínulítið dýrkeypt."
Mikið finnst mér þessi kona
snjöll. Hún talar af þvílíkum sann-
færingarkrafti og þvílíkri einlægni
að það er unun að hlýða á skoðan-
ir hennar. Hún heldur áfram: „Ég
veit að ég er ekki eina manneskjan
sem hafði þessa skekktu og ýktu
hugmynd um Island og mér finnst
sorglegt til þess að hugsa að jafn
yndislegt fólk á jafn yndislegu landi
skuli ekki njóta meiri sannmælis."
A
Rættvið
Ani Moss
umnm-
hverfis-
vernd,
hvalveiðar
og drauma
Hún virðist meina hvert einasta orð
af einlægni, þó allar líkur séu á að
á prenti virðist orð hennar hið mesta
smjaður. Hún líkir íslandi við dem-
ant.
„Þetta er í annað sinn sem ég
kem til Islands og ég hef aldrei
kynnst öðru eins landi!“ segir hún.
„Island er eins og demantur. Hér
er hreint loft og hreint vatn, og
besti fiskur sem ég hef borðað. Ég
borða alla jafna hvorki fisk né kjöt,
en ákvað að smakka físk hér og
ég sé ekki eftir því. Af hveiju skipu-
Ani Moss: „Mig dreymir um heilbrigt fólk á þessari fallegu jörðu.“
Morgunblaðið/KGA
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
1