Morgunblaðið - 08.07.1992, Blaðsíða 38

Morgunblaðið - 08.07.1992, Blaðsíða 38
38 MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 8. JULI 1992 „ OrrusluitÖUurfntt." Ást er... m-4 þegar einn koss nægir ekki. TM Reg U.S Pal Off. - »11 rights reserved • 1991 Los AngelM Times Syndicatc «3 4BÁ' Hver er ástæðan, að þú kem- ur svona seint til vinnu? <« c^=- HÖGNI HREKKVISI ^ o BREF HL BLAÐSINS Aðalstræti 6 101 Reykjavík - Sími 691100-Símbréf 691222 Hæpnar röksemdir Svar til Helga Hálfdanarsonar Frá Hauki Hannessyni: Laugardaginn 27. júní er prent- aður í Lesbók Morgunblaðsins rabb- pistill eftir Helga frænda minn Hálf- danarson um Hulduljóð. Þar er hann með skringilegar athugasemdir um vinnu mína og féiaga minna tveggja við útgáfu á Ritverkum Jónasar Hallgrímssonar. Hún birtist í fjórum bindum 1989. Þetta er í þriðja sinn sem Helgi sér ástæðu til. aðfinnslu af þessu tagi hér á síðum Morgu- blaðsins frá því bækurnar komu út. í öll þessi skipti hefur hann af kurt- eisi sinni hælt okkur fyrir að hafa „réttilega fylgt handritum" Jónasar við útgáfustarfið, en lætur síðan þá skoðun uppi að skynsamlegra sé þó að víkja frá þeirri stefnu „í næstu almennings-útgáfu", þá skuli fara aftur í gamla farið. Fyrir útgáfuna 1989 hafði verið mikill misbrestur á því að handritum og frágangi Jónasar væri fullur sómi sýndur, vondar leifar úr ritstýrðri frumút- gáfu ljóðmæla Jónasar, sem vinir hans önnuðust að honum látnum (og „lagfærðu" þá um leið eitt og annað hjá skáldinu), hafa haldist í síðari útgáfum, og þá auðvitað þeim sem Helgi frændi las ungur Jónasar- aðdáandi, í þeirri mynd lærði Helgi kvæðin og þrátt fyrir að hann sé sammála okkur um réttmæti þeirrar stefnu að fylgja handritunum sam- viskusamlega, þá vill hann ekki fara eftir henni nema í þetta eina sinn, í útgáfunni 1989. í ofanálag byrjar hann síðan að smíða röksemdir á sína vísu, þar sem hann kemst ævin- lega að þeirri niðurstöðu, að enda þótt Jónas hafi vissulega ort með þeim hætti sem handritin eru ljós- astur vottur um, þá sé hitt þó betra sem fyrst var prentað og þannig myndi Jónas hafa ætlað að hafa það, því það fari betur á því! Vitan- lega má Helgi hafa slíkar skoðanir handa sér og lesendum Morgun- blaðsins til skemmtunar, en hitt er hæpið, að leggja ávallt til að verið sé að eltast við einkaskoðanir hans í öllum „almennings-útgáfum". Honum ber að rökstyðja nánar hvers vegna víkja skuli í svonefndum „al- mennings-útgáfum" frá útgáfu- stefnu sem hann hefur sjálfur sagt að sé rétt, samanber hans eigin orð um Ritverk Jónasar Hallgrímssonar, 1989. í pistli sínum rabbar Helgi um erindaröðina í Hulduljóðum, sem eru eitt almarkverðasta kvæði Jónasar Hallgrímssonar og það kvæði sem hann lagði mest afl í á skáldskapar- ferli sínum. Jónas hafði ekki fulllok- ið Hulduljóðum þegar hann dó og sum erindanna hafa aðeins varð- veist í hraðri uppskrift. Þó er ljóst af handritinu á hvaða erindum Jón- as ætlaði sér að hefja kvæðið og hver lokin ættu að vera, en efni rabbs Helga var einkum rökstuðn- ingur fyrir því hvernig Hulduljóð ættu að enda, „þá fengi bálkurinn allur mun eðlilegri lok" að hans dómi. í handriti Jónasar og útgáf- unni 1989 eru smalavísurnar aftast, sem fellur prýðilega að efni kvæðis- ins, og aftan við þær vísur setur Jónas skilmerkilega „slaufu", eins og hans var vandi í kvæðislok. Nú kunna einhverjir að spyrja hvers vegna handriti Jónasar hafí ekki verið fylgt í frumútgáfunni og kvæðislokin þar séu með þeim hætti sem Helga Hálfdanarsyni finnst „eðlilegra". Á því er ekki önnur skýring en sú að þetta er ein leif- anna frá ritstýringu vina Jónasar í frumútgáfunni. Þeim hefur eins og Helga þótt fara betur á því að hafa lokin þannig, og eru fleiri slíkar „lagfæringar" í sömu útgáfu, gerðar af góðum hug vina hans, sem fengu kvæðahandritin í hendur að skáldinu látnu. Slíkar „lagfæringar" og „bragarbætur" geta aðeins verið einkamál þeirra sem slíkt stunda, þær eiga ekkert erindi í fræðilegar útgáfur né svonefndar „almennings- úgáfur". HAUKUR HANNBSSON Ásvallagötu 58, Reykjavík. HEILRÆÐI VEJST ÞÚ AÐ HÆGT ERAÐFÁ HLÍFAR Á HVÖSS HORN Á HÚSGÖGNUM. SLYSAVARNAFELAG ISLANDS RAUÐI KROSS ÍSLANDS í' &SKABÖRJUU ? " Víkverji skrifar Póstsamgöngur á^milli Banda- ríkjanna og íslands geta gengið svona og svona fyrir sig, samkvæmt reynslu Víkverja. Vík- verji hefur ósjaldan fengið nokkurra vikna og allt upp í nokkurra mán- aða gamlar póstsendingar frá Bandaríkjunum, einkum frá austur- ströndinni, því póststarfsmönnum á því svæði virðist einkar hætt yið að senda póst sem á að fara til Is- lands til Irlands. Víkverji varð því heldur undrandi síðastliðinn mánu- dag er hann fékk senda í pósti eina bók frá kunningja í Boston og dag- setningin á umslaginu greindi frá því að bókin hafði verið póstlögð 2. júlí, eða fjórum dögum áður. Við nánari athugun á umslaginu kom á daginn að hér var um „Express Mail International", eða hraðpóst- þjónustu, að ræða. Þegar bakhlið umslagsins var skoðuð kom á dag- inn að hún var bókstaflega þakin frímerkjum, hvorki meira né minna en 46 frímerkjum, fyrir samtals 25 Bandaríkjadali! Hér þótti Víkverja sem kunninginn hans bandaríski hefði ráðist í óhófleg útgjöld af litlu tilefni og enn verra fannst Víkverja að sjá að póstburðurinn til íslands hafði kostað 14 dölum meira en bókin! Ferðahelgin síðasta er vonandi ekki vísbending um það sem koma skal um hverja helgi það sem eftir lifir sumars. Það nær ekki nokkurri átt að hundruð manna skuli hópast saman í helstu náttúru- perlum landsins til þess eins að við- hafa drykkjulæti og vaða uppi með hvers kyns óspektir. Náttúruperlur eins og Þórsmörk, Þingvellír, Húsa- fellsskógur og aðrir staðir sem um var getið í fréttum helgarinnar þola ekki slíkan ágang, auk þess sem slík framkoma fælir frá hinn al- menna ferðamann innlendan og erlendan, en honum er að sjálfsögðu treystandi til þess að umgangast viðkvæma náttúru landsins af meiri alúð og virðingu en útúrdrukkinn óþjóðalýður eins og sá sem fór um með óspektum í Húsafelli. Víkverji er sammála því sjónar- miði Þorsteins Pálssonar dómsmálaráðherra að þeir sem standa fyrir útihátíðahöldum og samkomum á vinsælum ferða- mannastöðum eiga jafnframt að standa straum af löggæslukostnaði sem slíkum hátíðahöldum fylgir. Varla getur það verið hugsjónin ein sem rekur menn til þess að halda slíkar hátíðir, heldur einnig vonin um að mikill mannfjöldi skili nú ákveðnum hagnaði í vasa þeirra sem fyrir uppákomunum standa. Því er ekki nema eðlilegt að þeir hinir sömu greiði fyrir löggæsluna sem slíkum hátíðahöldum hlýtur óhjákvæmilega að fylgja, en greiðslur fyrir slíka þjónustu verði ekki reiddar fram úr hinum mjög svo magra sameiginlega sjóði lands- manna, ríkissjóði. i

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.