Morgunblaðið - 16.06.1993, Page 33

Morgunblaðið - 16.06.1993, Page 33
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 16. JÚNÍ 1993 33 Minning Rósinkar Ingimar Ingimundarson Fæddur 22. september 1908 Dáinn 11. maí 1993 Hinn 1. júni 1993 fór fram frá Fossvogskapellu bálför Rósinkars Ingimars Ingimundarsonar. Ingi- mar, eins og hann var alltaf kallað- ur, var fæddur á Svarthamri, Súða- víkuhreppi, ísafjarðarsýslu, 22. september 1908. Foreldrar hans voru hjónin Sig- ríður Þórðardóttir frá Læk í Sléttu- hreppi og Ingimundur Þórðarson frá Kletti Gufudalssveit. Þau hjónin eignuðust átta börn, eitt þeirra, Jóhannes, dó í bernsku en hin komust öll til manns. Elst þeirra systkina var Þorbjörg fædd aldamótaárið 1900 á Kletti. Næstur kemur Þórður fæddur 1905 á Dvergarsteini, Súðavíkurhreppi og svo Ingunn fædd í Minni-Hattardal í sama hreppi. Nú er röðin komin að Ingimari og næst á eftir honum kemur Jóhanna, sem einnig er fædd á Svarthamri 1911. Yngstu syst- umar, Ingibjörg fædd 1915 og Þóra fædd 1918, eru fæddar á Kletti í Gufudalssveit. Þórður afi Ingimars hafði kostað son sinn Ingimund á landbúnaðar- skólann í Ólafsdal og vildi láta hann búa samtímis sér á Kletti, en ungu hjónin vildu það ekki og þess vegna leituðu þau svo stíft eftir jörð til framtíðarábúðar. Hér er komin skýringin á því hvers vegna systkinin eru fædd hvert á sínum bænum. Síðar þegar Ingimundur hefur komið sér sæmi- lega fyrir veikist faðir hans og hann biður hann að koma heim að Kletti og taka við jörðinni. Árið 1920 er öll fjölskyldan nema Þorbjörg, sem var farin suður, skráð á Kletti í manntali frá þessum tíma. Öll ólust systkinin upp við venju- leg skilyrði barna á þessum tíma í sveit og þóttu þau hin mannvænleg- ustu. Nú eru þessi glæsilegu systk- ini gengin yfir móðuna miklu sem aðskilur líf og dauða og var Ingi- mar síðastur í þeirri för. Þegar Ingimar óx úr grasi var hann talin dulur í framkomu og fór gjaman einfömm. Gat hann átt það til að dvelja langtímum saman út í haga innan um búpeninginn og sagt honum frá leyndarmálum sínum. Kollaíjörður, þar sem bærinn Klettur stendur, er umkringdur fjöllum á þijá vegu og síðan taka heiðarnar við. Þar uppi átti Ingimar sínar ánægjustundir við að klifra kletta eða að veiða fisk í vötnunum. Árið 1922 flytja Ingimundur og Sigríður með börnin til Hnífsdals vegna vanheilsu Ingimundar. Hann andast tveimur árum síðar úr krabbameini. Sigríður kona hans treystir sér ekki til að búa þar ein með börnunum og fjölskyldan flyst til Reykjavikur. Eldri systkinin þijú höfðu þegar flust þangað og þau yngri ekki nógu vaxin til að geta hjálpað til að gagni við búskapinn. Ingimar leigir sér herbergi i borginni og ræður sig sem innan- búðarmann í versluninni Geysi, en Sigríður hefur leigt litla íbúð fyrir sig og dætumar þijár. Ingimar er nú um tvítugt í blóma lífsins og mjög fríður sýnum. Ungu stúlkurn- ar laðast að honum og hann nýtur lfsins en fer dult með það. Árið 1934 hættir Ingimar að vinna í Geysi og ákveður að læra framreiðslustörf. Hann fær pláss á skipum Eimskipafélagsins og vinn- ur hjá Eimskip allt þar til heims- styrjöldin síðari skellur á. Á þessum árum kynnist Ingimar ungri konu og eignaðist með henni stúlkubarn. Hlaut hún nafnið Sig- ríður Valgerður og var tekin í fóst- ur hjá Árna Guðjónssyni, sem þá bjó á jörðinni Kaupvangi við Eyja- fjörð. Sigga litla, eins og hún var nú alltaf kölluð, varð föður sínum til mikils yndisauka og reyndi hann að heimsækja hana eins oft og færi gafst. Sigríður giftist Olgeiri Möller skrifstofumanni og eignuðust þau fimm börn, þar af er eitt látið, en barnabörnin eru sex. Nú var stríðið skollið á í Evrópu og Ingimar réð sig sem matsvein á togara sem siglir með fisk til Eng- lands Næstu ár, það er árin 1941-45, stundar hann sjó- mennsku og byggir jafnhliða tvö liús. Annað í Kópvogi og hitt við Langholtsveg í Reykjavík. Ingimar selur húsin jöfnum höndum og stundar áfram sjóinn og aflar sér fjár til að heija hótelrekstur á Hofs- ósi. í fyllingu tímans leggur hann af stað norður á stórum flutninga- bíl hlöðnum varningi og undirbýr opnun á hinu nýja gistihúsi. Gestum og gangandi er boðið til veislu en svo illa vill til að eldur læsir sig í húsið og það brennur til kaldra kola á skammri stundu. Þar með lauk hótelhaldi Ingimars á Hofsósi Hugmyndin um hótelrekstur hvarf ekki þar með úr huga Ingi- mars því skömmu síðar tók hann á leigu hótel á Akranesi og rak það um nokkurra ára skeið. Á Akranesi kynnist Ingimar ungri konu, Gun- hild Lindquist frá Finnlandi, og þau ganga í hjónaband. Árið 1950 fæð- ist þeim hjónum sonur sem skírður var Bjarni Sigurður. Hjónin skilja eftir skamma sambúð og Bjarni er tekinn í fóstur af föðursystkinum sínum en síðan liggur leiðin að Axel Thorarensen, Gjögri — Minning Fæddur 24. október 1906 Dáinn 14. maí 1993 Það var einmitt föstudaginn 14. maí, að við hjónin vorum um morg- uninn að tala um að líklega kæmi Axel í dag. Það hafði verið gott veður undanfarna daga og við viss- um að hann hefði verið á sjó, en nú hafði veður spillst og ekki sjóveð- ur, svo að það var líklegt að þeir feðgar kæmu til að versla uppá helgina. En Axel kom ekki í verslun daginn þann. í hádeginu fréttum við, að hann hefði látist um morgun- inn. Mann setti hljóðan. Þó að Axel væri orðinn gamall maður bar hann ekki merki dauðans, en svo skammt er þarna á milli. Þarna hafði fallið dómur, sem ekki varð áfrýjað. Eitthvert tóm varð eftir við þessa frétt, því að það var ævinlega til- breyting, þegar Axel kom. Það var svo notalegt að staldra við um stund og spjalla við hann. Hann hafði frá mörgu að segja og samtalið var alltaf blandað góðlátlegri glettni og skildi eitthvað eftir, sem ekki gleymdist strax, en nú var því lokið og ekki þýddi um að sakast. Axel Thorarensen var fæddur á Gjögri 24. október 1906. Foreldrar hans voru hjónin Jóhanna Sigrún Guðmundsdóttir frá Kjós hér í hreppi og í móðurætt var h'ann því af hinni fjölmennu Pálsætt, sem kennd er við Kaldbak, og Jakob Jens Thorarensen, sem lengst af var bóndi og sjómaður á Gjögri, en var frá Kúvíkum. Föðurafi Axels var Jakob Thorarensen, kaupmaður við Reykjarfjarðarverslun (Kúvík- ur). Föðurætt Axels má rekja til eyfirskra embættismanna og m.a. var Stefán Þórarinsson amtmaður á Möðruvöllum langalangafi hans. Axel var einn níu systkina, þar af voru tvö hálfsystkini, og var Jakob Thorarensen skáld hálfbróðir hans. Öll eru þessi systkini nú látin, nema yngsti bróðirinn, Karl. Axel ólst upp á Gjögri_ og þar ól hann allan sinn aldur. Á Gjögri byggðu menn afkomu sína á sjávar- útvegi og smávegis landnytjun, enda er Gjögur fornfræg veiðistöð. Inn í þetta umhverfi fæddist Axel, og varð snemma þátttakandi í brauðstriti forfeðra sinna, sem varð honum drjúgt veganesti, því að á þessu byggði hann afkomu sína til dauðadags. Um 1930 tók Axel upp sambúð við frændkonu sína, Agnesi Guðríði Gísladóttur, sem einnig var fædd og uppalin á Gjögri. Stofnuðu þau heimili á Gjögri, þar sem þau bjuggu til æviloka. Þeim fæddust níu börn, eitt lést í frumbernsku, en einn sonur þeirra, Ölver, lést fulltíða maður. Fimm dætur þeirra eru fluttar úr byggðarlaginu, en bræðurnir tveir, Ólafur og Jakob, hafa haldið heimili á Gjögri með foreldrum sínum. Má nærri geta, að húsmóðirin unga hefir mátt taka til hendinni við umönnun barna og heimilis. Hún lagði allt í sölurnar fýrir heimilið, var dugleg og reyndi allt hvað hún gat að halda fátæklegu heimilinu þrifalegu. Eins margar húsmæður á hennar reki, sem helguðu sig heimilinu, heimti hún daglaun sín að kvöldi við það eitt að sjá vöxt og viðgang barnanna. Agnes reynd- ist vanda sínum vaxin, um það bera börnin gott vitni. Agnes lést fyrir tæpu ári, farin að kröftum eftir að hafa lokið farsælu ævistarfi. Heimilisfaðirinn lá heldur ekki á liði sínu og kom sér nú vel kunn- átta kynslóðanna, veiðiskapurinn, sem hann hafði ungur tileinkað sér. Þó að fískimið við Gjögur væru fengsæl og stutt að fara var sjó- sóknin kaldsöm á opnum báti enda bar Axel þess merki á gamalsaldri. Hann varð veiðimaður af lífí og sál og á veiðiskapnum framfleytti hann fjölskyldunni. Hann varð snillingur í að handleika byssuna og öngulinn. Hann var sannur veiðimaður að því leyti, að öll rányrkja var honum á móti skapi og hana gagnrýndi hann harðlega. Hann miðaði ekki byss- unni til þess eins að sjá dýrið falla eða vita hvort hann hitti. Hann gerði það til að afla heimilinu mat- ar og það var honum lífsnauðsyn, enda færði byssan fjölskyldunni margan málsverð. Axel tók sér fleira fyrir hendur. Um áraugaskeið var hann vitavörð- ur við Gjögurvita. Tók við því af föður sínum, eftir að hafa aðstoðað hann við það í ellinni, og seinni árin með aðstoð Jakobs sonar síns. Þannig hefir starfið fylgt ættliðun- um. Þá hefír hann einnig með að- stoð Jakobs annast veðurathuganir á Gjögri um tuttugu ára skeið. Þó að Axel væri ekki víðförull um dag- ana var hann orðinn landsþekktur maður af viðtölum í blöðum og sjón- varpi. Hann var veiðimaður af lífi og sál. Hann hafði útlit veiðimanns- ins, hann hafði frásagnargáfu og frásagnargleði veiðimannsins. Frá- sögn hans var ávallt sönn og öfga- laus. Hann var fulltrúi liðins tíma og það var ekki að ófyrirsynju, að menn leituðu í „smiðju" til hans. Líf Axels var ekki eingöngu bundið veiðiskapnum, honum var fleira til lista lagt. Hann var tónlist- arunnandi og spilaði sjálfur lengst af á harmoniku og munnhörpu. Elsta dóttir hans, Jóhanna, minnist þess frá því að hún var barn, að þá klæddi hann sig uppá í góðviðri á sunnudögum og fór út á bæjarhól- inn og spilaði þar á harmoniku. Börn og unglingar úr nágrenninu komu og hlustuðu. Hann spilaði einnig fyrir dansi á yngri árum. Taflmður var hann ágætur og iðk- aði það til dauðadags og sneri þar oft á sér yngri menn. Axel, eins og fleiri á hans aldri, mundi tímana tvenna. Þegar hann var unglingur og frameftir öldinni var iðandi mannlíf á Gjögri. Hann var áhorfandi að fólksfækkun þar, sem kom í kjölfar breyttra atvinnu- hátta og minnkandi atvinnu í byggðarlaginu. Axel gaf sig ekki að því. Hann hélt ótrauður áfram við sitt, seinni árin með aðstoð Jak- obs sonar síns, og honum átti hann umfram allt að þakka að geta unað glaður við sitt til endadægurs. Á gamals aldri bar hann merki vosbúðarinnar, hendurnar voru hnýttar, fæturnir bognir, en þó var hann hraustur og bar aldurinn vel. Það féll aldrei niður róður hjá Ax- el. Daginn fyrir andlát sitt reri hann tvisvar. Hann var að leggja netin, vorið var búið að vera erfitt, en nú voru góðviðrisdagar. Hann reiknaði með að grásleppan væri að ganga á miðin og þá amaði ekkert að. Grásleppan gekk ekki á miðin, en Axel hefði tekið því með jafnaðar- geði. Það var eðli hins sanna veiði- manns að þekkja öll tilbrigði náttúr- unnar. Axel var jarðsettur frá Ámes- kirkju laugardaginn 22. maí að við- stöddum fjölmennum hópi afkom- enda og sveitunga. Við kvöddum þennan vin okkar með virðingu og þökk og við fundum glöggt, þegar við stóðum yfír moldum hans, að þarna var genginn fulltrúi liðins tíma og hér voru þáttaskil. Við fundum líka að hér var genginn maður, sem ekkert var að vanbún- aði, börnin uppkomin og lífsföru- nauturinn farinn á undan honum. Blessuð sé minning Axels á Gjögri. Við hjónin og börn okkar sendum börnum hans og öðrum vandamönnum innilegustu samúð- arkveðjur. Gunnsteinn Gíslason, Norðurfirði. Haraldur Sigurðs- son — Minning Fæddur 11. október 1909 Dáinn 3. júní 1993 Mig langar hér með örfáum orðum að kveðja hann Halla frænda minn. Hann var sá besti frændi sem ég hef átt. Hann var alltaf í góðu skapi og dekraði mik- ið við okkur krakkana. Þegar við komum í heimsókn til hans dró hann fram ís og alls kyns góð- gæti og horfði svo með ánægju- svip á okkur á meðan veitingarnar hurfu í ótrúlegu magni ofan í gráð- ugan krakkaskarann. Þegar ég varð eldri fækkaði heldur ferðun- um til Halla frænda, en það var þá bara ennþá meira gaman að heyra frá honum. Hann fylgdist líka alltaf með hvernig gengi og mun áreiðanlega halda því áfram. Þó að ég vissi að hann væri orðinn slappur átti ég samt aldrei von á að hann færi svona fljótt frá okkur. Það er kannski eigin- girni hjá mér að óska þess að hafa Halla frænda hjá mér ennþá, en svo er það nú samt. í huga mínum á ég þó minningar um yndislega góðan kall sem enginn getur tekið frá mér. Elsku Halli frændi, megi allar góðar vættir geyma sálu þína. Halla Sigrún. LEGSTEINAR MmsteíM? 720 Borgarfirði eystra, sími 97-29977, fax 97-29877 Brekku í Skagafirði. Á Brekku dvel- ur Bjarni um tíma hjá hjónunum Herfríði og Óskari Magnússyni. Til að geta verið í nálægð sonar . síns ræður Ingimar sig sem kjötiðn- aðarmann hjá Kaupfélaginu á Sauðarkróki og heimsækir soninn. eins oft og hann getur. Hann íhug- ar nú í alvöru að búa syni sínum og sjálfum sér varanlegt heimili og með það fyrir augum kaupir hann íbúð í Reykjavík og ræður til sín ráðskonu, Sigríði Sigurðardóttur að nafni. í Reykjavík bjuggu þau Sigríður, sem nú er nýlátin, og Ingimar um árabil og Bjarni með þeim í góðu yfirlæti. Bjarni giftist síðan Her- borgu Haraldsdóttir frá Hafnarfirði og eignaðist með henni tvö börn, pilt og stúlku. Árið 1974 kaupir Ingimar nýja íbúð við Arahóla og - fjölskyldan flyst þangað. Ingimar vinnur hjá Afurðasölu Sambandsins á þessum tíma og allt þar til hann fær heilablóðfall og lamast hægra megin. Hann fékk fljótlega inni á Hrafnistu í Reykjavík og bjó þar í fímmtán ár eða þar til hann lést 11. maí síðastliðinn. Eins og áður er getið var Ingi- mar dulur en ljúfur í samskiptum sínum við annað fólk; hafði þó sínar skoðanir á mönnum og málefnum og gat staðið fastur fyrir ef því var að skipta. Hann var frændrækinn og með afbrigðum örlátur maður. Vildi hann helst alltaf vera gefa eitthvað frá sér og nutum við þess sem vorum honum tengd á margvís-' legan hátt. Nú að leiðarlokum vil ég, sem þessar línur rita, þakka Ingimari fyrir samferðina með þeirri vissu að minningin um góðan dreng mun lengi lifa. Ég votta ættingum og vinum Ingimars mína dýpstu sam- úð. Gísli Kristjánsson. HÁRIÐ Aðeins fóar hórsnyrtivörur innihalda hrein nóttúruefni einvörðungu. ROSMARIN HÁR- VÖRURNAR fró Weleda eru af þessum fóu. Rósmarin SHAMPO, Rósmarin OLÍU- NÆRINGARBAÐ og Rómarin HÁRVATN gera ótrúlega hluti fyrir þreytt hór, slappt hór, þunnt hór, hórlos, flösu og þurrkubletti. Á skró hjó okkur er fjöldi fólks, sem hefur fengið bót meina sinna. Venjulegt hór, fallegt og heilbrigt verður enn fallegra við notkun Rósmarin hórvar- anna. NÆSTU DAGA GEFUM VIÐ 35% AFSLÁTT AF 500 g' hórvatnsflöskunum. APPELSÍNIIHÖÐ ARNIKU nuddolían, sem ekki ó sinn líka í baróttunni við gigt og vöðvabólgu, kalda fætur o.fl. vinnur einnig ó „APPEL- SINUHÚÐ" og ýmsum ólíka húðvandomól- um ó örskömmum tíma. TANNKREM SALT-tannkremið fró Weleda örvar sjólf- hreinsun tanna og styrkir tannhold og slímhúð. Tannkremið inniheldur einungis nóttúruleg efni svo sem kísil, nóttúrulegt flúor og snefilefni sjóvarvatnsins, sem samkvæmt nýjustu rannsóknum (þekkt þó fró nldaöðli) virkar fróbærlega vel gegn tannsteini, tannskemmdum og munnholdsbólgum. 10% kynningarafslóttur næstu daga. Kíktu inn. NOVASONIC Vegna sérlega hagstæðra innkaupa tekst okkur að lækka verðið ó novasonic gigt- artækinu N0VAF0N um 25%. Tækið hefur tvívegis hlotið gullverðlaun ó læknaþingum. Hönnuður tækisins er vís- indamaðurinn prófessor dr. med. E. Schli- ephake. Tækið reynist einnig vel í barótt- unni við elli kerlingu og hrukkurnar ósamt möndlumaska og olíu, sem við gefum 25% afslótt af næstu daga. Weledo vöruraar fóst f: Þumolinu (einkaumboó), ' Heilsuhúsinu, Rokorost. Suóurlondsbraut 10 og Hofn- orstræti 5, Sjúkrost. Silju, Hótel Örk, Heilsubúóinni Hveragerði, Hórskerostofu Sveinlougor Neskaupstaó, ismóli og versl. Morín Egilstöóum, Loufinu Hollorm- staó, Heilsurækt Sólrúnor Djúpovogi, Vollorkoti Loug- um, Ninju Vestmonnaeyjum, Hofnorfjoróaropóteki og í opótekum úti ó londi. ÞUMALÍNA Leifsgötu 32, s. 12136.

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.