Morgunblaðið - 28.02.1997, Page 40

’ 40 FÖSTUDAGUR 28. FEBRÚAR 1997
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
PÉTUR
PÁLSSON
+ Pétur Pálsson
húsasmiður var
fæddur á Spákonu-
felli við Skaga-
strönd 28. október
1916. Hann andaðist
á Landspítalanum
20. febrúar síðast-
liðinn. Foreldrar
hans voru hjónin
Anna Sölvadóttir, f.
19.3. 1892, d. 19.10.
1965, og Páll Pét-
ursson, f. 24.7.1889,
d. 22.10. 1963.
Systkini hans eru
Rósa, f. 11.9. 1911,
Guðrún, f. 3.9. 1913, d. 12.8.
1952, Jóninna, f. 12.4. 1919,
Hulda, f. 4.8. 1923, og Knútur,
f. 25.10. 1925.
Hinn 1. júlí 1944 kvæntist
Pétur eftirlifandi konu sinni
Kristínu Guðlaugsdóttur, fv.
kaupmanni, f. í Rvik 15. október
1919. Foreldrar hennar voru
hjónin Ingveldur Hróbjartsdótt-
ir, f. 21.6. 1881, d. 1.4. 1970, og
Guðlaugur Helgi Vigfússon,
'v málari, f. 6.4. 1896, d. 6.7. 1952.
Dætur Péturs og
Kristínar eru: 1)
Inga Anna, hár-
greiðslumeistari, f.
24.10. 1945, gift
Þorleifi Björgvins-
syni útgerðarsljóra,
f. 16.3. 1947. Börn
þeirra eru Pétur
framleiðslustjóri, f.
19.11. 1969, eigin-
kona hans er Jó-
hanna Benedikts-
dóttir, snyrtifræð-
ingur, f. 11.8. 1971,
dóttir þeirra er Ar-
óra Björk, f. 11.1.
1992; Olína, kennari, f. 26.1.
1973, gift Jóni Páli Kristófers-
syni rekstrarfræðingi, f. 22.10.
1971; og Kristín nemi, f. 16.11.
1978. 2) Guðlaug Helga, ritari,
f. 13.2. 1948, gift Benedikt Hall-
dórssyni fasteignasala, f. 22.4.
1944, d. 20.8. 1987. Barn þeirra
er Halldór Dagur, nemi, f. 14.12.
1980.
Útför Péturs fer fram frá
Bústaðakirkju í dag og hefst
athöfnin klukkan 13.30.
Pétur Pálsson tengdafaðir minn
og einn af mínum bestu vinum er
látinn.
Mig langar að minnast hans með
nokkrum orðum. Af mörgu er að
taka þegar horft er yfír farinn veg.
Ég minnist þess alltaf þegar leiðir
okkar lágu fyrst saman, en þá var
ég farinn að skjóta mig í dóttur
-:i hans og Stínu, henni Ingu. Pétur
var að koma uppábúinn af spila-
kvöldi og sátum við Inga inni í stofu.
Ég var heldur feiminn og óframfær-
inn í fyrstu, en það fór fljótt af er
við tókum tal saman, því hlýjuna
og góðmennskuna bar hann með
sér í svo ríkum mæli. Frá því fyrsta
myndaðist með okkur mikil vinátta
sem entist alla tíð. Frá því fyrst ég
kom á heimili þeirra Stínu og Pét-
urs var mér tekið eins og syni þeirra
og hefur svo verið alla tíð.
Margar góðar og glaðar stundir
áttum við tengdapabbi saman og
af mörgu er að taka. Minnist ég
alltaf sumarsins 1972 þegar Benni
svili minn sem lést 1987 og Gulla
/- voru að byggja sumarbústað við
Apavatn og að sjálfsögðu stjórnaði
trésmiðurinn tengdapabbi verkinu.
Ég kom stundum með til að hjálpa
til og var gaman að fylgjast með
hvað tengdapabbi hafði mikinn
áhuga á verkinu og lagði sig fram
við það. Þegar verki var lokið seint
á kvöldin sátum við Benni og hlust-
uðum á sögur tengdapabba, meðal
annars um hestaferðir frá því að
hann var ungur maður í sveit norð-
ur í Skagafirði, en sá tími átti allt-
af afar stóran sess í huga hans.
Sagði hann margar skemmtilegar
sögur frá þeim árum og spannst
oft upp mikið fjör í kringum þær,
því líf og fjör var alla tíð í kringum
tengdapabba.
Bridge var eitt af stóru áhuga-
málum tengdapabba og spilaði hann
í fjölda ára reglulega bridge, lengst
af í bridgefélaginu Krummarnir.
Tengdapabbi hætti að vinna þeg-
ar hann var 75 ára gamall eftir
langan og gifturíkan starfsferil sem
húsasmiður lengst af hjá vini sínum
Kristni Sveinssyni. Árin sem þá
tóku við voru þeim Stínu og Pétri
t
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
KRISTJÁN KRISTJÁNSSON
skipstjóri,
Höfðagrund 15,
Akranesi,
lést á Sjúkrahúsi Akraness 26. febrúar sl.
Elín Frímannsdóttir,
Guðrún Sigriður Kristjánsdóttir, Friðjón Eddvardsson,
Davfð Kristjánsson, Sigrún Edda Árnadóttir,
Kristján Kristjánsson, Ingibjörg Guðbrandsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
&
t
Hjartans þakkir færum við öllum þeim,
sem sýndu okkur vináttu og hlýhug við
andlát og útför
JENS JOENSEN,
Eyjahrauni 31,
Þorlákshöfn.
Guð blessi ykkur öll.
Hanna Joensen,
Friðbjörg Joensen, Bogi Leifs Sigurðsson,
Jenný Joensen,
Jógvan Daníel Joensen, Eva Joensen,
Ruth Dyresen, Arve Dyresen,
barnabörn og barnabarnabörn.
ánægjurík og meðal annars ferðuð-
ust þau mikið erlendis með vinum
sínum. Fannst okkur Ingu að þau
væru varla komin heim úr vel
heppnaðri ferð þegar skipulagning
var hafin á þeirri næstu og alltaf
var ferðin sem var verið að koma
úr með þeim bestu. Þau voru líka
búin að skipuleggja ferð og kaupa
miða þegar tengdapabbi veiktist af
þeim sjúkdómi sem dró hann til
dauða á svo undraskömmum tíma.
Pétur var alla tíð mikill fjöi-
skyldumaður og naut þess að vera
með barnabörnum sínum og nú í
seinni tíð barnabarnabarni og var
hann þeim góður afi og á hann
afar stóran sess í hugum þeirra.
Ég vil að lokum þakka þér fyrir
allar þær góðu stundir sem við feng-
um að vera með þér, hvíl þú í friði.
Elsku tengdamamma, ég veit að
söknuður þinn er mikill, en þú átt
góðar dætur, bamabörn, barna-
barnabarn, fjölskyldu og stóran
vinahóp sem vonandi gera þér lífið
léttara.
Þorleifur Björgvinsson.
í dag er lagður til hinstu hvíldar
afi okkar Pétur Pálsson húsasmið-
ur. Við viljum með örfáum orðum
minnast hans sem hafði svo mikil
áhrif á líf okkar.
Það er margt sem kemur upp í
hugann þegar við hugsum um afa.
Hann var einstaklega góður maður
og alltaf tilbúinn að veita okkur
barnabömunum athygli. Þegar við
komum í heimsókn til afa og ömmu
í Safamýrina fengum við iðulega
pönnukökur eða jólaköku og oft
laumaði afi til okkar smásúkkulaði
eða mæru eins og hann kallaði það.
Afi var mikill spilamaður og spil-
aði brids í hinum ýmsu félögum þó
lengst af í Krummunum. Hann vann
til margra verðlauna fyrir spila-
mennsku og það var alltaf gaman
sem krakki að fá að skoða verð-
launagripina sem í okkar augum
voru dýrgripir. Hann var einnig
mikill bókamaður og bar mikla virð-
ingu fyrir bókum. Það verður skrýt-
ið að koma í heimsókn til ömmu
og finna afa ekki sitjandi í stólnum
við gluggann með bók í hönd eða
við skrifborðið sitt að leggja kapal.
Afi virtist alltaf svo sterkur og
traustur. Það var einnig einkenn-
andi fyrir hann að hann var alltaf
í góðu skapi. Hann var mjög iðju-
samur og alltaf fús að hjálpa til
þegar vini og ættingja vantaði
hjálparhönd.
Jólin hjá ömmu og afa eru okkur
einkar minnisstæð. Á aðfangadags-
kvöld, á okkar yngri árum, var fjöl-
skyldan öll saman komin í Safamýr-
inni. Það var glatt á hjalla og átti
góða skapið og hlýjan hans afa stór-
an þátt í því. Við krakkarnir vorum
oft óþolinmóð við matarborðið, við
vildum drífa okkur strax í pakkana.
Afi skildi okkur vel og hafði gaman
af. Ekki spillti það tilhlökkuninni
að vita að afi og amma gáfu alltaf
tvo jólapakka. Síðastliðin ár hafa
þau okkar sem eldri erum haldið jól
með mökum okkar og íjölskyldum.
Hugurinn hefur þó alltaf verið við
gömlu góðu jólastemminguna hjá
ömmu og afa.
Elsku amma, megi minningin um
góðan mann ylja okkur á þessari
erfiðu stund.
Við erum þakklát fyrir allar
minningarnar sem við eigum um
afa og varðveitum þær í hjörtum
okkar.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama.
En orðstír
deyr aldregi
hveim er sér góðan getur.
(Hávamál)
Guð varðveiti þig, elsku afí.
Pétur, Ólína, Kristín
og Halldór.
Að heilsast og kveðjast hér um fáa daga,
að hryggjast og gleðjast, það er lífsins saga.
Sl. föstudag hringdi Kristín Guð-
laugsdóttir í mig og tilkynnti mér
lát mannsins síns Péturs Pálssonar
míns kæra fyrrverandi starfs-
manns. En Pétur vann hjá undirrit-
uðum í 32 ár, eða allt frá árinu
1957 og þar til heilsa og kraftar
leyfðu ekki meir. Ég vissi raunar
að hann var orðinn lélegur til heils-
unnar, en alltaf koma manni raunar
dauðsföll á óvart, eða að maður
áttar sig ekki til fulls á því hvað
tíminn líður fljótt. Við fráfall frá-
bærs starfsmanns og vinar alla tíð
rifjast svo margt upp sem var svo
snar þáttur í lífi þeirra sem vinna
saman svo áratugum skiptir.
Pétur ólst upp hjá góðum fóstur-
foreldrum á Brandaskarði og átti
þar góða æsku sem hann minntist
oft á. Hugur Péturs mun hafa
hneigst mjög til langskólanáms,
enda gekk honum mjög vel í skóla,
en aðstæður allar voru allt aðrar
þá, en þær hafa verið undanfarin
ár, og mun hann hafa séð að hann
yrði að snúa sér að öðru. Pétur fór
í Bændaskólann á Hólum og út-
skrifaðist þaðan með frábærum
vitnisburði árið 1939. Fullur eld-
móði æskumannsins hugsaði hann
sér að heíja búskap á góðri jörð í
fallegri sveit, en hann var ekki
fæddur með silfurskeið í munni,
þannig að það að kaupa jörð og
allt sem til þurfti var alls ekki svo
auðvelt mál þá fremur en nú.
Á þessum árum steig þó Pétur
sitt mesta gæfuspor í lífinu er hann
kynntist yndislegri stúlku úr
Reykjavík, Kristínu Guðlaugsdótt-
ur, og gengu þau í hjónaband 1.
júlí 1944. Þau eignuðust tvær dæt-
ur, þær Ingu Onnu og Guðlaugu
Helgu, og voru þær miklir sólar-
geislar í lífi þeirra hjóna alla tíð
ásamt tengdasonunum og barna-
börnunum ljórum. En fyrst ekki var
nú hægt að fara í búskapinn réðst
Pétur í að fara í trésmíðanám, þvi
til þess var hann vel fallinn eins
og til annarra góðra verka. Hann
réðst því í smíðanám hjá Páli Krist-
jánssyni árið 1951 og útskrifaðist
þaðan árið 1955. En árið 1957 var
stofnaður byggingarflokkur um
byggingu 29 íbúða blokkar í Álf-
heimum 56-60, og var Pétur einn
af stofnendum. Allt voru þetta ung-
ir og hressir menn sem lögðu sig
mjög fram, því þarna voru þeir all-
ir að leggja grunninn að framtíðar-
heimilum sínum. Já, þetta hús
ásamt íbúðarblokk í Bogahlíð
12-18 var unnið af sannkallaðri
samvinnuhugsjón. Þessir ágætu
menn réðu undirritaðan sem bygg-
ingameistara og umsjónarmann
með verkinu. Allt var þetta skipu-
lagt þannig að eigendur gætu notað
sínar frístundir, öll kvöld og allar
helgar til að spara sér útgjöld. Á
kvöldin og um helgar þurfti verk-
stjóra til að halda reglu á hlutunum
og valdist Pétur til þess vegna
mannkosta og hæfni í starfi. En
að þessu verki loknu réðst Pétur í
vinnu til mín og við unnum saman
alla tíð eftir það.
Mér er ljúft að þakka öll þessi
góðu ár. Hann vann alltaf af heil-
indum og samvizkusemi, og hagg-
aðist aldrei, var alltaf afslappaður
og ljúfur í öllu samstarfí. Á þessum
árum öllum voru hjá mér lærlingar,
svo tugum skipti, og allir unnu þeir
með Pétri og öllum þótti vænt um
hann, því hann leiðbeindi þeim og
sýndi þeim einstaka vinsemd og
hlýju, og munu þeir allir minnast
hans með einstöku þakklæti nú að
leiðarlokum.
Einnig voru þau hjónin og dætur
þeirra einstakir vinir okkar hjón-
anna og barnanna okkar, og á há-
tíðastundum voru þau gestir hjá
okkur og við hjá þeim.
Pétur átti einstaklega gott með
að slappa af, og fóru þau hjónin í
margar yndislegar ferðir, einkum
þó á suðrænar sólarstrendur sem
þau nutu alveg sérlega vel, og mun
ein slík ferð hafa verið undirbúin
nú þegar kallið kom til Péturs í
hina löngu ferð.
Pétur var mikill gæfumaður í sínu
einkalífi og naut þess að slappa af
í faðmi ijölskyldunnar, enda áttu þau
einstaklega hlýlegt og fallegt heim-
ili, og mér er ekki grunlaust um að
Pétur hafí hugsað eins og enski
námumaðurinn sem orti svo fallegt
kvæði og gæti það átt við hér:
Hér bíður mín friðsæla heimilið hlýtt,
og hjartfólgin ástúðleg kona,
sem hefur allt fágað, fegrað og prýtt,
svo fallega búið að allt sýnist nýtt,
hún er lind minna ljúfustu vona.
Þar bíða mín indælir barnungar tveir,
sem bjóða mér saklausa arma,
og kenna mér líka að lifa sem þeir,
leika, fagna og njóta því meir,
það bætir lífsbölið og harma.
Nú að leiðarlokum vil ég fyrir
hönd konu minnar, barna og allra
minna starfsmanna sem unnu með
þér í þessa áratugi, þakka þér af
alhug allt og allt.
Við sendum öll konu þinni, dætr-
um, tengdasyni og barnabörnum,
svo og öðrum ættingjum og vinum
okkar beztu samúðarkveðjur.
Og ég vil kveðja þig með orðum
Stefáns frá Hvítadal.
Dýrðlega þig dreymi og Drottinn
blessi þig.
Kristinn Sveinsson
frá Sveinsstöðum.
t
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
bróðir og afi,
ÓLAFUR HALLDÓRSSON
læknir,
Háalundi 4,
Akureyri,
verður jarðsunginn frá Akureyrarkirkju
mánudaginn 3. mars kl. 13.00.
Guðbjörg Guðlaugsdóttir,
Kristín Björg Ólafsdóttir,
Ella Dóra Ólafsdóttir,
Ella Halldórsdóttir
og barnabörn.
t
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð
og hlýhug við andlát og útför móður
minnar, teggdamóður, ömmu og
langömmu,
KRISTlNAR JAKOBSDÓTTUR
frá Sogni íKjós,
Merkjateigi 7,
Mosfellsbæ.
Hannes Ólafsson,
Ólafur Unnsteinsson,
Kristín Hannesdóttir,
Ásdís Hannesdóttir,
Hannes Sigurjónsson,
Þórdís Torfadóttir,
Unnsteinn Jónsson,
Sigurjón Karlsson,
Ólafur Hannesson,
Davíð Sigurjónsson.