Morgunblaðið - 19.08.1998, Side 35

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 19. ÁGÚST 1998 35
MINNINGAR
AUÐUR
GUÐMUNDSDÓTTIR
+ Auður Guð-
mundsdóttir
fæddist í Reykjavík
10. október 1928.
Hún lést í Kanada 5.
ágúst síðastliðinn.
Foreldrar hennar
eru Halldóra Dani-
valsdóttir f. 10.8.
1909 á Litla-Vatns-
skarði í Austur-
Húnavatnssýslu
sem lifir dóttur
sína, og Guðmund-
ur Guðmundsson, f.
20.11.1898 í Ófeigs-
firði, d. 25.2. 1982.
Auður átti eina alsystur, Ernu,
f. 5.6. 1930, d. 12.7. 1996, og
þijú hálfsystkini, Gretti Páls-
son, f. 6.8. 1935, Hallgerði Páls-
dóttur, f. 10.2. 1945, d. 28.11.
1993, og Steinunni Öldu Guð-
mundsdóttur, f. 6.4. 1945.
Á nýársdag 1948 giftist Auð-
ur eftirlifandi eiginmanni sín-
um Magnúsi K. Randrup, f.
Önduð er og grafín Auður Guð-
mundsdóttir leikkona og fyn-um
hvíslari við Þjóðleikhúsið um langt
árabil. Hún lést á sjötugasta ald-
ursári á ferðalagi í Kanada hinn 5.
ágúst sl. og fór útför hennar fram í
kyrrþey hér í Reykjavík fyrir
skömmu. Auður var samtíða mér í
Leiklistarskóla Þjóðleikhússins og
samstarfskona í nemendaleikhúsi
sem starfrækt var af okkur skóla-
systkinum í Lindarbæ veturinn eftir
að við lukum námi. Svo mörg voru
þau orð - næsta fátækleg þegar lýsa
á þeim hluta mannsævinnar þegar
allt er að gerast sem máli skiptir fyr-
ir framtíðina. Þetta var vorið 1967 en
mér finnst stutt síðan við sátum
prúðbúnar sex nýútskrifaðar
leikkonur úr Leiklistarskóla Þjóð-
leikhússins yfir kaffibollum í Ingólfs-
kaffi og ræddum hvað framundan
væri það sumarið. „Ég vildi helst
fai-a eitthvað út í sveit að vinna, ég er
orðin þreytt á borgarlífí í bili,“ sagði
ég og horfði út í sumarblíðuna fyrir
utan gluggann. Slðan leystist sam-
kvæmið upp og hver hélt til síns
heima. Daginn eftir spurði Auður:
„Var þér alvara að vilja fara í sveit?“
Jú, ég hélt það nú, en vildi vita af
hverju hún spyrði. „Af því að ef þú
vilt fara þá er ég búin að ráða þig
sem ráðskonu austur í Breiðdal,"
svaraði hún blátt áfram. Ég vai’ að
vonum hissa en hugsaði með mér að
þarna gripu forlögin í taumana og
fór austur viku síðar með dóttur
mína barnunga og Höllu dóttur Auð-
ar. Gunnar sonur hennar var þar
fyrir í sveit hjá Boga Jónssyni á
Gljúfraborg. Segii’ svo ekki af þessu
ævintýri meira, nema hvað sú
reynsla sem ég hlaut í ráðskonu-
starfínu var mér að öllu leyti til góðs
og sumarið þetta eitt hið blíðasta í
mínum endurminningum. Þessi saga
lýsh Auði nokkuð vel. Hún sá oftast
hvað hentaði í hverju tilviki, var
æðrulaus og lítt tilfmningasöm. Hlý í
samskiptum sínum við fólk sem
henni líkaði við og reyndi að gera því
svo gott sem hún kunni. Hún hafði
áður verið ráðskona nokkur sumur
hjá Boga og vissi að hag mínum var
vel borgið þar, hún taldi líka víst að
ég yrði notaleg við börnin hennai’
sem þarna voru í sveit, þetta var því
24.9. 1926 í Hafnar-
firði. Þau eignuðust
fimm börn. Guð-
mund, f. 11.6. 1946,
stýrimann á Siglu-
firði; Halldóru, f.
17.7. 1948, skóla-
sljóra í Vestmanna-
eyjum; Gunnar
Kára f. 19.7. 1954,
fjölmiðlafræðing í
Gautaborg; Magnús
Jakob, f. 19.9. 1955,
auglýsingateiknara
og málara í Reykja-
vík; og Höllu, f.
10.2. 1959, kennara
í Reykjavík. Barnabörn Auðar
og Magnúsar voru orðin 14 en
tvö eru látin. Barnabarnabörnin
eru tvö.
Auður útskrifaðist úr Leik-
listarskóla Þjóðleikhússins 1967
og starfaði sem leikþulur hjá
Þjóðleikhúsinu til ársins 1995.
Utför Auðar fór fram í kyrr-
þey 14. ágúst síðastliðinn.
ráðslag sem öllum hentaði. Það mat
hennar reyndist rétt, dómgreind
hennar var góð.
Það er ekki ofsögum sagt að það
hafi komið sér vel fyrir okkur skóla-
systkinin sem flest vorum kornung,
að hafa Auði með okkur í leiklistar-
náminu. Hún var komin undir fer-
tugt þegar hún hóf þetta nám og átti
mann og fimm börn en áhugi hennar
á leiklistinni var brennandi. Hún
vildi læra það sem hægt væri í þess-
um efnum, hafði enda starfað sem
áhugaleikari í mörg ár þegar þarna
var komið sögu. Reynsla hennar
jafnt í leiklistarefnum sem í lífsins
skóla kom okkur hinum níu leiklist-
arnemunum mjög vel. Hún tók að
sér af móðurlegri umhyggju hlut-
verk eldri systur, hlustaði þolinmóð
á okkur segja frá áhyggjum og ást-
arsorgum, gaf hollráð en án þess að
það bitnaði nokkurn hlut á þeim fé-
lagsanda sem hún átti ekki hvað síst-
an þátt í að skapa með okkur öllum.
Þátttaka í leiklistarnámi krefst ná-
vígis af ýmsu tagi og það kemur við
fólk tilfínningalega. Það er mikill
skóli fyrir ungt fólk að reyna að setja
sig inn í ólík hlutverk, reyna að átta
sig á hvað stendur milli línanna í
handritinu og loks að leitast við að
túlka það sem síast hefur inn. Auður
var jafnan tilbúin til að segja sitt álit
ef eftir var leitað en gerði það alltaf
þannig að ekki sveið undan. Gagn-
rýni er þó viðkvæmt mál og ekki öll-
um hent að koma henni til skila á svo
jákvæðan hátt.
Eftir að námi og samstarfi okkar
tíu skólasystkina Iauk strjáluðust
sameiginlegir fundir okkar. Tvær
skólasystur okkur keyptu að vísu um
þetta leyti hattabúð og þar komum
við öll í heimsókn öðru hvoru. En
þegai’ því ævintýri lauk hittumst við
fyrri árin mest í kringum starf við
leikhús - sjaldan í samkvæmum alls
hópsins, sem þó hafði áður verið afai'
vinsælt. Síðai-i árin áttum við skóla-
systurnar sex reglulega fundi sem
huggun er að að hugsa til nú. I starfi
fórum við skólasystkinin smám sam-
an sitt í hverja áttina, sum okkar
áttu mikið samstarf en önnur ekki -
eitt áttum við þó sameiginlegt, okkur
þótti öllum vænt um Auði Guð-
mundsdóttur, mér fannst hún alltaf
vera visst sameiningartákn fyrir
hópinn. Nú er hún horfin okkur og
það er áfall.
í vor sem leið hringdi ég í hana og
bað hana að leyfa mér að eiga við sig
viðtal um hvíslarastarfið sem hún
gegndi í Þjóðleikhúsinu í áratugi. Ég
ætlaði líka að fá hana til að segja frá
starfi sínu sem leikari fyrr og síðar.
Auður var að eðlisfari fremur hlé-
dræg manneskja og flíkaði sínum
málefnum eða skoðunum ekki, þótt
hún léti óhikað álit í ljós ef eftir því
var leitað, eins og fyrr kom fram.
Hún tók lítt undir málaleitan mína,
kvaðst þurfa að fara í augnaðgerð
sem legðist illa í sig, „en við skulum
tala saman undir haustið, Guðrún
mín, þá verður þetta yfirstaðið,“
sagði hún og kvöddumst við svo með
virktum.
Eftir sumarfrí vai’ ég farin að
hugsa til þessa samtals okkar Auðar.
Það var eins og að fá högg í andlitið
þegar Jónína Herborg Jónsdóttir
skólasystir okkar hringdi til mín til
að segja mér lát Auðar og það með
að hún hefði þegar verið jörðuð í
kyrrþey. Ég hugsaði til síðustu
funda okkar Auðar, annars vegar í
Kringlunni fyrir síðustu jól - þar
urðu fagnaðarfundir þegar ég hitti
hana og Höllu dóttur hennar mitt í
jólainnkaupunum. Þá var óvenjulega
langt liðið frá síðasta fundi okkar
skólasystra. Við ákváðum að hittast
sem allra fyrst. Þá ákvörðun höfðum
við enn á orði þegar við mættumst
nokki-u síðar í Sundlaug Kópavogs.
Auður var dugleg sundkona löngu
áður en það komst í tísku að synda
daglega sér til heilsubótar. Nú er
Auður dáin - við munum ekki sjást
framar i þessu jarðlífi og það harma
ég. Eiginmaður hennar, Magnús
Randrup, börn þeirra fimm og
barnabörn hafa mikið misst og ég
votta þeim innilega samúð mína.
Jafnframt þakka ég fyrir allar þær
góðu stundir sem ég átti með Áuði
Guðmundsdóttur fyrr og síðar.
Guðrún Guðlaugsdóttir.
Þegar ég minnist hennar Auðar
kemur fyrst í hugann þakklæti og
aðdáun. Þótt við höfum þekkst frá
því að við vorum ungar stúlkur varð
kunningsskapur okkar ekki náinn
fyi’r en hún gekk til liðs við leikfélag-
ið okkar, Snúð og Snældu, haustið
1996.
Þjóðleikhúsið var hennar aðal-
starfsvettvangur og þaðan fékk ég
oft kveðjur frá henni. Þegar ég frétti
að hún hefði lokið störfum þar bað
ég hana að koma til okkar og það var
auðsótt mál. Síðan höfum við sett
upp tvö leikrit og lék hún stór hlut-
verk í þeim báðum. Auður var ekki
aðeins lærð leikkona, heldur var hún
góður leikari og gædd miklum metn-
aði.
Fyrir rúmum tveimur vikum lögð-
um við af stað til Kanada. Hópurinn
var stór, alls níutíu manns. Við vor-
um fimm úr leikfélaginu og fluttum
hluta úr leikritum, bæði í Gimli og
Árborg, og tókst það vel. En Auður
gekk ekki heil til skógai’, þótt hún
kvartaði aldrei. Það var haldið vest-
ur á bóginn til Red Deer. Hinn 5.
ágúst fórum við á Islendingaslóðir
þar í nágrenninu. Um kvöldið höfð-
um við öll snætt saman. Þá kom kall-
ið. Auður var öll.
Það vai’ hnípinn hópur sem hittist
daginn eftir. Við höfðum minningar-
stund um þessa elskulegu konu. Ég
þakka henni ómetanlegar samveru-
stundir og votta Magnúsi og börnum
þeirra samúð mína.
Sigrún Pétursdóttir.
ÚTFASARÞJÓNUSIM m
Stofnað 1990
Persónuleg þjónusta
Rúnar Geirmundsson Sigurdur Rúnarsson
útfararstjóri útfararstjóri
Eiginkona mín, elskuleg móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
AUÐUR GUÐMUNDSDÓTTIR,
Gullsmára 5,
Kópavogi,
lést í Kanada miðvikudaginn 5. ágúst.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey samkvæmt
ósk hinnar látnu.
Þeim, sem vildu minnast hennar, er bent á
líknarstofnanir.
Sími: 567 9110 & 893 8638
www.utfarir.is utfarir@itn.is
Magnús K Randrup
og aðrir aðstandendur.
+
Elskulegur sonur okkar, bróðir, sonar- og
dóttursonur, mágur og frændi,
GUÐMUNDUR TÓMAS GUÐMUNDSSON,
sem lést mánudaginn 10. ágúst sl., verður
jarðsunginn frá Áskirkju í dag, miðvikudaginn
19. ágúst, kl. 13.30
Kristín Þórarinsdóttir,
Guðmundur Ólafsson, Birna Vilhjálmsdóttir,
Guðleif Þórunn Stefánsdóttir, Kristján Ingi Kristjánsson,
Ólafur Guðmundsson, Lára Magnea Jónsdóttir,
Þórarinn Gísli Guðmundsson, Svanhvít Gunnarsdóttir,
Guðleif Árnadóttir,
Þóra Guðmundsdóttir
barnabörn og aðrir vandamenn.
+
Elskuleg eiginkona min, móðir okkar, tengda-
móðir, amma og langamma,
MARGRÉT LEÓSDÓTTIR,
verður jarðsungin frá ísafjarðarkirkju laugar-
daginn 22. ágúst kl. 11.30.
Þeim, sem vildu minnast hennar, er vinsam-
legast bent á Minningarsjóð Margrétar Leós-
dóttur hjá Fjórðungssjúkrahúsi ísafjarðar.
Minningarspjöldin fást í blómaverslunum á ísafirði og í Fjórðungssjúkra-
húsi ísafjarðar.
Jóhann Júlíusson,
Kristján Jóhannsson, Inga Ólafsdóttir,
Leó Jóhannsson, Erika Jóhannsson,
Jónfna Högnadóttir, Birkir Þorsteinsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Ástkær eiginkona mín, móðir og dóttir,
OLGA HARÐARDÓTTIR,
Kleppsvegi 134,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Áskirkju föstudaginn
21. ágúst kl. 15.00.
Alexander Serna Marchán,
Róbert Alexander Alexandersson,
Sigrún L. Sigurðardóttir.
+
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlý-
hug við andlát og útför okkar ástkæra sonar,
fóstursonar, bróður og barnabarns.
JÓHANNS ÞÓRS JÓHANNSSONAR,
Háengi 8,
Selfossi.
Jóhann Þorvaldsson, Dagbjört K. Ágústsdóttir,
Hulda Snorradóttir Jóhann Finnsson,
Snorri Þór Jóhannsson,
Þorsteinn Jóhannsson,
Ágúst Jóhannsson
og aðrir aðstandendur.
+
Innilegar þakkir til allra þeirra, sem auðsýndu
okkur samúð og hlýhug við andlát og útför
ástkærrar eiginkonu minnar, móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
HELGU NIKULÁSDÓTTUR,
Brávallagötu 46,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki og
læknum Heimahlynningar Krabbameins-
félagsins fyrir einstaka umönnun og hlýhug.
Guðmundur Einarsson,
Einar Guðmundsson, Stefanía Sörheller,
Esther H. Guðmundsdóttir, John Wanros,
María Guðmundsdóttir, Páll Ragnarsson,
Sigurður Guðmundsson, Kristín Ósk Óskars,
barnabörn og barnabarnabörn.