Morgunblaðið - 30.09.1998, Page 45

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 30. SEPTEMBER 1998 45,
Dýraglens
Ljóska
I M 60IN6 INTO TME KITCMEN
TO HAVE 0REAKFA5T.. I'LL
ONLV 0£ IN THERE FOR MAY0E
FIFTEEN MINUTE5...
UJMILE I M 60NE, PLEA5E
DON'T 5TART M0VIN6 YOUR
THIN65 INTO MY ROOM..
'LL PUT THE5E
5WEATERS BACK.
Ég fer inn í eldlnís til aö fá mér morg- Viltu vera svo vœn að flytja ekki dótið Ég tek þessar peysur til baka ...
unverð ... ég verð þar aðeins i kannski þitt inn f herbergið mitt á meðan ég
fimmtán mínútur ... er í burtu ...
BREF
TIL BLAÐSINS
Kringlan 1 103 Reykjavík • Sími 569 1100 • Súnbréf 569 1329
„Eg var svo heppin?“
Frá Jóhannesi Þór Guðbjartssyni:
ÞEGAR fólk hefur verið að ræða
við mig um lífeyrismál, heyrir mað-
ur stundum þessa setningu: „Ég var
svo heppin að vera í góðum lífeyris-
sjóði þegar ég slasaðist (veiktist?)“
Þegar maður svo innir eftir hvað
það meini, á fólk við að það fær
meira samanlagt úr lífeyrissjóðnum
og Tryggingastofnun, en þeir sem
eru svo óheppnir að vera ekki í líf-
eyrissjóði.
Lífið er lotterí
Hvers konar þjóðfélag er það
sem lætur svona lagað kerfi við-
gangast? Mismunar þegnum sínum
eftir því hvaða stéttum þeir eru í og
lætur þá sem eru stéttlausir vera á
botninum og kallar þá öryrkja.
Svo að vitnað sé í orð formanns
Öiyrkjabandalags íslands, þá er:
„Örorka hvorki starf né atvinna,
heldur ástand."
Þeir sem eru svo heppnir að hafa
verið með vinnu og greitt í lífeyris-
sjóð eru á lífeyri. Þeir sem fæðast
fatlaðir eða hafa verið heimavinn-
andi eða verið sjálfstæðir atvinnu-
rekendur, eru á örorkubótum frá
Tryggingastofnun eingöngu.
Nú er svo komið að þetta bil
eykst stöðugt, vegna þess að lífeyr-
issjóðirnir vaxa mjög hratt og er
það í sjálfu sér gott mál. Það sem
alls ekki er hægt að kyngja er sú
mismunun sem þetta skapar á milli
þess, sem er svo heppinn að vera í
„góðum“ lífeyrissjóði og þess, sem
aldrei hefur boðist að vera í neinum
lífeyrissjóði því þeir hafa aldrei get-
að stundað vinnu vegna örorku
sinnar.
Lausn þarf að finna á þessum
Barnavagnar
Rauðarárstíg 16,
sími 561 0120.
ÁRVÍK
ÁRMÚLA 1 • SÍMI 5B8 7222 • FAX 5B8 7295
rangindum og það fljótt. Þessi mis-
munun eykst hratt og er í hróplegri
mótsögn við þá ímynd sem við Is-
lendingar viljum hafa á okkur og
þjóðfélaginu.
Þegar ég hef borið þetta undir
forsvarsmenn lífeyrissjóða hafa þeir
tekið því fálega og sagt að ekki sé
hægt að taka rétt fólks af því sem
það hafi safnað í mörg ár. Við verð-
um að hætta að hugsa svona, hvað
ef þessi sami einstaklingur eignast
fatlað barn; hver er réttur þess? Og
hvað ef þessi einstaklingur deyr áð-
ur en hann fær greitt úr sjóðnum?
Jafnt skal yfir alla ganga.
Ég lít þannig á málið. Eitt land,
ein þjóð. Allt sem landið gefur af sér
er sameign þjóðarinnar. Hvemig við
skiptum því er svo okkar að ákveða.
Þjóðin þarf að gera sáttmála, þar
sem öllum er tryggður réttlátur líf-
eyrir, hvort sem það er með samein-
ingu lífeyrissjóðanna eða samstarfi
þeirra og opinberra aðila.
JÓHANNESÞÓR
GUÐBJARTSSON,
framkvæmdastjóri Sjálfsbjargar
á höfuðborgarsvæðinu.
Þakrennur
Þakrennur Jn
og rör
BLIKKAS hf
Símar 557 2000 og 557 7100
Skemmuvegi 36 Bleik gata
Kópavoqi
tJ^TOTECTORS
ORYGGISSTIGVEL
FYRIR
MATVÆLAIOmÐIHH
ÁRVÍK
ÁRMÚLA 1 • SÍMI 568 7222 • FAX 568 7295