Morgunblaðið - 13.10.1998, Blaðsíða 51

MORGUNBLAÐIÐ
ÞRIÐJUDAGUR 13. OKTÓBER 1998 51
MINNINGAR
ASDIS
SIG URÐARDÓTTIR
+ Ásdís Signrðar-
dóttir fæddist í
Hælavík á Horn-
ströndum 29. októ-
ber 1920. Hún lést á
Landspítalanum í
Reykjavík 3. októ-
ber síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voi-u hjónin Stefanía
Guðnadóttir, f. 22.
júní 1897, d. 17. nóv-
ember 1973, og Sig-
urður Sigurðsson, f.
28. mars 1892, d. 9.
maí 1968. Ásdís var
þriðja í röðinni í
stórum bamahópi; systkin henn-
ar: 1) Jakobína, f. 8.7. 1918, d.
29. janúar 1994. 2) Sigurborg, f.
29.8. 1919. 3) Sigríður, f. 26.7.
1922. 4) Sigurður, f. 8.8 1923, d.
18.8 1934. 5) Krislján, f. 14.11.
1924, d. 9.11.1997. 6) Ingólfur, f.
19.7. 1926, d. 23.2. 1974. 7) Bald-
vin, f. 26.1.1928, d. 12.5. 1990. 8)
Guðmundur, f. 12.5. 1929, d. 13.9
1979. 9) Guðrún, f. 9.9. 1930. 10)
Guðni, f. 11.12 1931, d. 10.3
1936. 11) Fríða Áslaug, f. 11.12.
1940.12. Guðný, f. 1.2. 1945.
Hlnn 20. september 1952 gift-
ist Ásdís Ragnari Jónssyni, f. 28.
júní 1921, syni hjónanna Magneu
Steinunnar Jónsdóttur, f. 11.6.
1896, d. 31.10. 1934, og Jóns
Brandssonar, f. 1.10. 1886, d.
22.2. 1977. Þau Ásdís og Ragnar
H
H
H
H
H
H
H
H
H
H
Erfidrykkjur
bjuggu í Hóla-
brekku í Laugardal
í Árnessýslu
1952-1970, en fluttu
þá til Reykjavíkur
og bjuggu þar síðan.
Ragnar starfaði
lengst af hjá Fálkan-
um hf. en síðan í sjö
ár hjá Prentstofu
Reykjavíkur. Sonur
Ásdísar og Kolbeins
Grímssonar, offset-
iðnaðarmanns í
Reykjavík: Guðni, f.
28.5. 1946, giftur
Lilju Bergsteins-
dóttur. _ Böm þeirra: Hilmir
Snær, Ásdís Mjöll, Bergdís Björt
og Kristín Berta. Börn Ásdísar
og Ragnai’s: 1) Ingveldur, f. 26.
mars 1953, gift Guðmundi Ægi
Theodórssyni. Böm þeirra:
Tlieodór, Stefán Öm og Gunnar
Ingi. 2) Hilmar Árni, f. 9.6. 1953,
giftur Guðrúnu Langfeldt. Böm
þeirra: Ragnar Viktor, Vilhjálm-
ur Ámi, Jóhannes ívar,
Dóróthea Ruth og Elísabet Olga.
3) Stefanía Kolbrún, f. 17.8.
1959, gift Bernd Beutel. Dóttir
þeirra: Laura Silvia. 4) Sigurð-
ur, f. 16.9. 1962, giftur Júlíönu
Grigorovu Tzankovu. Dætur
þeirra: Anna og María Oddný.
Útför Ásdísar fer fram frá
Dómkirkjunni í dag og hefst at-
höfnin klukkan 13.30.
Ung stúlka vestan af fjörðum er
stödd í höfuðborginni, á heimili
móðurbróður síns, þegar beðið er
um hana í símann. í símanum er
verðandi eiginmaður en erindi
þeirra til borgarinnar er m.a. að
kaupa sér giftingarhringa. „Mamma
og pabbi vilja endilega að þú komir
með okkur austur í Hólabrekku og
við komum og sækjum þig,“ segir
unnustinn. Það fer um stúlkuna;
það hafði ekki verið ætlunin að
horfast í augu við verðandi tengda-
fjölskyldu í þessari ferð og ekki
einu sinni búið að opinbera neina
trúlofun. En þarna hitti ég tengda-
móður mína, Ásdísi Sigurðardóttur,
í fyrsta skipti. Með í för í sveitina
var einnig Jakobína systir hennar
og buðu þær mig báðar hjartanlega
velkomna í ættina. Kvíði minn
reyndist ástæðulaus; skemmtilegri
ferðafélagar en þær systur voru
vandfundnir og ferðin austur leið
mep gamanmálum og hlátri.
Ári síðar eru ungu hjónin nýflutt í
höfuðborgina og tengdamamma
hringir og boðar komu þeirra Ragn-
ars, en þau þurfa eitthvað að erind-
ast í borginni. Þau eru boðin vel-
komin en tekinn vari fyrir því að
þau þurfi að láta sér lynda að fá
bara Neskaffi, lengra er búskapur-
inn á þessu nýstofnaða litla heimili
ekki kominn. En þegai- þau birtast
þá er einnig með í fai-teskinu ný
kafflkanna, kaffibox og ALVÖRU
kaffi. Þessi mikla kaffikona ætlaði
nú ekkert að fara að sötra eitthvert
Neskaffi á heimili sonar síns. Enn
er kaffiboxið góða á sínum stað og
heldur uppi kaffimenningunni á
heimilinu og vitnar einnig um það
örlæti sem ávallt einkenndi Ásdísi.
Um hugann líða minningar um lítil
barnabörn sem oft og mörgum sinn-
um biðu aðfangadagskvölds prúðbú-
in í fallegum jólafötum frá ömmu og
afa. Stórtækar afmælis- og jólagjaf-
ir, gefnar af örlæti og með þeim for-
^xxxxxxxxxjy
merkjum að þeim mætti skipta ef
við vildum heldur eitthvað annað.
Aldrei reyndist þó þörf á því; Ás-
dís valdi það sem henni fannst fal-
legt og hún var smekkkona. Það bar
hún með sér þegar fjölskyldan kom
saman við hátíðleg tækifæri og hún
mætti til leiks glæsilega búin og tig-
inmannleg í fasi. Hún hafði gaman
af að hitta annað fólk og naut sín vel
í góðum félagsskap. Sérstaklega var
gaman að vera viðstödd þegar allar
systurnar frá Hælavík vora saman-
komnar með sína sérstöku kímni
sem er þeim öllum svo eiginleg. Þá
fuku brandarar vítt og breitt og
hlátrasköll kváðu við úr hverju
horni.
Tengdamömmu var margt til lista
lagt, hún var greind og víðlesin
kona sem alltaf hafði eitthvað til
málanna að leggja, hvort sem um
var að ræða þjóðmál, bókmenntir
eða almennt spjall um menn og mál-
efni yfir góðum kaffibolla. Ekki
þurfti heídur að kvarta undan ofríki
eins og mörgum tengdadætrum
verður tíðrætt um, alltaf var komið
fram við mig eins og jafningja þrátt
fyrir ungan aldur og reynsluleysi og
ekki verið að skipta sér af eða segja
fyrir verkum, frekar hrósað og
byggt upp.
Margs er að minnast þegar litið
er yfir farinn veg og þetta aðeins lít-
ið brot af því öllu, fátækleg kveðja
frá tengdadóttur sem var boðin svo
fallega velkomin í ættina fyrir 30
áram.
Hafðu þökk fyrir samfylgdina.
Lilja.
Með fáeinum orðum langar okkur
systkinin að minnast ömmu okkar,
Asdísar Sigurðardóttur. Fáein orð
eru þó erfið viðureignar því að
minningarnar eru margar og af
nógu er að taka.
Það er skrýtið að hugsa til þess
að hér eftir tekur engin amma á
móti okkur þegar við lítum inn á
Holtsgötunni. Amma sem virtist
ekki heyra það að við værum
pakksödd og vildum bara kaffibolla
eða kókglas heldur dreif fram
bakkelsið þrátt fyrir allar mótbár-
ur. Þ.e.a.s. þau í sameiningu, amma
og afi á Holtsgötunni, eins og þau
heita í okkar huga. En það besta
var að veitingastússið stóð bara í
stutta stund og þegar allt var kom-
ið á borðið þá tók við spjallið um
alla heima og geima. Fréttir af fjöl-
skyldunni, fréttir af okkur og frétt-
ir dagsins í dag. Amma þreyttist
ekki á því að tala um heimsmálin og
pólitíkina. Hún hafði ákveðnar
skoðanir og var ekki feimin við að
koma þeim á framfæri. Það var
gaman að heyra ákefðina og eld-
móðinn þegar hún komst á flug og
alltaf voru viðmælendur hennar
teknir alvarlega hvort sem þeir
voru sex ára eða þrítugir. Skemmti-
legur fannst okkur líka húmorinn.
Þessi lúmski ættarhúmor, athuga-
semdir sem fóru oft framhjá fólki.
Mikið var þá gaman að líta sem
snöggvast samsærislega hvert á
annað og flissa.
Þakklát erum við líka fyrir allar
veglegu gjafirnar sem við höfum
fengið í gegnum tíðina. Alltaf vildi
amma að gjafirnar væra við hæfi og
einu sinni spurði hún eitt okkar
hvort bókin, sem gefin var í jólagjöf,
væri nokkuð alltof erfið. Nei, ekki
var það, og það sem fallegast var
við þá bók var að hún var fullorðins-
bók alveg á hárréttum tíma.
Við töluðum einhvern tímann um
það systkinin að hún væri kannski
ekki sú „ömmulegasta" í heimi, hún
amma okkar á Holtsgötunni. Ekki
svona prjónandi söguamma. En
sögurnar komu nú samt einhvern
veginn, áreynslulaust og án þess að
við settum okkur í stellingar, og
enga ömmu hefðum við frekar kos-
ið. Hún skildi okkur unga fólkið líka
svo vel. Þegar einn kærastinn var
sendur sína leið og foreldrarnir
skildu ekkert í dótturinni sagði
amma: „Það hefur bara verið vegna
einhvers sem hún ein veit,“ og eyddi
þar með því tali, umræddri dóttur
til ómælds léttis. Otal fleiri slíkar
skilningsríkar setningar á hún
amma í okkar huga. Ommulegar
setningar sem við eigum til minn-
ingar um hana, góðan bandamann í
lífsins ólgusjó.
Við þökkum þær og tímann okkar
saman.
Hilmir, Ásdís, Bergdís og Berta.
H
H
H
H
H
H
H
H
H
H
Sími 562 0200 ^
rViTixiiiii^
Birting afmælis- og
minningargreina
MORGUNBLAÐIÐ tekur afmælis- og minningargreinar til birtingar
endurgjaldslaust. Greinunum er veitt viðtaka á ritstjórn blaðsins í Kr-
inglunni 1, Reykjavík, og á skrifstofu blaðsins í Kaupvangsstræti 1,
Akureyri. Þá er enn fremur unnt að senda greinarnar í símbréfi (569
1115) og í tölvupósti (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið grein-
ina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi.
Um hvern látinn einstakling birtist ein uppistöðugrein af hæfilegri
lengd, en aðrar greinar um sama einstakling takmarkast við eina örk,
A-4, miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd, - eða 2.200 slög (um
25 dálksentimetra í blaðinu). Tilvitnanir í sálma eða ljóð takmarkast
við eitt til þrjú erindi. Greinarhöfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn
sín en ekki stuttnefni undir greinunum.
Við birtingu afmælisgi'eina gildir sú regla, að aðeins eru birtar grein-
ar um fólk sem er 70 ára og eldra. Hins vegar eru birtar afmælisfréttir
ásamt mynd í Dagbók um fólk sem er 50 ára eða eldra.
Mikil áhersla er lögð á, að handrit séu vel frá gengin, vélrituð eða
tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprent-
uninni. Það eykur öryggi í textameðferð og kemur í veg fyrir tvíverkn-
að. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa sem í daglegu tali
era nefndar DOS-textaskrár. Þá era ritvinnslukerfin Word og
Wordperfect einnig auðveld í úrvinnslu.
+
Ástkær dóttir mín, systir, mágkona, fóstur-
móðir og frænka,
ÁSLAUG K. MAGNÚSDÓTTIR,
Kötlufelli 3,
áður til heimilis í Svíþjóð,
lést laugardaginn 10. október á Landspítalanum.
Magnús St. Danielsson,
Jórunn Magnúsdóttir,
Jón S. Magnússon,
Arnhildur S. Magnúsdóttir,
Ingibjörg Magnúsdóttir,
Sigríður Magnúsdóttir,
Agnar E. Agnarsson,
Stefán Stefánsson,
Kolbrún Viggósdóttir,
Jón Guðbjörnsson,
Sveinn Isebarn,
Magnús Karlsson,
Carína Persson
og frændsystkini.
+
Móðursystir okkar,
LILJA JÓNSDÓTTIR SÖEBECK,
Dalbraut 27,
lést sunnudaginn 11. október.
Fyrir hönd systur hennar og annarra
ættmenna,
Pálína Aðalsteinsdóttir,
Halldóra Aðalsteinsdóttir,
Agnes Aðalsteinsdóttir,
Guðmundur Aðalsteinsson.
+
Elskuleg móðir okkar,
KRISTÍN MAGNÚSDÓTTIR,
Kárastíg 6,
Reykjavík,
lést á Hrafnistu í Reykjavík föstudaginn
9. október.
Fyrir hönd aðstandenda,
Jóhanna Ólafsdóttir,
Margrét Ólafsdóttir.
+
Hjartkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma,
LAUFEY LOFTSDÓTTIR,
Efstalandi 16,
lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur aðfaranótt 12. október.
Edda Sigurðardóttir, Valdimar Ásmundsson,
Anna Sigurðardóttir, Sigurður Georgsson,
Gylfi Sigurðsson, Sigurbjörg Ármannsdóttir,
barnabörn og barnabarnabarn.
+

Maðurinn minn,
FRIÐÞJÓFUR KARLSSON, JHm a
Þangbakka 10,
andaðist föstudaginn 9. október.

Fríða Ólafsdóttir.
+
Útför eiginkonu minnar og móður,
JÓHÖNNU VILMUNDARDÓTTUR,
sem lést á Hrafnistu, Hafnarfirði, 30. septem-
ber sl., hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Kristinn Guðjónsson,
Ragnheiður Magnúsdóttir
og aðstandendur.