Morgunblaðið - 13.08.1999, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 13.08.1999, Blaðsíða 26
26 FÖSTUDAGUR 13. ÁGÚST 1999 MORGUNBLAÐIÐ LISTIR MennÍTigardagskrá í Lisíasaf í\i Islands í tilefni 5 ára afmælis Símans GSM verður sérstök menningar- og tónlistarhátíð í Listasafni íslands í dag. Lifandi jasstónlist mun óma um safnið meðan þú nýtur Listarinnar. Einnig koma fram nokkrir af fremstu listamönnum landsins á sviði klassískrar tónlistar og Ljóðlistar. í tiLefni dagsins verður safnið opið tiL kL. 19.00 og er aðgangur ókeypis fyrir viðskiptavini Símans GSM. Dagskrá 16:00 17:00 17:15 17:30 17:45 18:15 18:30 Jazztríóið SvartfugL Sigurður Flosason, saxófónn, Björn Thoroddsen, gítar og Gunnar Hrafnsson, kontrabassi. Sigurbjörg Þrastardóttir, LjóðaLestur Einar Jóhannesson, kLarinettuLeikari Anna Guðný Guðmundsdóttir, píanó Jazztríóið Svartfugl Sardas kvartettinn: Martin Frewer, fiðla, Kristján Mattíasson, fiðla, Mark Reedman, víóla og Arnþór Jónsson, selló. Sindri Freysson, Ljóðalestur Áshildur Haraldsdóttir, þverflauta Iwona Yagla, píanó 18:45 Kristján Þórður Hrafnsson, LjóðaLestur SIMINN-GSM WWW.BSM.IS Úr vinnustofum þriggja listamanna MYWDLIST \yl isfasii l'n i0 ÁSLAUG THORLACIUS Opið alla daga nema mánudaga frá 14-18. Til 22. ágúst. HLUTI af aðdráttarafli listaverks er ekki aðeins hvað listamaðurinn sýnir með því, heldur ekki síður hvað listaverkið sýnir um listamanninn. Það hefur lengi tíðkast að líta á lista- verkið sem afhjúpun á tilvist og per- sónu listamannsins. Sömuleiðis má segja, að sköpun listaverks felist öðrum þræði í því að setja sig í hlut- verk listamannsins, hvernig sem það nú er. Hvort sem þetta er gert á meðvitaðan eða ómeðvitaðan hátt verður varla hjá því komist að lista- maðurinn „sýni sig" í verkum sínum, með einum eða öðrum hætti. Og áhorfendur hafa gaman af því að koma upp um listamanninn með því að spá í verkin og sálgreina hann í gegnum þau. Eg held það megi skilja sýningu Áslaugar Thorlacius sem tilraun til að storka þessum sjálfsánægða „lestri" áhorfandans á verki lista- mannsins, með því að leggja spilin á borðið, ef svo má segja. Sýningin ber yfirskriftina „Ur vinnustofu lista- mannsins" og neðanmáls stendur skrifað manifestó listamannsins: „Ég er listamaður, ég vinn heima, ég set mér hagfræðileg, heimspekileg og fagurfræðileg markmið og stefni að þeim af einurð og staðfestu, er ham- ingjusöm, hlutverkið frelsar mig." Á myndunum er hins vegar hvergi að sjá neitt sem minnir á vinnustofu listamanns. Teikningarnar eru gerð- ar með blýanti á glerfíberstriga og sýna útlínur af umhverfi listamanns- ins, sem er „varpað" á efni sem líkist einna helst veggfóðri. Á teikningarn- ar eru límdar myndir af hlutum, klipptum út úr ljósmyndum, sem teknar voru á myndbandsvél og prentaðar út. Hlutirnir, sem standa stakir á hvítu veggfóðrinu, eru t.d. hekluð motta í gluggakistu, óhreint leirtau í vaski, prjónadót og augnhár og varir á kvenmannsfígúru. Manni getur ekki fundist annað en að það sé óbrúanleg gjá milli „hag- fræðilegra, heimspekilegra og fagur- fræðilegra markmiða listamannsins" og heklaðrar blómapottamottu. Við getum ekki séð fyrir okkur hvernig hið fyrra getur verið tákn um hið síð- ara, eða öfugt. Allir þeir hlutir sem Áslaug stillir upp sem augljósum vís- bendingum í myndunum, eru allt saman hlutir sem eni á „spássíunni" í lífi listamannsins, smáatriði sem sjaldnast er tekið eftir. Sem þýðir annað hvort, að við vitum ekki neitt um listamanninn og erum á algjörum villigötum í leit okkar að vísbending- um, eða að listamaðurinn er algjör- lega týndur í umhverfi sínu. En það er kannski þannig sem hagfræðileg, heimspekileg og fagurfræðileg markmið Áslaugar sýna sig. „ PAPPÍR í SIGTINU KRISTVEIG HALLDÓRSDÓTTIR I Bjarta og Svarta sal er sýning sem er allt annars eðlis en þær sem eru á hæðunum fyrir ofan og neðan. Bakgrunnur Kristveigar Halldórs- dóttur er í handverki og hönnun og hún hefur numið við textfldeild MHI og þar til nýlega við listiðnaðarhá- skólann í Ósló. Sýningin verður þó að teljast á mörkum textfilistar og skúlptúrlistar. Verkin eru gerð úr hörtrefjum og bývaxi. Hör er notað bæði í tau og í pappír, en í þessu tilviki er efnið ekki ofíð, heldur er bývaxið notað til að binda hörinn og mynda þunnar ark- ir, alsettar reglulegum götum. Ark- irnar eru mjög léttar að sjá, gegn- sæjar og brothættar, eins og gata- sigti. Samt líkist efnið ekki pappír, því vaxið gerir að verkum að það verður eins og lífræn himna, sem er uppþornuð og storknuð. Kosturinn við sýninguna er ótví- „KRISUVTK", málverk eftir Oliver Comerford. HLUTI af verki Áslaugar „Úr vinnustofu listamannsins". rætt hin óvenjuleg meðferð á efninu. Þau form og þær útfærslur, sem hún kýs að vinna með, eru hins vegar ekki eins spennandi. Manni finnst stundum brenna við að listamenn, sem eru mjög uppteknir af efni og áferð, lendi í frekar klisjukenndum formstúdíum, sem skilja lítið eftir sig. En ég hef í sjálfu sér litlar áhyggjur af því hvað Kristveigu varðar, því það á eftir að reyna á það hvernig hún kemur til með að vinna úr hlutunum. Aftur á móti tekst henni á skemmtilegan hátt að not- færa sér andstæðurnar milli birtu Bjarta salarins og myrkurs Svarta salarins, með því að spila á andstæð- ur í formi og uppsetningu verkanna. MÁLAÐ ÚT UM BILGLUGGANN OLIVER COMERFORD Það er hægt að nálgast ljós- myndaraunsæi í málverki á tvennan ólíkan hátt. Sumir reyna að komast svo nærri ljósmyndinni að málverkið hverfur, málarinn blekkir augað þannig að það heldur að það sé að horfa á ljósmynd en ekki málverk. Þetta hefur verið kallað hyper-real- ismi (og vafalaust fleiri nöfnum). Aðrir spenna í sundur málverkið og ímyndina, þannig að það er augljóst að myndin er máluð, en ímyndin heldur Ijósmyndalegum eiginleikum sínum. Dæmi um þetta er ljós- myndaraunsæi Gerhards Richters. Comerford velur seinni kostinn, sem mér finnst einnig áhugaverðari. Það er yfirleitt lítið fengið með fyrri nálguninni, annað en aðdáun á tæknilegri snilld (sem maður skyldi þó ekki vanmeta). Comerford málar eftir ljósmynd- um sem teknar eru á ferðalagi hans um þjóðvegi og út um bílgluggann á fleygiferð. Sumar ljósmyndirnar sem hann hefur málað eftir eru teknar hér á landi á fjögurra daga ferð hans, eins og sést t.d. af málverkinu „Krísuvfk". Hringur Jóhannesson málaði eftirminnilegar myndir af út- sýni út um bílglugga, en bíllinn var ávallt kyrrstæður (eða leit út fyrir að vera kyrrstæður). Sú athöfn að mála krefst kyrrstöðu en hér er allt á hreyfíngu. Tré og girðingarstaurar í forgrunni eru hreyfð eins og þau séu að þjóta hjá á miklum hraða. I mál- verkum Comerfords verða ákveðnir eiginleikar ljósmyndarinnar, tækni- leg atriði varðandi ljósmyndatöku, eins og hraði, ljósop og fókus, að neðanmálsgrein við málverkið. Myndirnar eru málaðar á spjald, ekki striga, og yfirborðið sem hann málar á, ásamt hlutföllum og stærð- um flatarins auka enn frekar á tengslin við ljósmyndaformið. Ljósmyndatæknin gróf undan raunsæi málverksins, en það skemmtilega við þessa tilraun Comerfords er að hér er málverkið notað til að grafa undan raunsæi ljósmyndarinnar. Þau atriði sem verða ósýnileg í ljósmyndinni, vegna þess að raunveruleikinn er svo ágengur í þeim, verða að sýnilegum og ágengum eiginleikum í málverki Comerfords. Raunsæi í málverki á líklega ýmislegt eftir. Gunnar J. Árnason Morgunblaðið/Jón Sigurðsson EITT af verkum Kristine Elfríde á sýningu sem nú stend- ur yfir í kaffihúsinu Við ár- bakkann á Blönduósi. Sýningu Kristine að ljúka Blðnduósi. Morgunblaðið. SÝNINGU Kristine Elfride frá Blönduósi á svokölluðum þrívíðum amerískum klippimyndum sem verið hefur í kaffíhúsinu Við árbakkann á Blönduósi lýkur þriðjudaginn 17. ágúst. Kristine, sem heldur sína aðra einkasýningu, sýnir þarna tuttugu og sex klippimyndir. Kristine kynnt- ist þessari listgrein í Kanada og fór sjálf að vinna myndir árið 1995.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.