Dagblaðið Vísir - DV - 23.10.1984, Blaðsíða 14

14
DV. ÞRIÐJUDAGUR 23. OKTOBER1984.
Rakarastofan Klapparstíg
Sími 12725
Hárgreiðslustofan Klapparstíg
Tímapantanir
13010
Notið ykkur snyrtivöru
tilboðið.
Snyrtivöruverslanir.
Apótek.
\|8
Wy /ANTAR ...
í SFTIRTAUN0
HVBRFI
Túngötu
Blesugróf
Álftamýri
Aragötu
Arnarnes
HAFIÐ SAMQAND VID AFGREJOSLUNA OG SKRIFtÐ YKKUR A BIÐUSTA.
1 SBF
Sænskir,
bremsuborðar
í vörubíla og
m.a. Volvo 7-10- 12
framhj. kr. 1430,-
afturhj. kr. 1680,-
búkkahj. kr. 1190,-
Scania 110-141 framhj.
kr. 1220,-, afturhj. kr.
1770,. búkkahj. kr. 1220,

TAIMGARHÖFÐA 4
sími 91-686619
Verslun
með varahluti
í vörubíla og vagna
Menning Menning Menning
Sjómannslíf
Þjóðleikhúsifl:
Milli skinns og hörunds eftir ólaf Hauk Símon-
arson.
Leikstjóri: Þórhallur Sigurflsson.
Hljóflmynd: Gunnar Reynir Sveinsson.
Leikmynd: Grótar Reynisson.
Búningar: Anna Jóna Jónsdóttir.
Frumsýning 28. september.
Þríleikur Olafs Hauks um auönu-
leysi og örlög sjómannsfjölskyldu í
Reykjavík á okkar tímum leit fyrst
dagsins ljós á fjölum Þjóöleikhússins í
júní, þá voru þættimir tveir og komu
skemmtilega á óvart, nú er sá þriöji
kominn til sögunnar og saman mynda
þeir sögubálk af afdrif um Siguröar sjó-
manns og f jölskyldu hans í nútíð, fortíð
og framtíð. Þetta er fyrsta frumsýning
Þjóðleikhússins á þessum vetri og er
ekki aö efa aö leikhúsið og leikflokkur-
inn leggur talsveröan metnaö í þessa
sýningu.
Strax í sumar var ljóst aö efni leiks-
ins er forn rimma kynslóöanna, undir
höröu yfirboröi er Sigurður kvika og
þaö skiptir litlu hversu hnútukastiö
verður hart og skærumar sárar, hann
ann sonum sínum, Hadda og Böövari,
vill veg þeirra sem gæfuríkastan, en
hefur um leið skorið þeim stakk — þeir
hata þvermóðskuna og fruntaskapinn í
föður sínum en líkja báðir eftir
honum, taka upp alla hans ósiði og
gera þá að sínum. Þríleikurinn er
þannig rannsókn á „geöi guma”, ítar-
leg athugun á tilfinningakröm kall-
skepnunnar — töffaraskap, hörku,
seiglu, — þeim hjúp sem karlkynið
sveipar sig samkvæmt vali, hefð og
uppeldi.
Leikstjórn
Þórhallur Sigurösson hefur valiö þá
leið í sviðsetningu þessara þriggja
þátta að hverfa alfarið fró hversdags-
legum umbúnaði leiksins, eldhúsi,
stofu, herbergi — íburðarlitlum íbúö-
um og tómlegum — en í stað þess búið
leiknum stóra og viða umgjörð á hall-
andi sviði: í fýrsta þættinum, Mllli
sklnns og hörunds, eru háir veggir á
báðar hliðar sem þrengjast inn í sviðs-
botninn, svo að manneskjumar era
ofurseldar og smáar í þessu umhverfi.
Um endilangt sviðið er gjá sem skilur
alla að. I öðram þættinum, Skakka
turainum i Písa, er hallinn enn á
sviðinu, en eitt stakt tré blasir við
langt inni í sviði, lauflaust og hrímað. I
þeim þriðja, Brimlendingu, er sviðinu
snúið í hálfan hring svo að við sjáum
undir hallann, undirstöður þess sem á
undan er gengiö, eitt tákn er á sviöinu
— sjúkrarúm.
Þessi útfærsla er aö öllu leyti snjöll
nema hvað hún vegur að nánasta eðli
leiksins, sem lýsir hversdagslegu fólki
ogkrefst fyrir bragðið nánast beinnar
veruleikastælingar, en í staðinn er
þetta þrönga form, eldhúsrifrildi, sjón-
varpspex, sem felur í útslitnum skæt-
ingi djúpa óhamingju og sorg, sprengt
upp í fullkominni og vel hugsaðri fífl-
dirfsku af Þórhalli og Grétari leik-
myndateiknara.
Táknin, gjá, tré, sjúkrarúm, segja
sitt, en þau bæta engu viö það sem
Olafur Haukur er að segja um þetta
fólk, sú merking er falin í texta leiksins
og er fjarska skýr: tæpitungulaust
málfar á heimili Sigurðar sjómanns og
sona hans veit ég að hefur farið fyrir
brjóstiö á mörgum, harkalegur
skætingur sem leikararnir smjatta á,
hátt og lágt, en alltaf hressilega.
Leiklist
Páll B. Baldvinsson
Vonlaust lið
Af hverju alltaf hressilega? I sífelld-
um erjum við sonu sína og sjálfan sig
þá fellur Sigurður stundum fram og
grætur, konan hans, Ásta, er þrælkúg-
uð húsmóðir sem tínir upp fötin eftir
karlmenninga á heimilinu og þjónar
undir rassgatið á þeim. Þeir bræður
taka siðan sama-sið upp í sínum sam-
böndum, þeirra konur era undir
hælnum á þeim og geta sig varla hrært
fyrir ofstopa, ráöriki og frekju. Og
alltaf er leikmátinn á örvæntingunni
hátt stilltur, glannalegur og gífurlegur
— enda eru leikararnir í stóru tómi,
þeir kallast ó í lítilli íbúö og milli
þeirra er óravegur.
Þessi leikmáti trúi ég aö veiki leikrit
Olafs verulega og dragi úr áhrifum
þess sem sorgarleiks, þetta er vita-
skuld leikmáti sem vitandi vits leggur
snarpar áherslur á gamansaman þátt
þessa þríleiks, skætingur og
svívirðingar á heimili Sigurðar og sona
hans vekja margoft hlátur, en var
Ölafur að skrifa gamanleik, skop,
farsa?
Tökum dæmi: fyrsti þátturinn
byr jar á samtali systra, Ástu og Höllu,
sem býr úti á landi og er komin í bæinn.
Dauöageigur hefur fest rætur í brjósti
Höllu, hún talar ekki um annaö en
sjúkdóma og fólk sem er að deyja eða
deyr. Þetta er skopleg mynd en að baki
henni býr ábyggileg staðreynd: við
deyjum öll. Margrét Guðmundsdóttir
lék Höllu alfariö sem skoplega veru,
smásál úr litlu þorpi. í sumar lék
Kristbjörg Kjeld þessa rullu og gerði
úr henni skelfingu lostna konu, skopið
skilaði sér í samtalinu, en undir bjó
sjúkleg hræösla sem var að kæfa kon-
una og magnaöi allt kringum hana.
Eiginmann Höllu, Guðmund, vörubíl-
stjóra utan af landi, leikur Ámi
Tryggvason, hann gerir ekki neitt —
hann þarf ekki að æpa eöa stökkva eða
láta öllum illum látum — hann skilar
þessum bílstjóra frábærlega á svo litl-
um en nettum brögöum að unun er að
sjá.
Hvers vegna mega ekki aðrir fara
undir það ok að hemja sig í leik? Gunn-
ar Eyjólfsson og Þóra Friðriksdóttir
gera það stöku sinnum, en rjúka svo
upp í fryssandi löður. Ásta á að vera
magnlaus, algerlega — hún á ekkert
eftir. Sigurður á að vera úfinn og tætt-
ur, en ekki snyrtilegur eins og sjá má á
sviði við Hverfisgötuna. Gunnar tapar
líka karaktemum niöur, durturinn og
skepnan í fyrsta þætti er oröinn hinn
gleiðasti í seinni þáttunum þegar brúð-
kaup sona hans standa sem hæst. Þá
var lítið eftir af gömlu skepnunni.
Þessi ágalli, tætingsleg persónusköp-
un, veikir vissulega líka leik þeirra
Sigurðar Skúlasonar og Sigurðar
Sigurjónssonar. Aftur má sjá skýr
drög að persónum, stakir kaflar
standa vel fjrir sínu, en skil milli
þeirra mást út í ofleik, til dæmis þegar
Haddi fer að gera hosur sínar grænar
fyrir myndlistarkonunni á næstu hæð,
eða óljósri stefnu, líkt og þegar Böðvar
kemur heim öllum að óvörum og sest
fyrst inn til Hadda og vinkonu hans. Og
er þá mál að linni um leikendur, nema
hvað leikmáti þeirra Sigríðar Þor-
valdsdóttur og Bessa Bjamasonar í
lokaþættinum er eins og andskotinn
upp úr súru, rétt eins og þau hafi villst
úr Gæjum og píum inn í annað leikrit.
Steinn yfir steini
En hver er þá niðurstaða Olafs þegar
langferð feðganna lýkur loks í nætur-
stað, að baki era brotnar brýr, glötuð
tækifseri, konur, böm og vansæl heim-
ili, dauður sjór og framundan brim-
garður með mörgum ljótum boðum:
gamalt sjómannsráö aö sjálfsögðu,
Styrkið og fegríð Hkamann
DÖMUROG HERRAR!
NÝ 4RA VIKNA NÁMSKEIÐ HEFJAST 29. OKT.
HINIR VINSÆLU HERRATÍMAR Í HÁDEGINU
Hressandi — mýkjandi — styrkjandi — ðsamt megrandi æfingum. Sértimar fyrir
konur sem vilja léttast um 15 kg efla meira. Sórtímar fyrir eldri dömur og þær sem
eru slæmar í baki efla þjást af vöðvabólgum. Vigtun — mæling — sturtur — gufu-
böfl — kaffi — og hinir vinsælu sólarium-lampar.
Leikfimi fyrir konur á öllum aldri.
Júdódeitd Ármanns
Á 'B QO Innritun og upplýsingar alla virka daga
Armuia óz. k, ^-22 \ síma 83295.