Dagblaðið Vísir - DV - 17.04.1986, Blaðsíða 16

Dagblaðið Vísir - DV - 17.04.1986, Blaðsíða 16
16 DV. FIMMTUDAGUR 17. APRÍL 1986. Spurningin Hvað finnst þér um árás Bandaríkjamanna á Líbýu? Guðrún Albertsdóttir húsmóðir: Þetta er erfið spurning, en líklega verður að gera eitthvað til að þagga niður í Gaddafi. Margrét Steingrímsdóttir skrifstofu- stúlka: Hverju á að svara? Hverju á að svara Gaddáfi? 4f$"* •0^S Hildur Gunnarsdóttir, vinnur hjá FÍI: Ég fordæmi hana. Sigurður Sigurbjörnsson: Þetta er tvíeggjuð árás, ég get hvorki for- mælt henni né lagt blessun mína yfir hana. Elín Hauksdóttir sendill: Það veit ég ekki, en það er af og frá að ég.sé hrædd um að Líbýumenn fari að sprengja hér. Sæmundur Hermannsson ökukenn- ari: Ég held að hún nái ekki markmiði sínu, að stöðva hryðju- verk, en hún getur hins vegar stefnt heimsfriðinum í hættu. Lesendur Lesendur Lesendur Lesendur Hvar eru mörkin á milli rannsóknarfréttamennsku og niðurrifsstarfsemi? Guðmundur Hagalín Guðmundsson, nemi Odense Teknikum, Danmörku, skrifar: í þessari grein langar mig að gera að umtalsefni ákveðinn þátt í ís- lenska sjónvarpinu og stjórnanda hans. Stjórnandi þessa þáttar heitir Páll Magnússon. Ekki skil ég hvern- ig stendur a því að það er látið líðast að þessi maður stjórni spurninga- þætti í islensku sjónvarpi. Ég hef velt þessu fyrir mér og kemst alltaf að sömU niðurstöðu, að íslenska þjóðin sé við það að glata sjálfsvirð- ingu sinni og beri ekki virðingu fyrir nokkrum sköpuðum hlut. Dæmið er þátturinn í sjónvarpinu þar sem sátu fyrir svörum Jón Bald- vin Hannibalsson, formaður Al- þýðuflokksins, og Steingrímur Hermannsson forsætisráðherra. Þegar maður sest við sjónvarpið og veit að formaður stjórnmálaflokks situr fyrir svörum vill maður fá að heyra hans skoðun og tillögur um íslenska framtíð, sér i lagi þar sem við stöndum nú frammi fyrir því, nú frekar en kannski oft áður, að ís- lenska þjóðin standi saman í gegnum þá efnahagsstjórnun sem hún þarf að glíma við í dag. En hvað fengum við að heyra frá Jóni Baldvin, nákvæmlega ekkert, því spyrjandinn virtist ekki hafa þroska til þess að ræða stjórnmál, en orðbragð og alls konar kjaftæði út í loftið virðist vera það sem hann kann og getur, og vera hræddur við að lenda inn á braut stjórnmálaum- ræðunnar. Og þau skipti sem Jón Baldvin hafði losað sig við fáránleg- ar og tilgangslausar spurningar og reyndi að komast inn á alvarlegri braut þá var hann stoppaður af með tómu bulli þar til svo lítið var eftir af tima hans að öruggt mætti teljast að Páll og hans hjálparmenn, sem virtust vera jafn hæfileikasnauðir og „Ekki veit ég fyrir hvaða flokk Páll Magnússon vinnur... hann sjálfur, lentu í rökræðu um stjórnmál. En það er það sem spyrja á stjórnmálamenn um í sjónvarpi. Ekki eyða dýrum útsendingum í það sem sóðalegustu slúðurdálkar dag- blaða geta séð um. Annars keyrði þátturinn ekki um þverbak að mínu mati fyrr en forsæt- isráðherra var kominn í stólinn. Hugsa sér, þeir fóru að spyrja um 1,5 milljón króna ferðakostnað og um það var þvælt fram og til baka og var Páll nú eiginlega kominn í rök- þrot og reyndi í örvæntingu sinni að þjófkenna Albert Guðmundsson, fyrrverandi fjármálaráðherra, sem þó ekki var í þessum þætti. Ekki veit ég fyrir hvaða flokk Páll Magn- ússon vinnur því mér tókst ekki að sjá þáttinn þar sem þeir sátu fyrir svörum, Svavar Gestsson og Þor- steinn Pálsson, en ekki á ég von á því að hann hafi verið viturlegri hafi Páll Magnússon stjórnað hon- um. Við Islendingar skulum spyrja okkur hvað við ætlum okkur með sjálfstæði okkar og hvort við ætlum okkur yfirleitt að vera sjálfstæð þjóð þegar við förum að endurskoða ferða- og risnureikning þeirra manna sem við höfum kosið til að veita þjóð- félaginu forystu. Aðhald er nauðsyn- legt, því er ég ekki á móti, en þeir menn, sem hafa kosið sjálfan sig til þess að veita íslenskum stjórnmála- mönnum aðhald í sjónvarpi Islend- inga, verða að hafa það vit til að bera að skynja mörkin milli aðhalds og virðingalausrar niðurrifsstarf- semi. Páll Magnússon svaraði Guðrúnu Helgadóttur þannig í þætti, er fjall- aði um laun þingmanna, að það ætti að vera þáttur í starfi þingmanns að kynna starf sitt þegar Guðrún benti honum á að hún sæti launalaus fyrir svörum í sjónvarpssal. Oft ratast orð- mörgum satt á munn. Vegna þessarar ábendingar Páls vil ég fá það birt opinberlega hvað Páll Magnússon hefur í laun á ári fyrir þá aðstöðu sem hann er í. Eru blaða- og fréttamenn yfir aðhald hafnir. Ég vil fá að vita hvort starfið er borgað betur, starf óbreytts þing- manns á íslandi eða starf við sjón- varpið sem miðar að því að rífa niður og lítilsvirða þingmenn okkar ís- lendinga, hvar í flokki sem þeir standa. Ég vil vita um heildarlaun á ársgrundvelli. Að lokum vil ég beina orðum mín- um til útvarpsráðs. Við erum nokkur eftir er tilheyrum íslensku þjóðfélagi og drögum skýrar línur milli þess hvort við erum sest niður fyrir framan sjónvarpið og ætlum að horfa á léttan og skemmti- legan þátt eins og þátturinn „Á liðandi stundu" er eða hvort við er- um að fara að horfa á þátt þar sem ræða á eingöngu við forystumenn íslenskra stjórnmála um þjóðmál. Og við erum ennþá eftir nokkur í íslensku þjóðfélagi sem berum virð- ingu fyrir Alþingi okkar og þing- mönnum hvar í flokki sem þeir standa og við eigum heimtingu á að vandað sé til sjónvarpsþátta þar sem þjóðarumræða á að fara fram en fer út í það að svívirða alþingismenn persónulega undir kjörorðinu aðhald og rannsóknarblaðamennska. Margréti þykir, eins og mörgum fieirum, dýrt að fara til tannlæknis. Frjálsar hendur Margrét Kristjánsdóttir skrifar: Nú eru nokkrir mánuðir liðnir síðan tannlæknar tóku sér vald til þess að hækka gjaldskrár sínar úr hófi fram og voru þó taxtar þeirra ærnir fyrir að því er flestum fannst. Er þetta komst í hámæli vörðu tannlæknar sig með því að hækkun þeirra værri gerð í samráði vfð tvo lögfræðinga, þá Guðmund I. Sig- urðsson og Benedikt Sigurjónsson. Þegar málið komst í fjölmiðla tóku borgaryfirvöld (Davíð Odds- son) sig til og hindruðu tannlækn- ana í þessu. Urðu tannlæknar að endurgreiða „opinbera geiranum" fúlgur fjár. Neyddust sem sagt til að „geifla á saltinu". En því skrifa ég þetta bréf að sjálf lenti ég í því að borga tanrJækni meira en helming mánaðarlauna minna (sem raunar eru lág) fyrir tannviðgerðir og fékk neitun er ég fór fram á lækkun eftir lækkun á taxtanum til Reykjavíkurborgar. Mér tókst m.ö.o. ekki að fá endur- greiðslu. Því vil ég spyrja áðurgreinda lög- fræðinga: Á ég ekki rétt á endur- greiðslu eíns og opinberi geirinn? Mismunandi smekkur Haukur skrifar: Mig langar að svara Maríu og Re- bekku sem skrifa í DV þann 8. apríl og segja að Herbert Guðmundsson sé lélegur söngvari og syngi innihald- litla texta. Ekki hef ég nú mikið pælt í textunum en ég reikna með að þær séu að fara þar með bull eins og allt annað í þessari grein. Ég heyrði í Herbert í Upp og niður á sunnudag og fannst hann vægast sagt meiriháttar. Sem betur fer hafa ekki allir sama smekkinn og finnst mér lélegt að vera að segja frá sínum smekk í lesenda- bréfum dagblaðanna og er ástæðan fyrir að ég skrifa að ég og þeir sem ég þekki erum alveg ósammála þessu og finnst mér músík Hebba mjög góð og grípandi og eigi sannarlega skilið að komast á framfæri erlendis. Ekki veit ég hvort Herbert er besti söngv- ari okkar, við eigum svo marga góða, og er ég ábyggilega ekki maður til að dæma það; en hann er allavega með þeim allrabestu og vonast ég til að fá að heyra í honum um ókomna framtíð. Óska ég honum til hamingju með nýju plötuna. Ég heyrði í Herbert í Upp og niður á sunudag og fannst hann vægast sagt meiriháttar.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.