Dagblaðið Vísir - DV - 05.05.1995, Blaðsíða 24

Dagblaðið Vísir - DV - 05.05.1995, Blaðsíða 24
32 FÖSTUDAGUR 5. MAI 1995 Sviðsljós Menning Pavarotti er oröinn nijög feilur og á í mestu crfiðleikum með að setjast inn í venjulega fólksbila. Læknar Pavarottis áhyggjufullir: Að springa úr spiki Læknar óperusöngvarans Lucian- os Pavarottis hafa enn á ný skipað honum að fara í megrun. Þeim líst ekkert á blikuna þar sem kappinn er hreinlega að springa úr spiki. Pa- varotti gerir sér grein fyrir vanda sínum og viðurkennir að hann eigj orðið erfitt með að standa á sviði heila tónleika. Það sé of mikið álag á fæturna. En offituvandamálið á sér aðra hUð í lífi stórsöngvarans sem sjaldnar er rætt um. Pavarotti á í mesta basli með að setjast inn í venjulega fólks- bíla eins og sannaðist eftir tónleika hans í London á dögunum. Þótti grát- broslegt að sjá kappann troða sér inn í bíl með óskaplegum tilfæringum. Það var ekki fyrr en hann hafði ekið risavöxnum líkama sínum fram og til baka, beygt sig og reynt á skrokk- inn og innréttingar bílsins aö hann sat nokkurn veginn eðlilega í fram- sætinu. Þá brosti hann líka sínu breiðasta. En undir niðri hefur hann væntanlega verið að plana hvernig hann ætti að komast aftur út. Gatnamót nef nd í höf uðið á Duke Duke Ellington var einhver mesti snillingur djasstónlistarinnar fyrr og síðar og því þótti borgaryfirvöldum í New York við hæfi að minnast kappans með því að nefna gatnamót í borginni eftir honum. Duke EUing- ton Circle, eins og staðurinn er nú kallaður, er við hverfismörk blökku- mannahverfisins Harlems, við norð- austurhorn Miðgarðs, eða Central Park. Fyrirhugað er að reisa átta metra háa styttu af djassjöfrinum við gatnamótin áður en langt um líður. Fimmtíu skólabörn voru viðstödd þegar nýju götuskiltin voru afhjúpuð og þar voru einnig margir fyrirmenn, svo sem djasssöngvarinn Bobby Short og David Dinkins, fyrrum borgarsrjóri. Við þetta tækifæri var flutt hið fræga lag Take The A Train, sem Duke EUington og sveit hans gerðu ódauðlegt. Kostuleg kvöldstund Ouke Ellington við píanóið. Styttan af Duke er eftir mynd- höggvarann Robert Graham. í vor útskrifast fimm leiklistarnemar úr Leikhstar- skólanum. Bergur Þór Ingólfsson, Halldóra Geirharðsdóttir, Kjartan Guðjónsson, Pálína Jónsdóttir og Sveinn Þór- ir Geirsson eru um það bil að Ijúka ströngu námi og lokaverkefni leikársins komið á svið í Nemendaleik- húsinu. Það er ekki líklegt að þau eigi eftir að upplifa það oft á ferli sínum að vinna við frumsamið verk, sérstak- lega sniðið fyrir hópinn, eins og hér gerist. Þorvaldur Þorsteinsson var fenginn til þess að skrifa leikritið, Þór Tulinius er leikstjóri, Stígur Steinþórsson hannar leikmynd og búninga og Valgeir Skagfjörð kryddar sýninguna með skemmtilegri tónlist. Leikgleði og vönduð vinna einkennir frammistöðu hópsins, leikstjórnin er þétt og örugg og Þór vinnur á hugmyndaríkan hátt úr efniviðnum. Leikmynd og tónJist hjálpa til að skapa það forkostulega andrúms- loft sem svífur yfir verkinu og smám saman afhjúpast lag fyrir lag það sem undir býr. I Maríusögum er sagt frá kvöldboði á heimiU Ste- faníu (Halldóra) og Þráins (Kjartan), sem sjást fyrst á þönum við að undirbúa gestakomuna. Bróðir húsmóð- urinnar, Marteinn (Sveinn Þórir) er þarna líka, kom- inn heim frá Svíþjóð til þess að vera við útfór nýlátins föður þeirra systkina. Gestirnir eru María (Pálína) æskuvinkona Stefaníu og Marteins og Eggert (Bergur Þór) kærasti hennar sem húsráðendur hafa ekki hitt fyrr. Áður en langt um hður fara gruggugir atburðir úr fortíðinni að koma upp á yfirborðið og ljóst er að ekki er allt sem sýnist í samskiptum þessa fólks. Hvörfin í verkinu eru ekki mjög sýnileg, þó að ein uppljóstrun skipti sköpum. Persónurnar breyta hver af annarri um lit og tónninn í verkinu þyngist. Samspil persónanna er einkar skemmtílega byggt upp og líka er athyglisvert hvernig Þorvaldur byggir upp óvænta atburðarás. Hann skrifar textann í léttum dúr og persónurnar eru hver annarri kostulegri í þessu vandræðalega kvöldboði. Úthnur þeirra eru skýrar í túlkun leikend- anna og í fyrstu virka þær nærri því staðlaðar. En það býr meira undir og í sameiningu hafa hófundur, leik- stjóri og leikendur unnið upp stórskemmtilega sýn- ingu sem kemur þægilega á óvart. Umhverfið er ýkt, eins og reyndar svo margt í þessu verki. Sviðsmyndin sýnir stofu þeirra hjóna og ýmsar aðrar vistarverur á heimihnu. Þær eru sýnilegar allan tímann án þess að vekja sérstaka athygli fyrr en ljósi Persónurnar i Maríusögum eru hver annarri betur unnar. Leiklist Auður Eydal er beint að þeim. Þetta var mjög vel útfært af Agli Ingibergssyni (lýsing). Myndarskapur húsbóndans, sem dundar sér löngum við handíðir niðri í kjahara, kemur meðal annars fram í heimasmíðuðu hillusamstæðunum, sem þekja aUa veggi. Lausnir Stígs Steinþórssonar á sviðsmyndinni eru stórskemmtUegar, eins og til dæmis stóri stofu- glugginn þar sem umferðin úti í Skuggasundi blasir við áhorfendum. Eftir algjöra innUfun og einbeitingu að leiklistinni í fjögur ár samfleytt er komið að námslokum útskriftar- hópsins. Þau hafa í vetur sýnt sitthvað sem í þeim býr í þeim verkum sem sýnd hafa verið í Nemendaleikhús- inu. Hlutverkin hafa verið óUk og færi gefist á að túlka óUkar persónur. Persónurnar í Maríusögum eru hver annarri betur unnar og það verður einkar athygUsvert að fylgjast með þessu unga fólki þegar það mætir til leiks utan veggja Lindarbæjar. Nemendaleikhúsið sýnir í Lindarbæ: Mariusögur. Höfundur: Þorvaldur Þorsteinsson. Leikstjórn: Þór Tulinius. Leikmynd og búningar: Stígur Steinþórsson. Höfundur tónlistar og umsjón meö tónlist: Valgeir Skagfjörð. Lýsing, hljóð og tæknivinna: Egill Ingibergsson. Sigrún Eldjárn sýnir í Norræna húsinu Tríó, kvartettar og kórar Sigrún Eldjárn er afskaplega sérstakur Ustamaður: myndir hennar virðast oft ekki lúta sömu lögmálum og myndir flestra annarra málara og teiknara. Þær eru í senn einfaldari og flóknari. Þær virðast einfald- ari vegna þess að yfirleitt vinnur Sigrún með einföld myndform og einfaldar fyrirmyndir og myndir hennar hafa á sér einstaklega hreint yfirbragð - bæði vegna þess hvernig hún beitir Utunum og vegna myndbygg- ingarinnar. Myndir Sigrúnar bera oft keim af skýring- armyndum eða myndum sem birtar eru í kennslubók- um. Myndirnar eru aftur á móti flóknar en margt það annað sem við eigum að venjast vegna þess að innan þess þrönga ramma sem Sigrún setur sér tekst henni að kveikja undarlegustu þverstæður, velta upp Ulsvar- anlegum spurningum og vekja með áhorfandanum efasemdir um ýmislegt sem honum hafði aldrei dottið í hug að efast um. Málverkin sem Sigrún sýnir núna eru aUar unnar með olíuhtum og margar þeirra eru ýmist samsettar af mörgum flötum eða faUa inn í raðir sem eiga sér sameiginlegt tema og mynda heUdir. í öllum myndun- um er fólk en flest er þetta fólk þannig að það verkar fremur á mann sem tákn en sem portrett. Næstum allt þetta fólk eru annað hvort konur í peysufötum eða karlar í jakka og með hatt: íslendingar í sunnudagaföt- unum. Á móti þessu fólki - eða með því - er síðan teflt fram ávöxtum og grænmeti og landslagj að nokkru leyti. Heiti myndanna endurspegla þessa einfóldu en þrátt fyrir aUt flóknu stefnu sem Sigrún er hér að marka sér. Mynd af þremur manneskjum sem standa á skeri heitir „Tríó á skeri"; mynd af hópi fólks á fjaUsbrún heitir „Kór á kletti". Þannig undirstrikar Sigrún þá tilfiniúngu að myndirnar séu ekki í raun myndir af fólki, heldur miklu nær einhvers konar dæmi - kannski úr mengjafræðinni. l ii» MP n/ ln fT/ Eitt verka Sígrúnar á sýningunni. Myndlist Jón Proppé Svipaða sögu er að segja af myndum þar sem græn- meti og ávextir koma fyrir: Þótt í myndunum sé fólk taka þær heiti eftir áyöxtunum sem í þeim eru. Þann- ig heitir ein mynd „Sjö sítrónur" eftir sítrónunum sem í henni sjást þótt megnið af myndfletinum fari undir annað. Það sem aUtaf hefur heUlað við myndir Sigrúnar er einfaldleikinn og hinn einfaldi heiðarleiki sem skín af þeim. Hér hefur Sigrún aftur á móti gengið lengra og náð að gera úr myndunum flóknar gátur sem ekk- ert svar fæst við. MyndmáUð sem hún nýtir sér er kunnuglegt og euifalt en það kemur vel fram á sýning- unni að jafnvel í þessu einfalda myndmáU er ýmislegt nýstárlegt - og oft annarlegt - að finna.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.