Dagblaðið Vísir - DV - 09.09.1995, Blaðsíða 28

Dagblaðið Vísir - DV - 09.09.1995, Blaðsíða 28
28 LAUGARDAGUR 9. SEPTEMBER 1995 Hún á þrjár taílenskar tengdadætur: Þær eru svo góðarsálir - segir Ásta Sigurðardóttir sem lætur sár vel líka þó synirnir heillist af austurlensku útliti „Ég eignaðist fyrstu tengdadóttur- ina frá Taílandi fyrir þremur árum. Sonur minn er verkstjóri í Toppfíski, sem er útflutningsfyrirtæki, og þar starfaði hún. Mér fannst það allt í lagi. Ég hef aldrei verið fordómafull og lít þannig á að allir séu jafnir hvar sem þeir eru fæddir á jörðinni. Það eina sem mér þótti leiðinlegt var að við gátum lítið talað saman. Núna er hún farin að skilja miklu meira. Mér leist strax vel á þessa stúlku. Ári síð- ar fékk ég aðra taíienska tengdadótt- ur. Annar sonur minn, sem einnig starfar í Toppfiski, en þeir starfa þar reyndar allir, kynntist konu sinni þar líka. Hún er vinkona fyrstu tengdadótturinnar þannig að sam- skiptin voru talsverð. Þriðju tengda- dótturina eignaðist ég í sumar. Hún er systir fyrstu tengdadótturinnar og kom hingað í febrúar til að heim- sækja hana. Það kviknaði ást milli hennar og sonar míns, sem er reynd- ar aðeins sextán ára gamall en hún tvítug, og þau trúlofuðu sig fyrir stuttu,“ segir Ásta Sigurðardóttir sem er í þeirri sérstöðu að eiga þrjár tengdadætur frá Taílandi. Ásta á sjö börn, fjóra syni og þrjár dætur. Þrír synir hennar hafa allir fallið fyrir hinu austræna útliti. Sú þriðja ekki með Þegar viðtalið var tekið á heimili Ástu gátu aðeins tvær tengdadætur hennar verið viðstaddar. Sonurinn Sigurður, sem fyrstur kom með taí- lenska konu, og Ella, kona hans, höfðu ekki tök á að mæta. Ásta segist ekki eiga neina skýr- ingu á því hvers vegna þrír sona hennar hafí orðið ástfangnir af taí- lenskum konum. „Ætli þetta sé ekki bara eitthvað úr fyrra lífi,“ segir hún og hlær. Ástu brá ekkert þegar annar son- urinn kom einnig heim með taí- lenska stúlku. „Hún er svo sérlega glaðleg og lifandi manneskja. Þær eru allar líka svo hjálplegar. Vilja að ég setjist niður meðan þær sjá um allt, vaska upp og gera alla hluti. Ég býst við að það sé þeim í blóð borið að bera virðingu fyrir sér eldra fólki.“ En varð henni ekki um og ó þegar sá sextán ára var einnig kominn með austurlenska stúlku? „Jú, en þetta er auðvitað hans mál,“ segir Asta og lætur ekki á sér sjá að henni hafl brugðið. „Ég hef gefið þeim öllum blessun mína. Þetta er þeirra lif og foreldrarnir geta lítið sagt. Sex af börnum mínum eru gengin út en yngsta dóttirin er aðeins tólf ára. Ég á átta barnabörn og tvö á leiðinni. Ég er 51 árs en finnst ég í raun jafnung og elsta dóttir mín. Fjölskyldan er mjög samrýnd og kemur mikið hing- að til okkar hjónanna. Á hverjum sunnudegi fyllist húsið en þetta eru þrjátíu manns í allt þannig að oft er glatt á hjalla. Við fórum líka oft sam- an út á veitingahús og skemmtum okkur saman þannig að ég býst við að við séum óvenju samhent. Mér finnst yndislegt að hafa allt þetta fólk í kringum mig,“ segir hún. Ásta varð fimmtug 17. júní 1994 þannig að hún er eitt af lýðveldis- bömunum og birtist mynd af henni á forsíðu DV vegna þess fyrir ári. Engir árekstrar Ásta segir að dætur hennar hafi tekið því vel að bræðurnir veldu sér austurlenskar konur og engir árekstrar hafi komið upp vegna þess. „Við tókum þessu öll vel og tengda- foreldrar mínir líka. Dætur mínar hafa ágætt samband við þessar mág- konur sínar. Þessar stúlkur eru allar góðar og elskulegar við okkur og við höfum sannarlega tekið þeim opnum örmum. Móðir mín er hins vegar að venjast þessu, henni finnst þetta skrýtið og spurði hvort ekki hefði verið Maður getur margt af þeim lært. Núna er orðið erfiðara fyrir stúlkur að koma hingað og vinna, það er búið að loka fyrir þetta enda atvinnuleys- ið orðiö meira. Yngsta tengdadóttirin átti í erfiðleikum með að fá að vera lengur þar sem hún kom aðeins hing- að upphaflega í tveggja mánaða heimsókn. Halda hópinn Það eru mjög margar taílenskar stúlkur hér á landi og þær halda mjög vel saman. Þær hittast gjarnan og borða saman. Hér er taílenskur búddamunkur sem er með bæna- stundir fyrir þær og þannig geta þær viðhaldið trúarbrögðum sínum. Þegar Ásta var spurð hvað henni þætti öðruvísi í fari þeirra en ís- lenskra stúlkna sagði hún að það væri ýmislegt. „Það er þessi tillits- semi, þær vilja þjóna okkur eldra fólkinu og eiginmönnunum. Húsbóndinn kemur fyrst í forgangs- röðinni enda eru þær ald- ar upp við það fjöl- nog segir hún og brosir. Ásta og eiginmað- ur hennar, Tómas Þórðarson, hafa aldrei hitt tengdafor- eldra bræðranna enda hafa þau aldrei farið til Taílands. „Okkur langar að fara þangað ein- hvern tíma en við höfum hitt systur Ellu. Þær eru sex systurnar og ein þeirra er enn þá í Taílandi, hinar hafa flutt út í heim, tvær til íslands. Það hefur veriö erfitt fyrir þær að fá atvinnu í Xáílandi og þess vegna hafa þær leitað að vinnu annars staðar. Mér skilst að þessar stúlkur hafi komið hingað upphaflega til að vinna en þær þekktu aðrar sem voru komnar á undan. Flestar eru þær að vinna í fiski og segja að launin séu mun betri en þær þekkja heima hjá sér. Þær vinna mikið, eru sparsamar og leggja fyrir. Þess- j ar stúlkur búa ti’ mjög góðan mat ú’ _ litlu og eru nýtnar á alla hluti. Þær a hekla og sauma. Asta Sigurðardóttir er ánægð með að eiga þrjár taílenskar tengdadætur. skyldumynstur. Mér finnst sérstakt að sjá hversu sparsamar þær eru. Þær henda engu, eru ákaflega þrifn- ar og hugsa vel um heimilið. Tengdadæturnar hafa sýnt fjöl- skyldunni myndir frá heimalandi sínu og eru stoltar af. Hins vegar eru þær aldar upp í fátækt og því óvanar vel búnum heimflum eins og tíðkast á íslandi. Ásta og Tómas búa í stóru húsi í Kópavoginum, enda búin að koma mörgum börnum á legg. Ásta viðurkennir að tengdadætrunum finnist heimilið fínt og hafi oft orð á því. „Það er mikfl stéttaskipting í þeirra landi - annaðhvort er fólk ríkt eða fátækt." Finnur fordóma - En finnst vinkonum Ástu og ætt- ingjum ekki undarlegt aó' hún skuli eiga svo margar austurlenskar tengdadætur? „Jú, fólki finnst það mjög skrýtið. Það liggur við að ég finni stundum vorkunnsemi í orðum fólks.“ - Finnst þér fólk fordómafullt? „Já, svolítið, en ég þykist ekki heyra það. Ég lít á góðu kostina hjá stúlkunum og tek þeim eins og þær eru. Drengirnir eru hamingjusamir og þess vegna er ég það líka.“ Asta segist hafa lært heOmikið í austurlenskri matargerð af tengda- dætrunum. „Mér þykir taOenskur matur góður, hann er kannski held- ur bragðsterkur en þær taka tOlit tO þess. Þeim finnst líka íslenskur mat- ur góður: hangikjöt, lambalæri, jafnvel svið. Þær borða mömmumatinn minn með góðri lyst,“ segir hún. „Einnig eru þær mjög hrifn- ar af tertum og vöfflum með rjóma. Þær eru duglegar að læra og Malí, tengdadóttir númer tvö, eldar yfirleitt ís- lenskan mat fyr- manninn sinn. Mér finnst mjög skemmtilegt að bjóða aUri fjölskyldunni saman í mat svona tvisvar á ári. í nóv- ember eigum við hjónin þrjátíu ára brúðkaups- afmæli og þá ætla ég að bjóða allri fjölskyld- unni. í leið- inni verður skírn og ég hlakka mik- ið til. Það hefur verið mikið um að vera. Mað- urinn minn var fimm- tugur fyrir stuttu og síðan trúlof- aði yngsti sonurinn sig þannig að við höf- um mikið hist undan- farið.“ LAUGARDAGUR 9. SEPTEMBER 1995 ,Það er alltaf fjölmenni hjá mér og húsið fyllist á sunnudögum," segir Ásta sem býður sonum sínum, eiginmanni og tengdadætrum kaffi. — * J . jjSgÖJ|vJ :■ i : : ■ ^ A / : |§! 1 1 I 1 i\t % 1 fl. - Ert þú þá góð tengdó? „Þær eru góð- ar við mig og ég reyni að launa það. Ég lít á þær sem stelpurnar mínar.“ fslenskan mætti vera betri Tvær tengda- dætranna hafa farið á nokkur námskeið til að læra íslensku og sú þriðja er rétt að byrja að læra. Ásta segist skOja þær ágætlega þótt þær þyrftu að læra meira í málinu. Mér sýn- ist að þessar stúlkur hafi átt mjög auðvelt með að aðlagast íslensku um- hverfi og ég hef aldrei frétt af því að þær hafi orðið, fyrir aðkasti eins og stundum er talað um.“ Allir fjórir synir Ástu og Tómasar starfa hjá Toppfiski og þar vinna einnig tvær tengdadæt- ur þeirra. Sú þriðja starfaði þar einnig en er nú í bameignar- fríi. „Það eru mjög márgir út- lendingar sem starfa hjá þessu fyrirtæki," segir Asta. „Bræðum- ir eru mjög sam- rýndir, eins og þau öll systkinin, þannig að þeir eiga gott með að starfa saman.“ - Hefur það ekki leitt synina þrjá meira saman þegar þeir eiga allir austurlenskar konur? „Jú, ég myndi segja það. Þær vilja koma saman og borða og oft er glatt á hjaOa. Hins vegar tala þær oft taí- lensku þegar þær eru saman og kannski er það slæmt þar sem þær Því miður gat þriðja tengdadóttirin ekki komið því við að vera með á mynd- inni. Ásta er hér með Sumalí og Samat. þurfa að ná íslenskunni betur.“ - Hvað með íslenska trúarsiði, eins og jól og páska? Taka þær þátt í okk- ar jólaundirbúningi? ,jJá, þær hafa tekið upp afla ís- lenska siði og finnst einmitt mjög gaman á jólunum. Þær voru sérlega spenntar fyrir gjöfunum og góða matnum. Þeim fannst ekki minna gaman á gamlárs- kvöld þegar flug- eldunum var skot- ið upp.“ Ánægð á Is- landi Sumalí, sem gift er Þórði, sagði við blaðamann að henni líkaði mjög vel á íslandi. Hún hefur verið hér í fimm ár, starfaði fyrst hjá breska sendiráðinu áðpr en hún hóf störf hjá Toppfiski. Hún sagðist hafa komið til íslands þar sem vinkonur hennar höfðu komið hing- að á undan. „Ég sá snjó I fyrsta skipti á íslandi," segir hún. „Það var mjög skrýtið." Þórður, eiginmað- ur hennar, segir að Sumalí sé ákaflega áhugasöm að temja sér ís- lenska siði og venjur. „Hún eldar yfirleitt íslenskan mat og þykir hann góður,“ segir hann. Þórður segir að það hafi ekki ver- ið neitt öðru- vísi fyrir sig að kynna taí- lenska stúlku fyrir foreldr- um sínum heldur en ef hún hefði ver- ið íslenskt. Hins vegar hafi hann óneitanlega verið hissa þegar litli bróðir náði 'sér líka í taOenska konu. „Það leynir sér ekki að þetta er smitandi." Ásta bætir við að ekki sé ann- að hægt en að láta sér vel líka. „Þær eru svo góðar sálir.“ Þórður og Sumalí. Yngsti sonurinn, Tómas, sem er aðeins sextán ára, ásamt unnustu sinni, Samat. DV-myndir GVA
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.