Dagblaðið Vísir - DV - 16.03.1996, Síða 22

Dagblaðið Vísir - DV - 16.03.1996, Síða 22
22 sérstæð sakamál LAUGARDAGUR 16. MARS 1996 UV hugasemdalaust á að setja upp leð- urgrímuna. Svo byrjuðu pyntingarnar, og nú brá svo við að Crispo varð ákafari og ákafari, og sýndi engin merki þess að vilja hætta. Vesti varð nú ljóst að allt var farið úr böndunum og fór að æpa. En þá virtist lista- verksalinn aðeins verða æstari. Loks var Vesti orðinn svo illa leik- inn að ljóst var að ekki yrði aftur snúið. Crispo hafði hjá sér tvo „böðla“, og kom nú í ljós að sú nafn- gift átti við. Andrew Crispo skipaði nú öðrum „böðlinum", LeGeros, að skjóta Norðmanninn unga, á meðan hann horfði á sér tU ánægju. LeGeros gerði eins og húsbóndi hans sagði. Að athöfninni afstaðinni var líkið borið út úr húsinu og komið fyrir í neðanjarðarbæli, sem hvorki Crispo né LeGeros vissu að var leynistaður nokkurra ungra drengja í nágrenn- inu. TU öryggis var reynt að gera líkið óþekkjanlegt, en tUraun til að brenna það fór þó að mestu út um þúfur. Gafst upp við yfirheyrslur Eftir handtökuna reyndi LeGeros að leyna aðild vinnuveitanda síns að verknaðinum. Sagðist ungi mað- urinn bera aUa ábyrgð á morðinu. En svo birtu dagblöðin í New York myndina af grímunni, og þá tóku ungir hommar, sem höfðu tekið þátt í kynlífs- og pyntingarathöfnum hjá listaverkasalanum og „böðlunum" hans, að gefa sig fram. FuUyrtu þeir að gríman væri eitt þess sem „svört taska“ í eigu Andrews Cripos lista- verkasala hefði haft að geyma. Nú var rannsókninni beint að Crispo, en í fyrstu varð fulltrúum morðdeUdarinnar lítið ágengt. Og LeGeros var sem fyrr trúr húsbónda sínum og hélt því statt og stöðugt fram að hann bæri einn ábyrgð á pyntingunum og morðinu á Vesti. Þar kom hins vegar að hann brast festu og sagði alla söguna. í fram- haldi af því var gerð leit í galleríinu og komu þá í ljós pyntingarklefinn í kjallaranum og svarta taskan. Gefnar voru út ákærur á þá Crispo og LeGeros, en þegar málið kom fyrir rétt neitaði LeGeros skyndilega að hafa skotið Vesti og sagði Crispo hafa gert það. Það breytti þó litlu um niðurstöðu rétt- arins sem taldi þá samseka. Fékk hvor um sig lífstíðardóm. Eigii Vesti. Bernard LeGeros. Teikning úr réttarsalnum. LeGeros fremst. Panasonic HiFi myndbandstæki HD600 Nicam HiFi stereo, 4 hausa Long Play, Super Drive, Clear view control, fjarstýringu, 2x Scart tengi ásamt þvi að sýna allar aðgerðlr á skjá. HD600 fékk 10 fyrir myndgæði, og var vallð besta fjölskyldu- og helmablómyndbandstækið Tækið endurgreitt! Einn hepplnn vlðsklptavlnur fxr tækið endurgreittl ÍSi' 10 lelgumyndir fri Videohöllinni fylgja Panasonic myndbandstækjunuml IRAUTARHOLTI OG KRINGLUNNI ugu og tveggja ára gömlum manni sem var þekktur fyrir að halda sig í þeim hópi homma borgarinnar sem stunduðu bæði pyntingar og sjálf- spyntingar. í ljós kom að á leðurgrímunni, sem var á höfði Vesti þegar líkið af honum fannst, voru fingrafór LeGeros. Húsleit hjá honum leiddi svo í ljós ýmislegt sem jók líkurnar á því aö hann væri morðinginn. Var hann því handtekinn. Ný vísbending Nokkrum dögum síðar fengu blöðin að birta myndir af grímunni. En í kjölfarið á því gaf röð ungra homma sig fram við morðdeildar- mennina. Höfðu þeir upplýsingar sem áttu eftir að valda titringi í hópi vissra aðila sem komu mjög við sögu kunnra manna í New York. Ungu mennirnir höfðu allir borið kennsl á grímuna því þeir höfðu sjálfir sett hana upp. Hún var sögð eign vinnuveitanda LeGeros, marg- milljónamæringsins Andrews Cri- spo, eins kunnasta listaverkasala í Bandaríkjunum, en hann keypti og seldi listaverk fyrir milljarða dala, að vísu að hann væri í slagtogi með franska listaverkafalsaranum og hommanum Ferndinand LeGros, sem sagður er hafa haft miklar fjár- hæðir upp úr því að selja hinar ótrúlega vel gerðu falsanir Elmyrs de Horys af málverkum stóru meist- aranna. Þegar lögum var breytt hommum í hag um miðjan áttunda áratuginn varð mikil breyting á umhverfi þeirra í New York. Þar voru þá opn- aðar krár og klúbbar sem þjónuðu hinum ýmsu kynferðislegu þörfum. Crispo var félagi í litlum klúbbi ríkra manna sem margir voru haldnir pyntingarhvöt og héldu „þræla", unga menn sem sóttu eink- um Hellfire-klúbbinn. Náin kynni Arið 1981 kynntist Crispo Bern- ard LeGeros, sem var þá átján ára. Hann varð það sem nefnt var „hús- þræll" hans, en vann jafnframt sem aðstoðarmaður í galleríinu. LeGer- os var einnig „böðull", þegar Crispo tældi til sin unga menn í pyntingar- herbergið sem hann hafði innréttað í kjallara gallerísins. LeGeros hafði Þegar Crispo var kynntur fyrir Eigil Vesti á samkomu tO aðstoðar alnæmissjúklingum árið 1984 varð hann mjög hrifinn af honum, og brátt mun hann hafa tekið þá ákvörðun að þessi ungi maður skyldi uppfylla stærstu ósk hans á vissu sviði einkalífsins. Crispo mun lengi hafa alið með sér ósk um að gefa skipun um dráp á homma og að horfa á aftökuna. Er sagt að hann hafi verið sannfærður um að það myndi veita honum sterkari fullnægingu en nokkuð annað athæfi. Og fórnardýrið skyldi að vera sá ungi hommi í New York sem mesta athygli vakti. Framkvæmdin Crispo stofnaði til sambands við Vesti. Hann nálgaðist hann á var- færnislegan hátt til að vekja ekki hræðslu með honum. Og Norð- manninn unga grunaði heldur ekki hvað beið hans þegar Bernard LeGeros hafði samband við hann í mars 1985 og bauð honum á sveita- setur nærri Rockland. Þar var þá í undirbúningi enn ein kynlífsathöfn- in, og þegar hún hófst féllst Vesti at- Gríman sýnd. því umsjón með „svörtu töskunni", en hún hafði að geyma pyntingará- höld og kynlífshjálpartæki, þar á meðan sérkennilega leðurgrímu. Gríman Drengirnir þrír héldu að engir nema þeir vissu um neðanjarðarbæ- lið í skógivaxna gilinu rétt ofan við Hudson-ána, við Rockland norðan New York. En þegar þeir komu á leynistaðinn sinn þennan marsdag blasti við þeim hryllileg sjón. Þeir voru nýkomnir inrt í bælið og höfðu rétt kveikt á vasaljósunum þegar þeir komu auga á líkið af ungum manni. Það hafði verið flett klæð- um, en á höfðinu var svört leður- gríma með rennilás í munnopinu. í nokkur augnablik störðu drengirnir skelfdir á líkið, en svo varð þeim ljóst að framinn hafði verið glæpur. Þeir hlupu strax heim til sin, og skömmu síðar hafði lögreglunni verið gert aðvart. Norskur hönnuður Fulltrúar morðdeildar rannsókn- arlögreglunnar komu von bráðar á heimili eins drengjanna, sem fylgdi þeim síðar að leynistaðnum. Fyrsta skoðun leiddi í ljós að hinn látni hafði verið skotinn tveim skotum í hnakkann. Ljóst var hins vegar að honum hafði verið misþyrmt á skelfilegan hátt áður en hann var endanlega sviptur lífinu. Sömuleiðis var ljóst að gerðar höfðu verið ár- angurslausar tilraunir til að brenna líkið og gera það óþekkjanlegt. Að- ferðirnar, sem beitt hafði verið, vöktu þegar grun fulltrúanna um að hommar ættu hlut að máli. Það tók ekki langan tíma að leiða í ljós hver hinn myrti var. Hann hét Eigil Dag Vesti, var tuttugu og sex ára og í fatahönnunarnámi. Hann var þekktur fyrir að umgangast fræga menn í hommasamfélagi New York. Eigil Vesti var sonur norsks skip- stjóra og alinn upp í Ósló. Innan við tvítugt viðurkenndi hann að vera hommi og að stóri draumurinn væri að verða tískuhönnuður í Bandaríkjunum. Á framabraut Árið 1982 var Vesti tekinn í fræg- an skóla, Fashion Institute of Technology á Manhattan. Engum duldist að hann hafði hæfileika, en það var ekki síður hið sérstæða nor- ræna útlit hans sem vakti á honum athygli. Fljótlega lét Vesti mikið að sér kveða í hommasamfélaginu. Hann gerðist sjálfboðaliði í samtökum sem höfðu að markmiði að hjálpa fórnardýrum alænæmis, en í frí- stundum sótti hann kunnustu hommabarina, The Mineshaft og Hellfire. Og næstu árin mótaðist líf hans mjög af því umhverfi sem hann hafði valið sér. Rannsóknin á morðmálinu gekk í fyrstu ótrúlega vel. Skömmu áður en hann var ráöinn af dögum hafði Vesti oft sést með ungum lista- verkasala, Bernard LeGeros, tutt- og voru viðskiptavinirnir auðugir safnarar víða um heim. Ferill Crispos var ótrúlegur. Hann var kominn af fátækum for- eldrum í Fíladelfiu, en hafði misst þá ungur að árum. Var hann settur í fóstur, og brátt fór hann að vekja athygli fyrir töfrandi útlit, en þeir sem kynntust honum vel komust að því að hann gat verið mjög útsmog- inn. Þegar Crispo var átján ára lagði hann fyrir sig vændi. Viðskiptavin- ir hans voru hommar úr hópi efna- manna í Fíladelflu. Crispo stundaði hina ábatasömu iðju sína fram á miðjan sjöunda áratuginn, en þá hélt hann til New York. Þar hélt hann áfram að stunda vændi, og sem fyrr voru viðskiptavinirnir úr hópi efnamanna. Á þessum tíma litu lögin homma öðrum augum en nú, og reyndi Crispo því að leyna iðju sinni. Breyttir tímar Crispo var vel gefinn og hafði mikinn áhuga á listum. Hann hóf því nám í listasögu, og árið 1973 opnaði hann gallerí fyrir peninga sem hann hafði haft í tekjur af vændinu. Nýi listaverkasalinn var dugleg- ur, og þremur árum eftir að hann opnaði galleríið var hann orðinn einn af umfangsmestu listaverkasöl- um í New York. Illar tungur sögðu

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.