Dagblaðið Vísir - DV - 18.05.2002, Blaðsíða 29

Dagblaðið Vísir - DV - 18.05.2002, Blaðsíða 29
LAUOARDAOUR 18. MAÍ2002 f~i & l Cf O t"'tj l & CJ jLjF \f 29 Kjartan Sveinsson í Sigur Rós og Hilmar Örn Hilmarsson tónskáld segja að formúlur og kaldhæðni séu ekki þeirra stíll. „Ég held að þetta sé spurning um að vera trúr sjálfum sér. Margir eru alltaf að reyna að reikna allt út og setja í formúlu til að ná markmiðum en mistekst yfirleitt hrapallega. Maður verður að fylgja sínum innri manni og innra kalli og njóta sín. Við erum á einhverju svæði þar sem formúlur eiga ekki við, þær eru bara fyrir. Við sveigjum frá ef við sjáum formúlu við sjóndeild- arhringinn," segir tónskáldið. DV-myndir Hari flestir myndu hlæja að, brjóta niður og analýsera," segir Kjartan. „Við leyfum okkur að vera naiv og ein- lægir. Það gerir svo ótrúlega margt þó að það sé kannski erfitt fyrir suma. Grunnurinn að okkar tón- list er einfaldleikinn. Það er rosalega erfitt að horfa í spegilinn og brosa, sjá kannski bólu á enninu. Við reynum að taka ekki upp greiðuna og vera flottir." „Ég held að þetta sé spurning um að vera trúr sjálf- um sér," segir Hilmar Örn. „Margir eru alltaf að reyna að reikna allt út og setja í formúlu til að ná markmiðum en mistekst yfirleitt hrapallega. Maður verður að fylgja sínum innri manni og innra kalli og njóta sín. Við erum á einhverju svæði þar sem for- múlur eiga ekki við, þær eru bara fyrir. Við sveigjum frá ef við sjáum formúlu við sjóndeildarhringinn." „Þegar verkið er fullklárað koma allir spekúlant- arnir og sjá endalausar formúlur og pælingar sem við höfum ekkert spáð í," segir Kjartan. „Það er mjög gaman þegar okkur er líkt við Paul Hindemith í blaðagreinum vegna hinna flóknu pólýrytma sem komu meðal annars til af því við Kjartan komum ekki alltaf inn á einum á steinaspil- inu. Það hafa menn analýserað til dauða. Það er mjög gaman," segir Hilmar Örn. Það segir auðvitað mikið um stöðu ykkar sem tón- listarmanna þegar menn túlka tæknileg mistök sem einhvern brilljans. „Svo getur auðvitað verið að þessi tæknilegu mis- tök séu einhver brilljans," segir Hilmar. „Það er spurning." Hvað er það sem veitir ykkur innblástur? Hvert leitið þið eftir andlegu fóðri? „Það er misjafnt hvað veitir mér innblástur," segir Kjartan, „hvort það er að vera berfættur uppi í Heiö- mörk eða að lesa góða bók. í rauninni reyni ég ekki að vera meðvitaður um hvaðan ég fæ innblástur." „Ég verð að segja það sama þótt maður geti alltaf litið til baka og búið til ferli," segir Hilmar. „í þessu verkefni mætumst við en þar á milli skapast eitthvað sem er hvorki ég né þeir: margir litlir hlutir koma úr mörgum áttum. Síðan þegar horft er til baka þá gat þetta aldrei verið ööruvísi." Einlægni og naívismi „Það var mikil pressa á okkur í Hrafnagaldri," seg- ir Kjartan. „Við gátum lítið stoppað og staldrað við og krufið. Það hefur örugglega gert verkinu gott að það var engin bremsa á því." Það hljómar eins og verkið hafi verið samið í leiðslu. „Nei, nei," segir Hilmar Örn. „En það er samið af ákveðinni auðmýkt fyrir sköpunarverkinu. Við erum ekki með neinar teoríur. Við stöldrum ekki við og segjum: nú ættum við að gera þetta því doktor Hall- grímur Helgason mælti svo fyrir í íslenskum tón- menntum. Við ákváðum að Steindór væri ákveðinn barómeter, notuðum hann sem mælikvarða. í Stein- dóri er saman komin kvæðahefð nokkur hundruð ára, hrynjandi og bragfræði; hlutir ýmist hljóma rétt eða ekki. Þaö er eitthvað sem hann skilur og við höfum örlítinn skilning á. Það sem mér finnst stórkostlegt við Sigur Rós er hvað þeir félagar koma fram sem mikil heild. Það má troða hvaða hljóðfæri sem er upp í hendurnar á þeim og þeir byrja að spila hver sitt lag en eftir nokkrar mínútur eru þeir farnir að spila saman og það gerist „Það var mjög spennandi að standa á sviðinu án þess að hafa haft tíma til að fara í gegnum allt verkið auk þess sem það bœttist við verkið á síðustu stundu, " segir Hilmar. „Eg held að það hafi verið ein- hver stœrsta stund lífs míns þegar ég áttaði mig á því að þetta myndi ganga upp. " eitthvað sem er Sigur Rós. Skiptir þá engu máli hvort spilað er á steinaspil eða banjó." Það má halda því fram að kaldhæðni hafi verið áberandi í íslensku listalífi síðustu árin. Síðan komið þið og talið um einlægni og naívisma. „Ég gæti aldrei fengist við nokkurn hlut með kald- hæðni að leiðarljósi," segir Hilmar. „Kaldhæðni er einhver fyrirfram syndakvittun: ég er að gera þetta en ég meina það ekki. Mér finnst það absúrd. Mér finnst maður eigi ekki að vera að afsaka sig og nálg- ast hlutina með klofnum huga." Prufukeyrsla í Barbican Hrafnagaldur, sem fluttur verður í Laugardalshöll á föstudaginn, er ekki nákvæmlega sá sami og fólk upp- lifði í Barbican Centre fyrir nokkrum vikum. Hann er aðeins þróaðri," segir Kjartan. Við ákváðum að hnýta endana ekki al- mennilega saman í Barbican. Við vorum eiginlega að prufukeyra verkið þar; hvað virkar og hvað virkar ekki," segir Hilm- ar Örn. „Það er ofsalega gott að fá tækifæri til að þróa verkið lengra áður en við komum á heimavöll." Það verður að teljast ágætt að geta prufukeyrt verk í Barbican Center! „Já, já," segir Hilmar. „Það er dálítið fáránlegt en það er eins og með margt í kringum þetta verk: mér finnst i rauninni ekki óeðlilegt að hafa fengið að prófa það þar." „Verkið hefur þróast og heldur því eflaust áfram," segir Kjartan. „Við ætluðum að spara textann úti því við bjuggumst við einhverjum Tjöllum með ljótan framburð. Svo var það ekki raunin. Við vildum samt ekki troða 24 erindum á Bretana. Textinn verður í meira aðalhlutverki hér heima." „Við erum óskaplega heppnir að hafa fengið Árna Harðarson til að stjórna," segir Hilmar Örn. „Hann fellur algjörlega inn í kemistríuna. Við vorum í ótrú- legu kapphlaupi við tímann og vorum auk þess að færa nóturnar milli tveggja tölvuforrita sem ekki töl- uðust við. Það var ótrúleg handavinna, yfirlega og prófarkalestur. Mest af þeirri vinnu lenti á Kjartani og Mariu Huld Markan sem vöktu þrjá siðustu sólar- hringana við að koma þessu saman. Og það slapp ekki feilnóta í gegn. Það var ótrúleg heppni að hafa Maríu með sér. Hún var rétt manneskja á réttum stað. Minni menn en Árni Harðarson hefðu bugast við að bíða eft- ir því að gengið væri frá nótunum." „Þetta var svona í Englandi en það verður að koma i ljós hvernig þetta verður hér heima," segir Kjartan. „Ég segi ekki að ég sé með fóbíu gagnvart góðum undirbúningi en það er oft gott að halda hlutum opn- um," segir Hilmar. „Þessi rokkbakgrunnur býður upp á að maður sé ekki alveg niðurnjörvaður; ef hugurinn bankar á dyrnar er opnað fyrir honum." Semi-heimsfrægð Sigur Rós er orðin heimsfræg. „Semi-heimsfræg," leiðréttir Kjartan. Þið eruð komnir með útgáfu um allan heim. Er ekki ágætt að þurfa ekki að hugsa um , jólaplötuna í ár"? „Við höfum reynt að hugsa aldrei um „jólaplötuna í ár". Plöturnar koma út þegar þær eru tilbúnar," svarar Kjartan. „Það eru alltaf jól hjá Sigur Rós," segir Hilmar Örn. „Þeim verður allt að jólum." Sigur Rós er ekki mikið fyrir fjölmiðla? „Nei," svarar Kjartan. Þið höfnuðuð tækifæri til að koma fram hjá David Letterman? „Við fengum bara að spila í fjórar mínútur en eins og margir vita þá eru öll lögin okkar minnst fimm eða sjö mínútur. Að mínu mati er tilgangslaust að vera að flytja brot úr lögum. Við sögðum nei og sjáum ekki eftir því." Þetta er af virðingu fyrir tónsmíðum ykkar frekar en stælar? „Já, ég myndi segja það. Það er alveg hægt að spila brot úr lagi þannig að fólki finnist það flott en það er ekki það sem ég vil gefa. Ég vil leyfa fóíki að heyra heilt lag, helst heila plötu, en þessi markaðsvæni heimur virkar ekki þannig. Og þá tekur maður ekki þátt í því." Hvernig tók Letterman þessu? „Ég bara veit það ekki, okkur var hlíft við þeirri vitneskju. Ég hef heldur ekki hugsað mikið um það." En þið eruð mest hér heima á íslandi? „Já, við erum að klára nýju plötuna okkar sem er búin að vera alltof lengi í smiðum. Við ætlum að reyna að klára hana í júní og gefa hana út í október en það gæti teygst fram í janúar. Viö höfum verið hérna heima frá í haust en farið í stuttar ferðir. í haust byrjum við svo aftur að túra. En við höldum ör- ugglega tónleika hér heima þegar nýja platan kemur út." -sm
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.