Dagblaðið Vísir - DV - 18.05.2002, Blaðsíða 28

Dagblaðið Vísir - DV - 18.05.2002, Blaðsíða 28
f~ifc? lCf G t~b Id <J ]D lf LALCARDAGUR 18. MAÍ2002 Galdramenn Tónlist Siqur Rósar er vímuefni meðjá- kvæðum formerkjum. Hún er qöldrótt, vana- bindandi, víkkar út huqann. Hún er huqar- ástand. Næsta föstudaq flytja Siqur Rós oq Hilmar Örn Hilmarsson verk sitt, Hrafna- qaldur, íLauqardalshöll. íaðalhlutverkum eru auk þeirra Steindór Andersen, Árni Harðarson, úrval hljóðfæraleikara, Schola Cantorum oq steinharpa sem Páll á Húsa- felli sótti ííslenska náttúru. FÁTT ER ÞJÓÐLEGRA en myndarlegt alskegg. Trendið í hárafari íslenskra karlmanna var öldum saman fólgið í góðu alskeggi. Við munum eftir að Njáll á Bergþórshvoli var „vel auðigur að fé og vænn maður yfirlits en sá hlutur var á ráði hans að honum óx eigi skegg"; að öðru leyti var hann ókei. í gegnum tíðina hafa margar íslenskar hljómsveit- ir ætlað sér heimsfrægð. Flestar hafa þær talið væn- legast að skilja þjóðleg einkenni eftir heima. Strax safnaði ekki skeggi og Móa kvað ekki rímur. Samt lét heimsfrægðin bíða eftir sér. Mennirnir sem sitja við borðið á Gráa kettinum skömmu eftir að klukkan slær tíu á þriðjudagsmorg- un eru með alskegg. Þeir eru þjóðlegir. Og líka alþjóð- legir því báðir eru þeir búnir að bragða á alþjóðlegri frægð: Hilmar Örn Hilmarsson fékk Felixinn, evr- ópsku kvikmyndaverðlaunin, fyrir tónlistina í mynd Friðriks Þórs Friðrikssonar, Börnum náttúrunnar, og Kjartan Sveinsson er í Sigur Rós sem á undanförnum mánuðum hefur heillað tónlistarunnendur viða um heim. Við ætlum ekki að tala um skegg. Við ætlum að tala um Hrafnagaldur sem fluttur verður í Laugar- dalshöll næsta föstudag. Við ætlum lika að ræða um heimsfrægðina, einlægnina og formúlur. Grunntónninn fannst í Húsafelli Hrafnagaldur hefur verið hugarfóstur þitt í langan tima, segi ég við Hilmar Örn. „Ég hef haft áhuga á þessu kvæði mjög lengi," segir Hilmar. „Vinur minn Eysteinn Björnsson er mikill áhugamaður um forn fræði og hefur verið duglegur að safna saman heimildum um kvæðið. Hann hefur minnt mig reglulega á kvæðið og benti á að það mætti gera eitthvað með það í sambandi við músík. Það býður upp á marga hluti því þaö er óhreyft og maður hefur sina hentisemi með í hvaða átt er farið með það. Þegar ég átti í ðformlegri samvinnu við Sigur Rós í sambandi við Engla alheimsins fór að hrúgast upp því- líkt ofurmagn af táknum að manni þótti nóg um; það rigndi yfir mann táknum. Við ræddum um Hrafnagald- ur og þá kviknaði rétta atmosferan. Það sköpuðust þó ákveðnir þröskuldar því Sigur Rós tók sig til og varð heimsfræg á stuttum tíma. Annriki beggja seinkaði vinnunni en verkefninu var þó alltaf haldið lifandi." Guðirnir hafa séð til þess? „Eða eitthvað," segir Hilmar, „maður fer ekki nánar út í það." „The Force," stingur Kjartan upp á og Hilmar Örn: ,já, almættið eða alfaðir einhvers staðar." Er Hrafnagaldur ekki galdrakvæði? „Nei, i rauninni ekki," segir Hilmar Örn, „galdurinn er tengdur söngnum. Það er talað um að gala galdur og syngja seið. Kvæðið gæti þess vegna heitið Söngur Hrafna-Óðins. Þegar við komum upp að Húsafelli og komumst í tæri við steinaspilið fundum við grunntón Hrafnagald- urs sem er landið sjálft. Steinaspilið finnst mér marka upphafið að hinu raunverulega tónverki. Þangað til við kynntumst því höfðum við kastað hugmyndum á milli en þegar við fundum steinaspilið vorum við komnir með eitthvað „rock-solid" svo maður leyfi sér að sletta aðeins." Magísk stund Eins og áhrifum Hrafnagaldurs var lýst á tónleik- unum í Barbican Centre má gera ráð fyrir að verkið og flutningur þess sé magískur. „Já," segja þeir báðir en þegja svo smástund. Það er kannski erfitt fyrir ykkur að meta það? „Já," segir Hilmar Örn, „en við getum sagt að það hafi legið eitthvað mjög sérstakt í loftinu. Hrafnagald- ur er djúpt úr fortíðinni og sumt í kvæðinu er eitt- hvað sem við þekkjum ekki. Við gerum þetta af ein- lægni og erum ekki að gera meira úr hlutunum en efni standa til. Það er lika ákaflega magnaður galdur fólginn í því að hlusta á Steindór Andersen." „Þegar við fluttum Hrafnagaldur í Barbican Centre var í raun ekki búið að æfa það," segir Kjartan. „Við komum allir að þessu verkefhi án þess að vita nokk- uð, þannig séð. Það skapaði ákveðna spennu hjá okk- ur öllum. Svo gerðist eitthvað." „Það var mjög spennandi að standa á sviðinu án þess að hafa haft tíma til að fara í gegnum allt verk- ið auk þess sem það bættist við verkið á síðustu stundu," segir Hilmar. „Ég held að það hafi verið ein- hver stærsta stund lífs míns þegar ég áttaði mig á því að þetta myndi ganga upp." Brilljans í mistökunum Það hlýtur að vera merkilegt fyrir ykkur í Sigur Rós að upplifa að tónlist ykkar er algjörlega nýr tónn? Hljómsveitir spila vanalega innan einhverra fyrirfram ákveðinna tónlistartegunda en þið virðist koma að tón- listinni með mjög opnum huga, segi ég við Kjartan. „Já," segir Kjartan. „Ég held aö það sé þessi einlægni sem einkennir Sig- ur Rós. Tónlistin kemur að innan," segir Hilmar. „Það er eins og þú segir, við höfum alltaf haft að leið- arljósi að vera opnir og reyna að skorða okkur ekki í ákveðnu formi eða ákveðinni stefnu. Við nálgumst tón- listina af æðruleysi," segir Kjartan. Flestar hljómsveitir sem hafa ætlað sér heimsfrægð hafa ákveðið að gefa eftir hluta af sérstóðu sinni til að falla betur inn í „rokkhefðina". Sigur Rós fór aðra leið. „í grunninn er það kannski algjör naívismi sem
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.